Dienstag, 28. Dezember 2021

ധ്രുവദീപ്തി : Religion // Christmas // യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ ജന്മദിനം. // George kuttikattu


Religion  //  Christmas // 
യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ ജന്മദിനം  . // 

 

-യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജന്മദിനം-

 George kuttikattu
ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ആളുകൾ യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനം ഡിസംബർ 25-ന് അല്ലെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പുള്ള രാത്രിയിൽ ആഘോഷിക്കുന്നു. ആളുകൾക്ക്  എല്ലാ പാര മ്പര്യങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ഉള്ള ക്രിസ്മസ്,  വർഷത്തിലെ  ഏറ്റവും പ്രിയങ്കരമായ ആഘോഷമാണ്. ഇത് നൂറ്റാണ്ടുക ളായി ക്രിസ്മസ് ഒരു കുടുംബ ഉത്സവം എന്നതിനേക്കാൾ വളരെ കൂടുതലായി ചെലവഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ജനങ്ങ ൾക്ക് ലോകത്തിൽ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്ന മനോഹരവും മതപരമായ ആഘോഷം വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളിൽ നിന്നു ള്ള പുതിയ ആചാരങ്ങൾ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നു ണ്ട്. എന്നാൽ ഡിസംബർ 25-ന് ഇസ്രായേലിലെ ബെത്ലഹേ മിൽ വച്ച് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനത്തോടനുബന്ധിച്ച അവധിക്കാലം ലോക മെമ്പാടും പ്രചാരത്തിലായത് എങ്ങനെ ആയിരിക്കും

ക്രിസ്മസിന്റെ ഉത്ഭവം എന്താണ്? അനുബന്ധ ആഘോഷത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ആചാരങ്ങൾ എങ്ങനെ വികസിച്ചു?. ഇന്നതിന്റെ ക്രിസ്ത്യൻ വേരുകൾ പലപ്പോഴും ഒരു സബ്‌സിഡിയർ റോൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരിക്കൽ മതപരമായ ക്രിസ്‌മസ്‌ ആഘോഷം ആധുനികകാലത്ത് കൂടുതൽ വാണിജ്യപരമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ചരിത്രപരമായ ക്രിസ്മസ് ദിനം എങ്ങനെ ഈ രീതിയിൽ ആഘോഷം ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിലായി എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടി വരുന്നു. എന്നാൽ ഡിസംബർ 25 ന് ബേത്ലഹേമിൽ വച്ച് യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള അവധിദിവസം ലോകമെമ്പാടും പ്രചാരത്തിലായി

എപ്പോഴാണ് യേശു ക്രിസ്തു ജനിച്ചത്?   

ബെത്ലഹേമിൽ ഉണ്ണി യേശുവിനെ സന്ദർശിക്കുന്ന 
മൂന്നു ജ്ഞാനികൾ 

എപ്പോഴാണ് യേശുക്രിസ്തു ജനിച്ചത്? ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയങ്ങൾ എക്കാലവും ഡിസംബർ 25- നു ക്രിസ്മസ് ആഘോഷിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ ഈ തിയതി നിശ്ചയിച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് ഭിന്നാഭിപ്രായം ഉണ്ട് സ്പാനിഷ് ചിത്രകാരൻ ജുവാൻ കോറിയ ഡി വിവാറിന്റെ "ദ അഡോറേഷൻ ഓഫ് ദി മാഗി" എന്ന പെയിന്റിംഗ് നവജാതനായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ബെത്ല ഹേമിൽ സന്ദർശിച്ചു സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്ന മൂന്നു ജ്ഞാനികളെയും  കാണിക്കുന്നുക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനത്തിയതി സുവിശേഷങ്ങളിൽ പരാമർശി ച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായി ഡിസംബർ 25 നാണ് ക്രിസ്മസ് ആഘോഷി ക്കുന്നത്. 12 -)0 നൂറ്റാണ്ടിലെ ഫ്രാൻസിലെ സൗവിഗ്നിയിലെ കൽത്തൂണിൽ ഡിസംബർ മാസവും ക്രിസ്മസ് മാസവും ചിത്രീകരിക്കുന്നുണ്ട്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എളിയ സാഹചര്യങ്ങളുടെയും, ദൈവം തന്നെ തന്റെ ഏക മകനെ ജനിപ്പിക്കാൻ കന്യാമറിയത്തെ തെരഞ്ഞെടുത്തതായും ഒരു രേഖ ഉണ്ട്. 

ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനത്തിയതി ബൈബിളിൽ പറയുന്നില്ല. മറിയത്തിന്റെ നിഷ്ക്കളങ്കമായ ഗർഭധാരണത്തിന്റെയും ജനനത്തിന്റെ എളിയ സാഹചര്യ ങ്ങളുടെയും ഒരു രേഖയാണുള്ളത്. ദൈവം യേശുവിന് ജന്മം നൽകുവാൻ കന്യാമറിയത്തെ തെരഞ്ഞെടുത്തതായി പറയുന്നു. കന്യാമറിയം  വൈകാതെ യേശുവിന്റെ അമ്മയാകുന്നു എന്നറിഞ്ഞ ശേഷം കന്യാമറിയത്തിന്റെ പ്രതി ശ്രുതവരൻ മരപ്പണിക്കാരനായ  ജോസഫ് അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആദ്യ മാഗ്രഹിച്ചില്ല. എന്നാൽ ദൈവദൂതൻ യൗസേപ്പിന്  സ്വപ്നത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, "ഭയപ്പെടേണ്ടെന്നു" അവനോടു പറഞ്ഞു. യൗസേപ്പും കന്യകാമറിയവും ബെ ത്ലഹേമിലേയ്ക്ക് ദീർഘവും ശ്രമകരവുമായ ഒരു യാത്ര അക്കാലത്ത് നടന്ന സെൻസസ് കാര്യത്തിന് വേണ്ടി ആരംഭിച്ചു. ആ നഗരത്തിലേക്കുള്ള കൂടുതൽ  സന്ദർശക തിരക്ക് കാരണം യൗസേപ്പിനും ഗർഭിണിയായിരുന്ന ഭാര്യയ്ക്കും ഒരു താമസ സൗകര്യം കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവിടെ ഒരു സത്രത്തിന്റെ ഉടമ ഇരുവരോടും കരുണ കാണിക്കുകയും തന്റെ തൊഴുത്തിൽ രാത്രിയിൽ  ചെലവഴിക്കാൻ അവരെ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടെ മറിയം ദൈവ പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. അപ്പോൾ മാലാഖാമാർ പാടുമ്പോൾ യേശുവിനെ അമ്മ ഒരു പുൽത്തൊട്ടിയിൽ ആക്കി. ആകാശത്തു തിളങ്ങുന്ന നക്ഷത്രം ഉയർന്നു.

ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും ക്രിസ്മസ് ദിനം ആഘോഷിക്കുന്നു. AD 336 -ൽ റോമിലെ ക്രിസ്ത്യൻപള്ളികൾ ക്രിസ്മസ് ആഘോഷിച്ചിരുന്നതായി ചരിത്രമുണ്ട്. ശൈത്യകാലം, റോമൻ കർഷകരുടെ ഉത്സവമായ സാറ്റർനാലിയ, അത് ശനിയുടെ ബഹുമാനാർത്ഥം ആയിരുന്നു. കുടിയേറ്റങ്ങൾ നടക്കുന്ന മുൻ കാലങ്ങളിൽ കുടിയേറ്റക്കാർ അവരുടെ ക്രിസ്മസ് പാരമ്പര്യങ്ങൾ U S A യിലേ ക്ക്  കൊണ്ടുവന്നു, അതും നല്ല സ്വഭാവമുള്ള നിക്കോളാസിന്റെ രൂപം ഉൾപ്പടെ യായിരുന്നെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. 

ആരായിരുന്നു സാന്താക്ളോസ്? പല മുഖങ്ങളുണ്ട്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു ഹംഗേറിയൻ ക്രിസ്മസ് കാർഡിൽ സാന്താക്ളോസിനെ നീലക്കോട്ടും രോമങ്ങളുമുള്ള നീല തൊപ്പിയും ധരിച്ചു കാണുന്നു. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് പ്രിന്റിൽ സാന്താക്ളോസ് സമ്മാനങ്ങളും ഒരു ചെറിയ ക്രിസ്മസ് ട്രീയും ആയിട്ടാണ് കാണിക്കുന്നത്. ക്രിസ്മസ് ട്രീയുടെ ഉത്ഭവം തന്നെ ജർമ്മനിയിലാണ്. എന്നാൽ ബ്രിട്ടീഷ് രാജകുടുംബം 19-0 നൂറ്റാണ്ടിൽ അതിനെ ലോകമെ മ്പാടും അത്  ജനപ്രിയമാക്കി. എന്നാൽ ആധുനിക ക്രിസ്മസ് ആഘോഷത്തിന്റെ പ്രതീകമായ സാന്താക്ളോസ് മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ഗ്രീക്ക്കാരൻ ബിഷപ്പ് ആയിരുന്ന വിശുദ്ധ നിക്കോളാസ് ആയിരുന്നു. 1900 മുതൽ ഫ്രഞ്ച് ക്രിസ്മസ് കാർഡിൽ സാന്താ ക്ളോസ് നല്ല കുട്ടികൾക്ക് സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുന്ന പ്രതീകമായി കാണുന്നു.

ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ആളുകൾ പുരാതനകാലം മുതൽ ശീതകാലഉത്സവങ്ങൾ ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ട്. കാലക്രമേണ ക്രിസ്മസ് പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായിട്ട് മാറിയ ആചാരങ്ങൾ -ഉദാഹരണമായി, വലിയ ഭക്ഷണവിരുന്നുകൾ, ഈവിധ  ആചാരം ലോകമെമ്പാടും അനുവർത്തിച്ചിരുന്നു. വീടുകൾ ക്രിസ്മസ് ട്രീകളും യേശു ജനിച്ച പുൽക്കൂടും മെഴുകുതിരികൾ കത്തിക്കുകയും വീടുകൾ വളരെ  അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. ക്രിസ്മസ് എന്നും വളരെ ജനപ്രിയമായിരുന്നുവെന്ന് മാത്രമല്ല, വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായിരുന്നു. ഉദാ: ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ആളു കൾ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനം പന്ത്രണ്ട് ദിവസത്തേയ്ക്ക്  ആഘോഷിച്ചു. അവിടെ അവർ നാടകങ്ങൾ, വമ്പൻ വിരുന്നുകൾ, മത്സരങ്ങൾ, സംഗീതം, പരസ്പരം സമ്മാനങ്ങൾ നൽകൽ, ഉത്സവദിവസങ്ങളിൽ കാണാറുള്ള വളരെ മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങൾ, എന്നിവ കൂടുതൽ സാധാരണമായി. ഏറ്റവും ആഡംബരപൂർണ്ണമായ ആഘോഷം സ്വാഭാവികമായും രാജകൊട്ടാരത്തിൽ നടന്നിരുന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഹെൻറി മൂന്നാമൻ രാജാവിന്റെ അതിഥികൾക്ക് പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ക്രിസ്മസിന് വളരെ ആഡംബരമായ സദ്യയുമൊരുക്കി നൽകിയിരുന്നു. അതുപോലെ സർവ്വകലാശാലകൾ അന്ന് ഒരു "ക്രിസ്മസ് രാജാ വിനെ" വിദ്യാർത്ഥികളിൽ നിന്നും തെരഞ്ഞെടുത്തു കിരീടമണിയിക്കും. അവനാണ് ഉത്സവ നാളുകളിൽ സഹ വിദ്യാർത്ഥികളെ ഭരിക്കുന്നത്. അന്ന് സ്തുതിഗീതങ്ങളും പാട്ടുകളും ഏറ്റവും മിതമായ ആഘോഷങ്ങളുടെ ഭാഗവും ആയിരുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്മസ് ഡിന്നറുകൾ എങ്ങനെ എന്ന് - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജർമ്മനിയിലെ വലിയ വിപുലമായ ഭക്ഷണംപോലെ യൂറോപ്പിൽ ഒരു നീണ്ട പാരമ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു ദിവസങ്ങളിലെ നല്ല ആഘോഷം.

ജർമ്മൻകാരുടെ ക്രിസ്മസ് ആഘോഷം -

ജർമ്മനിയിലെ ക്രിസ്‌മസിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചില ചിഹ്നങ്ങളിൽ ഒന്ന്  ക്രിസ്തുമസ് ട്രീയുടെ ജർമ്മൻ ഉത്ഭവമാണ്. സരള ശാഖകൾ അലങ്കരിക്കുന്ന  പുറജാതീയ ആചാരത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് വികസിച്ചത്. ജർമ്മനിയിൽ മെഴുക് തിരികളും ചെറിയ സമ്മാനങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചു വയ്ക്കുന്ന ക്രിസ്മസ് ട്രീ 19 )0 നൂറ്റാണ്ടിൽ സ്ഥാപിതമായിരുന്നു. ജർമ്മൻ വേരുകളുള്ള ഇംഗ്ലീഷ് രാജ കുടുംബം അവരുടെ സ്വന്തം ക്രിസ്മസ് ട്രീ സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, അത് തുടരുന്ന ഒരു ഒരു ആഗോള പ്രവണതയുടെ ആരംഭസൂചനയുമായിരുന്നുവെന്നു പറയാം. ഇത് മാത്രവുമല്ല, വരവ് റീത്തുകൾ, നട്ട് ക്രാക്കറുകൾ, ക്രിസ്മസ് മാർക്കറ്റുകൾ, എന്നിവയും ജർമ്മൻകാരുടെ കണ്ടുപിടുത്തമാണ്

അമേരിക്കയിൽ -

എങ്ങനെയാണ് ക്രിസ്മസ് അമേരിക്കയിൽ എത്തിയതെന്ന് നോക്കാം. അതും ഇംഗ്ലണ്ടിൽ മുമ്പത്തെപ്പോലെ, മസാച്യൂസെറ്റ്സിലെ അറ്റ്ലാന്റിക്കിന്റെ മറു വശത്ത് പ്യുരിറ്റൻസ് ക്രിസ്മസ് നിരോധനം ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഇത് 1659 - ൽ നിലവിൽ വന്നിരുന്നു. 1681- വരെ നിർത്തലാക്കിയിയുമിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അമേരിക്കയിൽ ഉണ്ടായ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തോടെ ക്രിസ്മസ് ആഘോഷം അമേരിക്കയിൽ ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു എന്ന് ചരിത്രത്തെ ആശ്രയിച്ചു പറയാം. പലയിടത്തും വീടുകളുടെയും, കുടുംബങ്ങളുടെയും പ്രാധാന്യത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുവരവായിരുന്നു അത്. 1870-ൽ യുദ്ധം ഏതാണ്ട് അവസാനിച്ചശേഷം, ക്രിസ്മസ് അമേരിക്കയിലെ ആദ്യത്തെ ദേശീയ അവധി എന്ന പദവി നൽകി കോൺഗ്രസ്സിന്റെ പ്രഖ്യാപനം ഉണ്ടായി.  

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ കുടിയേറ്റത്തിന്റെ വലിയ തരംഗമുണ്ടായകാലം- കുടിയേറ്റക്കാർ അവരുടെ സ്വന്തം ക്രിസ്‌മസ്‌ പാര മ്പര്യങ്ങൾ അമേരിക്കയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടു വന്നു.  ഇതെല്ലാം ചരിത്രകാരനായ വില്യം ഡി ക്രമ്പിന്റെ "ക്രിസ്മസ് എൻസൈക്ളോപീഡിയ" അനുസരിച്ചു അവ ക്രിസ്മസ് ആചാരങ്ങളുടെ ഒരു തരം സംയുക്ത ആഘോഷം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു. അതിൽ വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളുടെ സ്വാധീനം സമന്വയിപ്പിച്ചും കുടുംബത്തോടൊപ്പം വീടുകളിൽ ആഘോഷിക്കു ന്ന ഏകീകൃത ആഘോഷങ്ങളായി. അന്ന് ക്രിസ്മസ് കാർഡ് ഹോളിയുടെ ഇലകളും ചുവന്ന ശൈത്യ കാല സരസ ഫലങ്ങളും കാണിക്കുന്നു. സാധാരണ ശൈത്യകാല അലങ്കാരമാണ്, അത്.

വി. നിക്കോളാസ് 

 വി. നിക്കോളാസ് 
ക്രിസ്മസിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യക്തികളിൽ ഒരാൾ ഉണ്ടായതിങ്ങനെയാണ്.  സാന്താക്ളോസി ന്റെ അമേരിക്കൻ പതിപ്പായ സാന്താക്ളോസിന്റെ ഉത്ഭവം തന്റെ റെയിൻഡിയർ വരച്ച ചിത്രത്തിൽ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള നല്ല കുട്ടികൾക്ക് ക്രിസ്മസിന് സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുന്ന വെളുത്ത താടിയുള്ള ഒരു തടിച്ച മനുഷ്യൻ, മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന  മൈറയിലെ (Myra), ഗ്രീക്ക് ബിഷപ്പായ വിശുദ്ധ നിക്കോളാസിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ജർമ്മൻ, ഡച്ച് കുടിയേറ്റക്കാർ 18 -ഉം 19 -ഉം നൂറ്റാണ്ടു കളിൽ അമേരിക്കയിലേയ്ക്ക് നിക്കോളാസിനെ ക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് കൊണ്ടുവന്നു. വാഷിംഗ്‌ടൺ ഇർവിംഗ്, ക്ലെമെന്റ് ക്ലർക്ക് മൂർ തുടങ്ങിയ ചില അമേരിക്കൻ കവികൾ ഈ ആശയം അപ്പാടെ സ്വീകരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ വ്യക്തമായ രൂപം രൂപപ്പെടുത്തിയത് ഡ്രാഫ്ട്സ്മാൻ തോമസ് നാസ്റ്റാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻറെ യൂറോപ്യൻ നാടോടി ഗാനങ്ങളുടെ ട്യുണുകളുടെ മനോഹര ചിത്രീകരണങ്ങൾ  സാന്താക്ളോസിനെ ലോകമെമ്പാടും മാതൃകാപരമായി പരിചയപ്പെടുത്തി.  

1890-ൽ മസാച്യുസെറ്റ്സിലെ ബ്രോക്ടണിൽ ഉള്ള തന്റെ ഡിപ്പാർട്ടുമെന്റ് സ്റ്റോറിൽ കുട്ടികളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നതിനായി ചുവന്ന കോട്ടും വെള്ള താടിയും ധരിച്ച് ആദ്യമായി സാന്താക്ളോസിന്റെ വേഷം ധരിച്ചത് വ്യാപാരി യായിരുന്ന ജയിൻസ് എഡ്‌ഗർ ആയിരുന്നു. ഈ വേഷമണിയൽ പ്രവർത്തനം വളരെയധികം ആവേശത്തോടെയാണ് കാഴ്ചക്കാർ കണ്ടത്. പലരും ഈയൊരു  ആശയം അനുകരിച്ചു തുടങ്ങി. ഇന്നും ക്രിസ്മസ് സമയത്ത് സ്റ്റോറുകളിലും ഷോപ്പിംഗ് മാളുകളിലും ഒരു സാന്താക്ളോസ് പതിവായി കാണപ്പെടുന്നു. ഒരു ആഘോഷം, പല ആചാരങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായും നീണ്ട ഇരുണ്ട ശീതകാല രാത്രികളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന വിളക്കുകൾ, എല്ലായ്പ്പോഴും ശൈത്യകാലത്തെ ഉത്സവങ്ങളുടെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്, പ്രധാന ഭാഗമാണ്ജർമ്മനിയിലെ ക്രിസ്മസ് ട്രീകളിൽ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന ക്രിസ്മസ് വിളക്കുകൾ, ലൈറ്റ് ബൾബിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായ തോമസ് എഡിസണും അന്ന് ആദ്യത്തെ ലൈറ്റുകൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. 1882- അദ്ദേഹത്തിൻറെ ബിസിനസ് പങ്കാളിയായ എഡ്വേർഡ് എച്ച് ജോൺസൺ ആദ്യമായി ഒരു ക്രിസ്മസ് ട്രീ അലങ്കരിച്ചു.  

നമുക്ക് സ്വീഡനിലെ ആഘോഷത്തെപ്പറ്റി ശ്രദ്ധിക്കാം. വടക്കൻ സ്വീഡനിലെ ഗാവ്‌ലെ നഗരം അമ്പതിലേറെ വർഷങ്ങളായി വൈക്കോൽ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു ഭീമാകാരമായ ആടുമായി ക്രിസ്മസ് ദിനത്തെ ആഘോഷിക്കുന്നു. മിക്ക വർഷങ്ങളിലും ഇത് വലിയ നാശനഷ്ടങ്ങൾക്ക്, ഉദാ: പലപ്പോഴും തീപിടുത്തം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഇത് നിയമവിരുദ്ധമായ ഈ പാരമ്പര്യം, 1966 ലെ ആദ്യത്തെ ഒരു  ആടിൽ നിന്നാണ് തുടങ്ങിയത്. സ്വീഡനിൽ യുൾ ആട് എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആട് സ്കാൻഡിനേവിയയിലെ ഒരു സാധാരണ ക്രിസ്മസ് ചിഹ്നമാണ്. ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൽ സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുകയും യൂൾ ആടുകളിൽ നിന്ന് സഹായം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇക്കാലത്ത് യുൾ ആടിനെ പലപ്പോഴും ബന്ദിൽ ചെയ്ത വൈക്കോൽ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു അലങ്കാരവസ്തുവായിട്ട് ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഗാവ്‌ലെ നഗരം വൈക്കോൽ രൂപത്തെ വലിയ തോതിൽ  പുനർനിർമ്മിക്കുന്നുണ്ട്. ഉജ്ജ്വലമായ ഭൂതകാലം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും ഗാവിലെ യുടെ അദ്ധ്വാനിക്കുന്ന ആട് പരിക്കേൽക്കാതെ തുടരുന്നു. ഈ വർഷത്തെയും ക്രിസ്മസ് അവധിക്കാലത്തെ അതിജീവിക്കുന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ നഗരത്തിലെ പൗരന്മാർ ആടിന്റെ മുന്നിൽ കാവൽ നിൽക്കുന്നു. 

ക്രിസ്മസ് സമ്മാനങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യവും ആധുനിക നവീകരണങ്ങളിലൂടെ പരിരണമിച്ചു തുടങ്ങി. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സമ്മാനങ്ങൾ ബ്രൗൺ നിറ  പാക്കിംഗ് പേപ്പറിൽ പൊതിഞ്ഞു നൽകിയിരുന്നു. അതുപക്ഷേ, കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം പേപ്പറിന് ക്രിസ്‌മസ്‌ സമയത്തു കുറവ് വന്നപ്പോൾ മുതൽ പുതിയ തരം പൊതിയുന്ന കടലാസുകൾ നിർമ്മിച്ച് തുടങ്ങി. അതും വിവിധ തരത്തിലുള്ള നിറങ്ങളിലും ആകൃതിയിലും ഉണ്ടായിത്തുടങ്ങി. സമ്മാനങ്ങൾ, കാർഡുകൾ, അലങ്കാരങ്ങൾ എന്നിവ ക്രിസ്‍മസിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗമാണ്. അതുപോലെ വിവിധ ഭക്ഷണ പാനീയങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. ജർമ്മനിയിലെ ജിഞ്ചർബ്രഡ് വീടു കൾ ജനപ്രിയമാണ്. അതുപോലെ പരമ്പരാഗതമായി രുചികരമായ വൈൻ, ക്രിസ്റ്റോളൻ, ക്രിസ്മസ് സീസണുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. അതുപോലെതന്നെ  ക്രിസ്ത്യൻ അവധിക്കാലവും, ബന്ധപ്പെട്ട വാണിജ്യ അവസരങ്ങളും കാണും. 

ക്രിസ്ത്യൻ ആഘോഷത്തിന്റെ അവധിക്കാലം മുതൽ, ക്രിസ്മസ് ആഘോഷം ലോകമാകെ വളരെ മതേതരവും അതേസമയം വളരെ വാണിജ്യവത്കൃത ഉത്സവമായും വികസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതേക്കുറിച്ചു കാലിഫോർണിയയിലെ സർവ്വ കലാശാലയിലെ ചരിത്രകാരിയായ ലിസ ജേക്കബ്‌സൺ പറയുന്നതനുസരിച്ചു, ഇത് നൂറ്റാണ്ടുകളായി ആശങ്കാകുലമാണ്. "പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഇത് പരിവർത്തനപ്പെട്ടതുമുതൽ ,ക്രിസ്‍മസിന്റെ അതിരുകടന്ന വാണിജ്യവത്ക്കരണത്തെപ്പറ്റി പലരും പരാതിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ അവ്യക്തമായ വികാരം എന്നും നിലനിൽക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു". ക്രിസ്മസിന് മുമ്പുള്ള ആഴ്ചകളിൽ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ക്രിസ്ത്യൻ പള്ളികളിൽ ആഗമനആഴ്ചകൾ ആഘോഷിക്കുന്നു. എന്തൊക്കെയായാലും, തീർച്ചയായും, ഇന്ന്  ക്രിസ്മസ് ദിനം  അതിന്റെ മതപരമായ അടിസ്ഥാനവേരുകളിൽനിന്നു അകന്നു പോകുന്നില്ലേ  എന്ന് ഭയപ്പെടുന്നവർ വളരെയേറെയാണ് എന്നതും ശരിയാണ്. 2019 -ലെ ഗാലപ്പ് വോട്ടെടുപ്പിൽ പത്തിൽ ഒൻപത് അമേരിക്കക്കാരും ക്രിസ്മസ് ആഘോഷിക്കും എന്ന് കണ്ടെത്തി. എന്നാൽ അവരിൽ 35 ശതമാനം പേര് മാത്രമാണ് ഈയൊരു  ഉത്സവത്തിന് "ശക്തമായ മതപരമായ " അർത്ഥമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്. അതിനെ എങ്ങനെയും വ്യാഖ്യാനിക്കാം. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ പുറജാതീയവും മതപരവും ആധുനികവുമായ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ സമ്മിശ്രണം കൊണ്ട്, ക്രിസ്മസ് ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഒരു മഹാ ഉത്സവമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ  ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുന്ന വിശുദ്ധ മഹത്ദിനം . //-

*******************************************

അഭിപ്രായങ്ങൾ എഴുതുക :    

e-mail-/ dhruwadeeptionline@gmail.com

Browse and share: https://dhruwadeepti.blogspot.com 

 ഈ ബ്ളോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെ 

 

 ഉത്തരവാദിത്തം അതെഴുതുന്ന വ്യക്തികള്‍ക്കു മാത്രമായിരിക്കും. 

 

 

സഭ്യമല്ലാത്ത ഭാഷയും അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്തുന്ന പദപ്രയോഗങ്ങളും

 

ഒഴിവാക്കുക-

     

ധൃവദീപ്തി ഓണ്‍ലൈൻ
 
 https://dhruwadeepti.blogspot.com
 
for up-to-dates and FW. link Send Article, comments and write ups to :
 
  DHRUWADEEPTI ONLINE LITERATURE.
 
Published from Heidelberg, Germany,  in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. 
 
DISCLAIMER:  Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors. 
 
Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents,  objectives or opinions of the articles in any form."

FACE BOOK:  GEORGE Kuttikattu -  MOB. + oo49 170 5957371
Posted by George Kuttikattu

  **********************************************

Sonntag, 26. Dezember 2021

DHRUWADEEPTI // Religion // Resting in the Heart of Creation //The annual Festival of Christmas // Fr. Sebastian Thottippatt,

 -The annual Festival of Christmas

 Fr. Sebastian Thottippatt-

 

Resting in the Heart of Creation

The annual Festival of Christmas invites every man and woman to rediscover the place of God in his or her life. But how do we recognize the presence of God in us. It is only by discovering God’s ineffable and all pervading presence in creation that we are enabled to recognize the reality of that presence within our being at its core. The Bible speaks of creation as an act of God that brought everything into existence through his word. We read in the letter to the Romans 1: 20 “Ever since God created the world, his invisible qualities, namely, his eternal power and divine nature, are clearly seen in the things he has made.” Creation, then, has a Creator and this Creator can be known from his creation. We only need to keep our eyes and ears open to the wonder hidden in each created thing in the vast universe to recognize the Hand that brought it all into existence and sustains them in being. Then we shall ever rest in that Heart. I wish to present to you a few quotes from some of the well known men and women from history to corroborate what I have just stated.

Pope St. John Paul II wrote: “God has written a precious book whose letters are the multitudes of created things present in the universe. For the believer, to contemplate creation is to hear a message; to listen to a paradoxical and silent voice.”

“Each creature is a witness to God’s power and omnipotence; and its beauty is a witness of the divine wisdom. Every creature participates in some way in the likeness of the divine essence.” Thomas Aquinas

“From panoramic vistas to the tiniest living form, nature is a constant source of wonder and awe. It is also a continuing revelation of the divine.” Canadian bishops’ conference

“It is God whom human beings know in every creature.” Hildegard of Bingen (1098 – 1179)

Hildegard is not haunted by any anthropocentrism that has affected thinking in the Church over the last centuries. She interprets the “Word made flesh” of John’s gospel as speaking of the divine presence in nature itself. She writes: “There is no creature that does not have radiance.”  By the term radiance, Hildegard refers to the light and illumination that God is. “Just as every ray of the sun is the sun, so every ray of God is God (though not all of God). Thus every creature is a ray of God.”

The name given to the presence of God in the whole of creation in Christian terms is Cosmic Christ. We might say that the Cosmic Christ was first manifested for the first time at the Big Bang 13.8 billion years ago. But the human Incarnation of God took place only about 2000 years ago in Jesus of Nazareth. “Christ” is not Jesus’ last name but the title of his historical and cosmic purpose. Jesus presents himself as the “Anointed one” who was human and divine united in one body. As Richard Rohr OFM, a Franciscan priest who runs a Centre for contemplation in Arizona, USA puts it, “Christ is our short-cut word for the “Body of God” or “God materialized’. This Christ is much bigger and older than either Jesus of Nazareth or the Christian religion 

because the Christ is present whenever the material and the divine co-exist, which is always and everywhere. In the last century, Albert Einstein through his theory of relativity showed that matter itself is a form of energy. For all practical purposes, energy is the real world. Everything is both matter and energy. We are therefore living in a Christ-centric world. This realization changes everything. Matter has become a holy thing and the material world is the place where we can comfortably worship God just by walking on matter, by loving it and respecting it. The Christ is God’s active power inside the physical world, the radiance of God, a divine expression of God. “All things were made through him and for him. He is before all things and in him all things hold together.” (Col.1: 16-17)

St. Francis of Assisi (1181-1226) has been called second Christ because he followed the way of Christ in a significant way in the history of the Church. He followed the cosmic or creation-centered tradition of Hildegard that flourished in Rhineland, Germany. Francis grounded his sense of the Cosmic Christ in a struggle for Church reform and renewal. He sought to create a life style that would displace avarice and the systems both of the lingering feudalism and emerging capitalism. His greatest written work, “the Canticle of Brother Sun should be considered through the prism of Cosmic Christ”, says Mathew Fox. “It echoes many of the richest themes of the Cosmic Christ. Francis acknowledged and celebrated divinity in its creative and creaturely manifestations. In his view the divine is incarnated in the flesh of nature.” Can we not say vice versa that from the lap of nature we can leap into the heart of God?

Again the themes of light, splendor and illumination are continued as Francis celebrates the brightness of the moon and the stars. The Cosmic Christ, “the light who enlightens all who have life” is present in all creatures and therefore all creatures are brother and sister to one another. Francis takes seriously the idea of the family of all creation, the interconnectivity of all creatures. All are bound together and connected by the Divine light.

“Divinity is the enfolding and unfolding of everything that is”. He called this process “Learned ignorance.” Divinity is in all things in such a way that all things are in divinity.” (Nicholas of Cusa A German philosopher 1401-1464)

Creatures can be said to be divine, for “whatever is found in creatures is found in the divine. This is to say it is divine. Humans are divine but not fully. We are as it were, a human deity. Humans are also the universe but not absolutely since we are human. Humanity is therefore, a microcosm, a human universe. The divine giver does not give anything other than divinity. But this gift cannot be received as it is given. Therefore, the infinite is received finitely.”

“Every creature is a word of God and a book about God.” (Meister Eckhart)

We read at the beginning of the gospel of John: “In the beginning was the Word and the Word was with God and the Word was God. He was in the beginning with God. All things were made through him, and without him was made nothing that was made. Jn.1:1-3

Again in Colossians 1: 15 ff we read: “He is the image of the unseen God, the firstborn of all creation, for in him all things were created, in heaven and on earth, visible and invisible, whether thrones, rulers, authorities, powers; all things were made through him and for him. He is before all things and in him all things hold together.”

I want now to draw your attention to the words of 13th century mystic, Mechtild of Magdeburg, who was one of the Beguine mystic women of Germany

“You ask me where God dwells: I will tell you. There is no Lord in the whole world who lives in all his dwellings at once except God alone. One day I saw with the eyes of eternity in bliss and without effort, a stone. This stone was like a mountain and was of assorted colors. It tasted sweet, like heavenly herbs. I asked the sweet stone: Who are you” It replied: “I am Jesus.”What does it imply? The Cosmic Christ is the “I am “in every creature. The divine mystery and miracle of existence is laid bare in the unique existence of each atom, each tree, each bird, fish, dog, flower, star, rock and each human. In the words of Meister Eckhart, “In this breakthrough I discover that God and I are one.” Our lives are stories of how our “I-am-ness” came to be and how it flowers into its own unique and beautiful expression of the divine one, that unique image of God that comes to birth once in a universe in us.

Mechtild of Magdeburg’s greatest statement on the Cosmic Christ is: “The day of my first awakening was the day I saw and I knew I saw all things in God and God in all things.” “I who am divine am truly in you. I can never be sundered from you; however far we be parted, never can we be separated. I am in you and you are in me. We could not be any closer. We two are fused into one, poured into a single mould. Thus unveiled we shall remain forever.”

Kabir, an Indian mystic of the 15th century celebrates this when he declares: “I am like a pitcher of clay floating in the water, water inside, water outside. Suddenly with a touch of the Guru the pitcher is broken, Inside, outside, O friends, all is one. The separation between the human and the divine is broken through. As Kabir says, “O friend, Kabir has looked for him everywhere, but to no avail. For Kabir and he are one, not two. When a drop is merged into the ocean, how is it to be seen as distinct?” Divinity is not outside us. We are in God and God is in us. This is the unitive experience of the mystics, East or West. “God is in all things and all things are in God.”

Teilhard de Chardin, a French Jesuit priest who lived in the first half of the 20th century, found Christ present in the entire cosmos, from the least particle of matter to the convergent human community. I recall a personal experience of mine while I stayed in Shantivanam in 1992. We had a satsangh with Fr.Bede during which a lady from USA gave a testimony of her experience with Teilhard de Chardin. When she was a young girl of 13 she happened to go to a park. There she saw an old man, all radiant and smiling going around embracing the trees around. He looked to be full of life and joy. Later on she came to learn that this old man was Teilhard de Chardin.

Julian of Norwich (1342 – 1415) celebrated God in all creatures. “In all my understanding I saw God in a point. In seeing this I saw that God is in all things, God works in creatures because God is the mid-point of everything.” For Julian all creatures are enclosed in Christ at the same time that Christ is in all creatures. “Christ is the one in whom we are all enclosed in the deep wisdom of the Trinity who is our Mother.”

Cosmic Christ is present in the whole of creation in its every part. He is present everywhere, in everything but he cannot be grasped easily. He is the Ground of all existence; he is within all things and above all things and beyond all things. But he cannot be identified with anything. “Without it nothing could exist and without it nothing can be known. It is that by which everything is known which itself remains unknown. “ (Brihadaranayaka Upanishad)

The Incarnation which is the birth of God as man is the mystery that necessarily postulates the mystery of the Cosmic Christ. .“And the Word became flesh; he pitched his tent among us and we have seen his glory, the glory of the only Son coming from the Father.” (Jn.1:14)  Without the historical fact of the Incarnation in Jesus of Nazareth, the whole concept and truth of the Cosmic Christ would fall apart.

The Incarnation was a historical event in space and time, about 2000 years ago as attested to by historians. For Mother Mary who gave birth to the Child Jesus and for Joseph his foster father there was nothing extraordinary happening to them except the coming of the shepherds and of the wise men from the East bringing gifts for the child. They only held on strongly to their faith in God and his word. In the humble circumstances surrounding the historic birth of the Son of God, we see the emptying of the godhead about which St. Paul speaks of in Philippians 2: Jesus, “though being divine in nature, he did not claim equality with God, but emptied himself, taking on the nature of a servant, made in human likeness, and in appearance found as a man.” (Phil.2:6-7). The Son of God divested himself of all glory to become one with the least of his brethren. It was not God entering into a pre-existent human person but on the contrary God assuming human nature in person.

If God became flesh in time, the way to find God is through the flesh. It is impossible for a human person to fall in love with a God who is abstract. Hence God himself has come to meet us by becoming one among us. In Christ, God has come into our human world and made his home among us. However, it was not a once and for all event that ended with Jesus of Nazareth. But rather, in Christ humanity takes a leap forward in recognizing the divinity present in it. When God took on human flesh and became man in Bethlehem 2000 years ago he was taking on the inward part of the human person which is called the Ground of the Soul. It is that which is nameless within us above space and time, reflecting the transcendent eternity of God himself. But how was it possible for Jesus to be God and man simultaneously? Was he faking his humanity, as some may be inclined to think? The truth is that Christ was true God and true man – two natures in one Person which is the great paradox. The Incarnation was not merely a temporary taking on of human nature but a perennial entry into the inward part of the human person which is called the Ground of the soul. Meister Eckhart, a medieval mystic from Germany, considers this to be the real incarnation, much more than the taking of human flesh and blood in a particular cultural and historical situation. In the Person of God the Son, as Jesus the Carpenter of Nazareth, God entered the Ground of the Soul – that inner sanctum common to all human beings in all periods of history and has remained there ever since. This descent into the ground of the soul is the real Incarnation.

To understand the real truth about the Incarnation, we need to ponder over the effects of it on us as human beings. Incarnation ceases to be merely a historical event in the past which is recalled and applied to our outer lives. There is an inward aspect to it which consists in God entering into Universal human nature which is common to all human beings in space and time. It becomes present here and now when our inner lives are transformed by it. Christ is an irresistible force within us, uniting us with God. Our spiritual life should essentially be God-centered in Christ. We should not see Christ as an external centre of worship and devotion but one with whom we are already united the moment we enter the Ground of the soul. We become sons in the Son.

We are not to be pre-occupied with the historical figure of Christ. As a matter of fact, we do not find in the writings of St. Paul any reference to Christ’s historical life as he had never met him in that form and he did not give it much significance. He knew only the Risen Christ who appeared to him at Damascus. It should be the same with us too. We shall never meet the historic Christ but only the Risen Christ. That encounter is with Christ as a living, active force within us in the present moment rather than in our imagination as Jesus who walked around Palestine.. Rather than follow Christ or believe in Christ, we ought to become Christ. And in becoming Christ we discover the essential paradox of his nature and ours: that we are creatures of the flesh yet destined for the immortal life of the spirit. As the Psalmist says, “You are gods, you are all sons of the most high but you shall die like other mortals” (Ps.82:6-7.) Here is the paradox of our existence.  It is the paradox of Christ once we become one with him in the Soul’s Ground. Jesus is the archetypal human being, the basic pattern we are all faithful copies of in some way or other. The fact that we are historical cannot be ignored but every one of us is destined to transcend history, space and time. As historical persons possessing a physical body, our life line with God is the breath of life that is drawn into our lungs throughout the length and breadth of each day. If our awareness is focused on it we maintain that link with divinity consciously. We shall soon become aware that the sound of our breathing is indeed the name of Jesus. (Ye…su)

Evelyn Underhill, a modern writer on mysticism grasped this sense of the Cosmic Christ yearning to be born when she said: “The Incarnation, which is for popular Christianity synonymous with the historical birth and earthly life of Jesus Christ, is for the mystic not only this but also a perpetual Cosmic and personal process. It is an everlasting bringing forth, in the universe and in the individual ascending soul, of the divine and perfect life, the pure character of God.” Evelyn Underhill

“People think God has become a human being there – in his incarnation – but that is not so; for God is here – in this very place – just as much incarnate as in a human being long ago. And this is why God has become a human being; that God might give birth to you as the only begotten  Son, and as no less”, says Meister Eckhart. He celebrates the human person as the full growth of the seed of God. “The seed of divine nature is the Son of God, the Word of God. The seed of God is in us… Now the seed of a pear tree grows into a pear tree…the seed of God into God. It is given to every person to become the child of God, substantially indeed in Christ, but in himself or herself by adoption through grace.”

The divinity and humanity of Christ has to be held in right balance to have a correct notion of Christ and ourselves. If we want to know what it truly means to be human, Jesus is the supreme example and demonstration. Over emphasis of Jesus’ divinity would be at the expense of his humanity. We would have difficulty in reconciling ourselves with the physical elements in him as well as in ourselves. If, on the other hand, we stress the humanity of Christ at the expense of his divinity we would lose sight of the transcendent element. It is very hard to face the fact for a being who is both divine and human, spiritual and material, mortal and immortal. The temptation is always to simplify the picture, to get rid of the painful paradox by suppressing one of the components. A being who is wholly spiritual and divine, will not be troubled by the humiliating worldly facts of suffering, weakness and death. That is what a Hindu friend of mine in Tiruvannamalai said when I told him about Christ’s sufferings on the cross: “Father, if Christ were to be God he could not have suffered.” On the other hand, a being who belongs entirely in this world can cheerfully get on with the task of improving his environment without being distracted by thoughts about the beyond. To accept both the elements of the paradox, to recognize their truth and to attempt to live them is difficult and uncomfortable. However, it is the only way open to truth and life. If we accept this fact about Jesus of Nazareth, we ought to accept the same in the reality of our being too.

Jesus of Nazareth is supremely mysterious and the same is true in our case too. No final statement can be made on who or what Jesus is and the same about us too. No statement can give complete and full expression to what Jesus is because he remains a mystery beyond human comprehension. But once we stop seeing Jesus as a mystery, we shall stop seeing ourselves too as a mystery. When I stop thinking that I know myself and others, then there is a chance that some real knowledge might begin to grow. The paradoxical nature of Christ and ourselves must be recognized before any true knowledge of both is possible.

Most people consider this state of affairs to be irreconcilable and get used to living a false image of themselves. What is abnormal passes off as normal in real life.  It is a diseased state that prevents us from being our true selves. It is this disease that Christ has cured through his Incarnation. In becoming man he becomes true Man in whom the potentialities of the human state are actually realized. In the Incarnation, God took on human nature, entering the Ground of the Man Jesus. God and man are united in the historical event that took place in Bethlehem 2000 years ago so that they are united here and now in the mysterious event which Eckhart calls the birth of God in the soul. The historical Incarnation in the past and the mystical incarnation in us, here and now, are two aspects of the same mystery of the union between God and man.  The far-off event in Bethlehem is truly fulfilled and understood only when it becomes a present reality enacted within ourselves uniting us with God now. Hence if we enter the Ground we shall encounter Christ, God the Son. Not only shall we encounter the Son, we shall become the Son ourselves. We shall share the same union the Son has with the Father and the Spirit.

A distinction must be made between Jesus of Nazareth and the Risen Christ who “fills the Universe.” The latter and the Christ we are in touch with today is the Cosmic Christ. He is the One spoken of by Prophet Jeremiah: “Do I not fill heaven and earth?” (Jer.23:23-24). Cosmic Christ is that which connects everything in creation. He is the divine pattern that connects in the person of Jesus Christ. Jesus offered connections to the dispossessed in particular: to the lepers, women, slaves, sinners and the outcastes of society. He did this by undergoing the death of the unconnected, the death of the dispossessed on Calvary. The Cosmic Christ liberates all persons and, like Moses of old, leads a new exodus from the bondage of a mechanistic universe, of competitions, dualisms and anthropocentrism that pictures the universe bereft of mystery and mysticism. The Cosmic Christ represented in Jesus connects the poverty of the materially impoverished with the poverty of the impoverished. Thus all suffering and all poverty is connected as is all glory and all beauty. Suffering is not piecemeal; it is not meaningless. All suffering is coherent; it coheres in the Cosmic Christ (who is crucified and wounded) and it coheres in divinity as well as in humanity. When we hear of suffering anywhere it has to be recognized as suffering of the Cosmic Christ. As in the narrative of the Last judgment, anyone suffering is identified with Christ. (Mathew 25: 31-46)

Cosmic Christ is everywhere. “The entire planet is anointed and messianic,” says Fr.Richard Rohr. “All bears the Christ mystery. The whole point of going to communion in church is to sacramentalize the universe. We are in communion when we are in nature as well. We must tune in to our ability to see beyond the physical reality that surrounds us, and awaken to the vast unseen world that exists. Then we can begin to see beyond sight and to hear beyond sound. We see the underlying structures that support our world and life begins to take on a new shape, new meaning. When we live as multi-sensory beings, we find that we are able to comprehend the language of every living thing. We hear the voices of trees, and understand the buzzing of the bees. And we come to realize that it is the interwoven substance of these floating rhythms that hold us in delicate balance with all life. Then, our life and our place in creation begin to make sense in a whole new way. Our vision expands to see the overall order of our path and tunes into a whole new source of information.”

If we don’t know how to love what’s right in front of us, then we don’t know how to see what is. So we must start with a stone. We move from the stone to the plant world and learn how to appreciate growing things and see God in them. In the entire natural world, we see the footprints or fingerprints of God. Once we can see God in plants and animals, we might learn to see God in our neighbors. And then we might learn to love the world. When all of that loving has taken place, when all of that seeing has happened, we might be capable of loving Jesus. I am reminded of what the English poet, Elizabeth Barrett Browning wrote, “Earth is crammed with heaven and every bush is aflame with the glory of God, But only those who see take off their shoes; the rest just pick the berries.” Creation spirituality is, first of all, the natural spirituality of people who have learned to see. Much of institutional religion is useless if it is not grounded in natural seeing and nature religion.

When we are at peace, when we are not fighting it, when we are not fixing it and controlling this world, we are not filled with anger, all we can do is start loving and forgiving. Nothing else makes sense when we are alone with God. All we can do is to let go; there’s nothing worth holding on to, because there is nothing else we need. It is in that free space that realignment happens.

Nature is not outside of us but part of us and we must interact with it with love and care for it instead of seeking to dominate it. In 1990, indigenous leaders spoke at a global conference on the environment and provided a hopeful vision for the future:

“We have jeopardized the future of our coming generation with our greed and lust for power. The warnings are clear and time is now a factor…We speak of our children, yet we savage the spawning beds of the salmon and herring, and kill the whale in his home. We advance through the forests of the earth, felling our rooted brothers indiscriminately, leaving no seeds for the future. We exploit the land resources of the poor and indigenous peoples of the world. We have become giants of destruction. We must return to the spiritual values that are the foundation of life. We must love and respect all living things, have compassion for the poor and the sick, respect and understanding for women and female life on this earth that bear the sacred gift of life.  We must return to the prayers, ceremonies, meditations, rituals and celebrations of thanksgiving which link us with the spiritual powers that sustain us and by example, teach our children to respect.”

It does not suffice that we are aware of Cosmic Christ in the outer world; the Cosmic Christ has to be born anew in us as Meister Eckhart pointed out: “What good is it to me if the Son of God was born to Mary 1400 years ago (for us 2021 Years) but is not born in my person and in my culture and in my time?” The name Christ means “the Anointed one” All of us are anointed ones but we must know it and recognize it; those who do, Meister Eckhart calls “the enlightened ones.” We are called to radiate the divine presence to and from one another.  As we read in 2 Cor.3:18 “And we with our unveiled faces reflecting like mirrors the glory of the Lord, all grow brighter and brighter as we are turned into the image that we reflect.”Humanity has the responsibility to increase the glory that is the divine presence in the cosmos. Teilard de Chardin thought that “besides his mystical body, Christ also has a cosmic body spread throughout the universe. And just as the mystical Christ has still to attain his full growth, so too has the cosmic Christ. “We are all meant to be mothers of God,” as Eckhart would have it. We are called to birth the Cosmic Christ in self and society. We are called to be patterns that connect and bearers of coherence to a society of separation. 

 Paul celebrates the theme of our being other Christ and our growing into other Christ when he says, “I live now not with my own life but with the life of Christ who lives in me.’ (Gal.2:20). He sees his work of preaching the Good news as that of giving birth to the Christ. “I must go through the pain of giving birth to you all over again Until Christ is formed in you” (Gal.4:19). Jesus then becomes two persons for us. First he is the crucified one who lives in all of us. Second he is the power of the mystical life resurging in all of us. Because he is the one who denies death, he is the one who calls us to life and to resurrection, to mysticism and the connection to all that is. The Cosmic Christ assures us that nothing is trivial for nothing is unconnected to the whole. All is a source of awe, wonder, wisdom and the presence of the divine. All is revelation; all is unfinished; all is “eagerly waiting for God to reveal the divine sons and daughters…From the beginning until now the entire creation  as we know, has been groaning in one act of giving birth” (Rom.8:19, 22)

The Cosmic Christ is present wherever there is pain. The Cosmic Christ unites all this pain in the one divine heart, in the one divine but wounded body of the Christ which is the body of the universe. The Cosmic Christ is the crucified and suffering one in every culture, just as much as the Cosmic Christ is the radiant one, the divine mirror glittering and glistening in every creature. Divinity is not spared suffering – that is the lesson of the Cosmic Christ who suffers. Wherever injustice reigns, the Cosmic Christ is crucified again. This means that wherever justice is fought for and prevails, wherever healing takes place and is passed on, wherever compassion prevails, the Cosmic Christ is healing, redeeming and liberating in a cosmic scale. The Cosmic Christ leads the way to cosmic redemption.

Cosmic Christ leads us to true mysticism. The first meaning of mysticism is experience. As Kabir, the great creation mystic of India put it, “I say only what I have seen with my own eyes, and you keep quoting the scriptures! Experience, O seeker, is the essence of all things.” The mystic is keen on the experiences of the divine and will not settle for theory alone. “Taste and see the Lord is good,” said the Psalmist on knowing about the divine. Our mystical experiences are unitive experiences; the experiences of non-separation, of non-dualism. As Julian of Norwich put it, “Between God and the soul there is no between.” The saint is celebrating the end of the primary dualism – that between humans and divinity. Mysticism announces the end of alienation and the beginning of communion. Yet it is not the loss of self or dissolution of differences. Eckhart says that “the soul becomes God but God does not become the soul.” There is unity in diversity, diversity in the union of love.

Compassion is another word for the unitive experience and hence another name for mysticism. “Compassion,” as Thomas Merton observed,” is the “keen awareness of the interdependence of all living things which are all part of one another and involved in one another.” In truth, compassion is the very origin and goal. “The first outburst of everything that God does,” says Meister Eckhart “is compassion. This means that as creatures all children of God hold compassion in common. It is our universal heritage, our God-origin and our God-destiny. To experience compassion and to identify with the suffering of others, as well as with their joy, is to experience the Divine One who suffers and rejoices in each person. To struggle to birth one’s own “I am” is also to experience the divine “I am” In fact we  must all give birth to the Cosmic Christ in our being and doing for that is why we exist. Is not the purpose of the Incarnation in Jesus to reveal the imminence of the Cosmic Christ in the sufferings and dignity of each creature of the earth? As we discover our own “I am” and the ecstasy and pain of the Divine One in us, we gradually grow into an “I-am-with” others (Emmanuel = God-with-us); we grow into compassion and in doing so the divine “I am” takes on flesh once again. Since God alone is the Compassionate One, as we grow into compassion we also grow into our divinity. Compassion unites us and forms the common field that all creatures share.

I want to conclude by placing before you the most important quality that serves as the binding glue which brings about this all important union between the Creator and the creature as well as between creatures themselves. It is the supreme quality of Love. Yes, it is love that is the underlying force behind the mystery of the universe and of creation.

The letter that Albert Einstein, the great scientist wrote to his daughter towards the end of his life explains this superbly.

“There is an extremely powerful force that, so far, science has not found a formal explanation to. It is a force that includes and governs all others, and is even behind any phenomenon operating in the universe and has not yet been identified by us. This universal force is LOVE. When scientists looked for a unified theory of the universe they forgot the most powerful unseen force. Love is Light that enlightens those who give and receive it. Love is gravity, because it makes some people feel attracted to others. Love is power, because it multiplies the best we have, and allows humanity not to be extinguished in their blind selfishness. Love unfolds and reveals. For love we live and die. Love is God and God is Love. This force explains everything and gives meaning to life. This is the variable that we have ignored for too long, maybe because we are afraid of love because it is the only energy in the universe that man has not learned to drive at will. To give visibility to love, I made a simple substitution in my most famous equation. If instead of E = mc2, we accept that the energy to heal the world can be obtained through love multiplied by the speed of light squared, we arrive at the conclusion that love is the most powerful force there is, because it has no limits. After the failure of humanity in the use and control of the other forces of the universe that have turned against us, it is urgent that we nourish ourselves with another kind of energy…If we want our species to survive, if we are to find meaning in life, if we want to save the world and every sentient being that inhabits it, love is the one and only answer. Perhaps we are not yet ready to make a bomb of love, a device powerful enough to entirely destroy the hate, selfishness and greed that devastate the planet. However, each individual carries within them a small but powerful generator of love whose energy is waiting to be released. When we learn to give and receive this universal energy, dear Lieserl, we will have affirmed that love conquers all, is able to transcend everything and anything, because love is the quintessence of life.” This is indeed a significant message left for us from Einstein.

Yes, when we shall have grasped this eternal truth about love that brought into existence the universe with everyone and everything in it and sustains them, we shall have truly learned to rest in the One who is the Heart of Creation. In the Chandogya Upanishad we read: “In the city of  Brahman, there is a secret dwelling, the lotus of the heart. Within this dwelling is a space and within that space is the fulfillment of our desires. What is within that space should be longed for and desired.”  Thank you.

Fr. Sebastian Thottippatt, Tiruvannamalai, Tamil Nadu, INDIA.

*******************************************************

അഭിപ്രായങ്ങൾ എഴുതുക :    

e-mail-/ dhruwadeeptionline@gmail.com

Browse and share: https://dhruwadeepti.blogspot.com 

 ഈ ബ്ളോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെ 

 

 ഉത്തരവാദിത്തം അതെഴുതുന്ന വ്യക്തികള്‍ക്കു മാത്രമായിരിക്കും. 

 

 

സഭ്യമല്ലാത്ത ഭാഷയും അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്തുന്ന പദപ്രയോഗങ്ങളും

 

ഒഴിവാക്കുക-

     

ധൃവദീപ്തി ഓണ്‍ലൈൻ
 
 https://dhruwadeepti.blogspot.com
 
for up-to-dates and FW. link Send Article, comments and write ups to :
 
  DHRUWADEEPTI ONLINE LITERATURE.
 
Published from Heidelberg, Germany,  in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. 
 
DISCLAIMER:  Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors. 
 
Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents,  objectives or opinions of the articles in any form."

FACE BOOK:  GEORGE Kuttikattu -  MOB. + oo49 170 5957371
Posted by George Kuttikattu

  ************************************************

Freitag, 24. Dezember 2021

ക്രിസ്‌മസ്‌ ആശംസകൾ:  ധ്രുവദീപ്തി 



Sonntag, 19. Dezember 2021

ധ്രുവദീപ്തി .: Panorama// Part -3 // ലോകത്തിന്റെ നിലവിലെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പുകൾ. // തുടർച്ച // George Kuttikattu


 George Kuttikattu-

നമ്മുടെ ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിലെ കാലാവസ്ഥ വലിയ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾക്ക് വിധേയമാണ്. 

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള ആഗോള ജനസംഖ്യാ വിസ്പോട നത്തിനു പുറമെ, ആഗോള  കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനം അടുത്തിടെ പൊതുജന ശ്രദ്ധ ഏറെ ആകർഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയതായി വ്യക്തമായി ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ തോന്നുന്നില്ല. ദശലക്ഷക്കണക്കിനു വർഷങ്ങളായി നമ്മുടെ ഭൂമിയു ടെ ഉപരി തലത്തിലെ കാലാവസ്ഥ മാറ്റം വലിയ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾക്ക് വിധേയ മാണെ ന്നു പറയാൻ  കഴിയും. ഇതാണ് വസ്തുതവലിയ തണുപ്പ്കാലവും, അതുപോലെ തന്നെ ചൂട് കാലങ്ങളും മുമ്പ് യൂറോപ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചരിത്രം നാമറിയുന്നു. അതിന് അടിസ്ഥാന  തെളിവ്, ഉദാ:  ജർമ്മനിയിൽ  കാണപ്പെട്ടിരുന്ന മമ്മുട്ട്  ആനയുടെ പല്ലുകൾ ആയിരുന്നു. ഇത്, മദ്ധ്യയൂറോപ്പിലെ പഴയ കാലങ്ങളിൽ  ആനകൾക്ക് ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ താമസിക്കാൻ കഴിയു ന്നത്ര അനുകൂലമായി  ചൂടുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു. "ഇതേപ്പറ്റി മുൻ ജർമ്മൻ ചാൻസിലർ ആയിരുന്ന ഹെൽമുട്ട് ഷ്മിറ്റ് കുറിച്ചതിങ്ങനെയാണ്: "എന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ ഹാംബുർഗ്ഗ് ലാംഗൻഹോണിൽ ഞങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ നിലത്തു ചിപ്പി ഷെല്ലു കൾ കണ്ടെത്തുന്നു ". വളരെക്കാലം മുമ്പ്, ചൂടുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽഇന്നത്തെ നമ്മുടെ പൂന്തോട്ടം അറ്റ്ലാന്റിക്ക് സമുദ്രത്തിലായിരുന്നുവെന്ന് അതെല്ലാം  തെളിയിക്കുന്നു

 മമ്മുട്ട്  ആന

 
 

ലോകാവസാനം ആസന്നമാണെന്ന മട്ടിൽ കാലാവസ്ഥാ ഹിസ്റ്റേരിയയെ ക്കുറിച്ചു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാൻ മാത്രമാണ് ഞാൻ ഇത് ഇവിടെ പരാമർശിക്കുന്നത്. മറ്റ് ഓരോ ഹിസ്റ്റീരിയാകൾക്ക് നേരെ  എതിരെ ശരിയായ  മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാനും ഞാൻ ഇന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്. "കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനങ്ങൾ തടയുന്നത് നമ്മുടെ ആവശ്യശക്തിയിലുള്ളതു പോലെ, എന്നിരുന്നാലും അത്  നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത് അതിനുള്ള ചില വലിയ തയ്യാറെടുപ്പുകളാണ്." എന്നിരുന്നാലും ഇത് പറയുമ്പോൾ ഇവിടെ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം കൂടി ഊന്നി പറയേണ്ടതുണ്ട് .: ആഗോള താപനത്തിനു, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾക്ക് മാനവികത ഇപ്പോൾ സംഭാവന ചെയ്യുന്നു എന്നതും ഏതാണ്ട് ശരിയാണ്. അത്പക്ഷെ, നമ്മുടെ വ്യക്തിഗതമായ  സംഭാവനയ്ക്ക്  കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾ കുറെ കുറയ്ക്കുവാൻ ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ ഇക്കാലത്ത് ചെയ്യാൻ അവസരങ്ങൾ   ഉണ്ട്

ഇക്കാര്യത്തിൽ നടപടിയെടുക്കാൻ തയ്യാറുള്ള സർക്കാരുകൾക്ക് അരനൂറ്റാണ്ട്  മുമ്പ് പരസ്യമായ മുന്നറിയിപ്പ് നല്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ്. എന്നിരുന്നാലും ഇന്നുവരെ ഹരിതഗൃഹവാതകങ്ങൾ കുറെയെങ്കിലുo കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള അന്താരാഷ്‌ട്ര കരാറുകളിൽ ചൈനയോ, ഇന്ത്യയോ ഒന്നും ഉൾപ്പെട്ടില്ല എന്നു ശ്രീഹെൽമുട്ട് ഷ്മിത്ത് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു, ഇന്നും അപ്രകാരം തന്നെഇന്ത്യയിൽ ഇപ്പോൾ വായു മലിനീകരണം ഉണ്ടാകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ നഗരമാണ്, ഇന്ത്യയുടെ തലസ്ഥാന നഗരമായ ന്യൂഡൽഹി. ഇത് ഇവിടെ ഇപ്പോൾ കുറിക്കേണ്ടതുണ്ട്. കാലാവസ്ഥാ -ശുചീകരണ നടപടികളിൽ ഇന്നും അമേരിക്കയും പൂർണ്ണമായി പങ്കെടുക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. അന്തരീക്ഷ ശുചീകരണനടപടികളിൽ കൂടുതൽ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ ഈ മൂന്നു ഭീമന്മാരും ഒരുപോലെ സഹകരിക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. അതിനാലാണ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നടന്ന കിയോട്ട പ്രോട്ടോക്കോൾ തീർത്തും അപര്യാപ്തമായിരിക്കുന്നതെന്നു പറയുന്നതിനും കാരണമായത്

 മുൻ ജർമ്മൻ ചാൻസിലർ ഹെൽമുട്ട് ഷ്മിത്ത്  1974
  

ഭാവിയിൽ G-7 അഥവാ അതുപോലെ  G- 20 തലങ്ങളിൽ ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ട രാഷ്ട്രീത്തലവന്മാരുടെയും ഏറ്റവും വലിയ കടമയായ അനവധി പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുകയെന്നത് തീർത്തും പ്രായോഗികമാണെന്നു ഞാൻ പൂർണ്ണമായി കരുതുന്നുമില്ല. മൂന്നാമത്തെ വെല്ലുവിളികൾ തികച്ചും പുതിയതായി തോന്നുന്നുണ്ട്. അതായത്, സംസ്കാരങ്ങളുടെ സംഘട്ടനത്തിൽ നിന്ന് "നാഗരിതകളുടെ പ്രഹരം" എന്ന ക്യാച്ച് പദപ്രയോഗം ഏകദേശം ഒരു അമ്പതു വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പായിരുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ ഇക്കാലത്തും ഇസ്ലാമും പാശ്ചാത്യലോകവും മാത്രമല്ല, ആഗോളതലത്തിൽ തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടൽ ഒരു സാദ്ധ്യതയുടെ പരിധിക്കുള്ളിലാണ് എന്ന് ചിന്തിക്കാം. അത് സാദ്ധ്യമാണ്. പക്ഷെ അത്ര അടുത്തൊന്നും സാദ്ധ്യതയില്ല. ഇങ്ങനെയുള്ള കൂട്ടിയിടി എന്നും ഇപ്പോഴും തടയാനാകും?  ലോകത്തിലെ ഇസ്ലാമിക ഭാഗങ്ങളിൽ ചില നിശ്ചിത  മേഖലകളിൽ ദാരിദ്ര്യത്തിനെതിരായ ഏതു മന്ദബുദ്ധിയുടെയും അവരുടെ കലാപങ്ങളുടെയും ഒരു മിശ്രിതം നാം ഇക്കാലത്തു കാണുന്നു, കേൾക്കുന്നു. അത് കൂടാതെ പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളുടെ ആഡംബരത്തോടുള്ള ശക്തമായ അസൂയ, കൂടാതെ മതഭീകരത, മാത്രമല്ല, രാഷ്ട്രീയാധികാരത്തിന്റെ ശക്തി  പിന്തുടരൽ, ഈ യാഥാർത്ഥ്യം ഇക്കാലത്തു ചില രാഷ്ട്രങ്ങളിൽ  ശക്തമായി തുടരുന്നു, ഉദാ: റഷ്യ, ബലാറസ്, ഇന്ത്യ, ചൈന തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുടെ തനി  ഏകാധിപത്യ നേതൃത്വങ്ങൾ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥിതിക്ക് വിരുദ്ധമായിട്ടു  പ്രവർത്തിക്കുന്നു. കുറെ കാലങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ലോകം കണ്ട മഹാ ദുരന്തമായി രുന്നു, ന്യൂയോർക്ക് വേൾഡ് ട്രേഡ് സെന്ററിന്റെ ഇരട്ട ഗോപുരങ്ങൾക്ക് നേരെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നടന്ന ഭീകരാക്രമണം. മതവിദ്വേഷത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷ  ലക്ഷണമായിരുന്നു, അന്ന്  ഇറാക്കിനെതിരെ നടത്തിയ അനാവശ്യ യുദ്ധം ഇസ്ലാമിക് ഭീകരരുടെ എണ്ണം ഇരട്ടിയാക്കുകയായിരുന്നെന്ന് കുറഞ്ഞപക്ഷം ഒടുവിൽ യൂറോപ്യൻ സഖ്യവും അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയവൃത്തങ്ങളും കുറെ  മനസ്സിലാക്കി. പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങൾ ഇറാക്കിനെതിരെ മാത്രമല്ല,, അഫ്‌ഗാനി സ്ഥാനിലും, മുസ്ലീം ഭൂരിപക്ഷമുള്ള ബോസ്‌നിയയിലും, കോസോവയിലും തങ്ങളുടെ സൈനികശക്തി കൂടുതൽ ഉപയോഗിച്ചു. അതിലുപരിയായി ചില  മുസ്ലിം അയൽക്കാർക്കെതിരെ ഇപ്പോഴും അമേരിക്ക ഇസ്രായേലിനെ കുറെ  പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അമേരിക്കയോടും പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളോടും  പൊതുവെ യുള്ള തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ശത്രുതയെ പോലും  ന്യായീകരിക്കാൻ മതഭ്രാന്ത ന്മാർക്ക് ഈ വസ്തുതകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒട്ടും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമല്ല. പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങൾ - ഇവിടെ വത്തിക്കാൻ വളരെ വ്യക്തമായി ഉൾപ്പെടുത്തി യിട്ടുണ്ട്. ഇസ്ലാമിനോട് അപകീർത്തികരവും അത് ധിക്കാരമരപവുമായ ആ മനോഭാവം ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ഒഴിവാക്കാൻ നന്നായി മൊത്തത്തിൽ ഉപദേശിച്ചതാ യി ഊഹാപോഹങ്ങൾ ഉണ്ട്. ആഗോളതലത്തിൽ രാജ്യങ്ങൾക്ക് വിഷമമുള്ള പ്രശ്നമാണ് അഭയാർത്ഥി പ്രവാഹം. മെക്സിക്കോയിൽ നിന്ന് അമേരിക്കയിലേക്ക്, ബലാറസിൽനിന്നു യൂറോപ്പിലേക്ക് , ആഫ്രിക്കൻ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽനിന്ന് അതുപോലെ തന്നെ ഇങ്ങനെ ലോകം നേരിടുന്ന മനുഷ്യ ദുരന്തങ്ങൾക് ചില പരിഹാരം കാണുവാൻ ലോകരാജ്യങ്ങളുടെ സംഘടനയായ യൂ.എൻ ഒയുടെ കൂട്ടായ ചർച്ചയ്ക്ക് സമയം ഇനിയും വൈകിയിട്ടില്ല.

ലോകമതമായ ഇസ്ലാമിന് ക്രിസ്തുമതം, ഹിന്ദുമതം, അല്ലെങ്കിൽ യഹൂദമതം എന്നിങ്ങനെയുള്ള വിഭാഗങ്ങളുമായും ബഹുമാനത്തിനും  സഹിഷ്ണുതയ്ക്കും അവകാശമുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ തങ്ങളുടെ മതത്തെ രാഷ്ട്രീയ പൊതു  ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ദുരുപയോഗം ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കരുത്. അവർ മതം പ്രചരിപ്പിക്കാൻ ഒരിക്കലും തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയക്കാരെ ഉപയോഗിക്കരുത്.

മതേതരരാഷ്ട്രം എന്നത് ഒരു പാശ്ചാത്യ കണ്ടുപിടുത്തമായതിനാൽ അതിനെ അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത നിരവധി മുസ്ലീമുകളെ അപേക്ഷിച്ച്  പാശ്ചാത്യ സമൂഹത്തിന് ഈ പ്രസ്താവന മനസ്സിലാക്കാൻ വളരെ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ  പ്രബുദ്ധതയുടെ ഒരു യുഗം മുതൽ ചെറിയ ഭാഗങ്ങളിൽ മാത്രമേ അതിന്റെ ജോലികൾ നടന്നിട്ടുള്ളൂ. മുൻകാലങ്ങളിൽ പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിൽ ക്രിസ്തു മതത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികവും യാഥാർത്ഥവുമായ ഏറ്റുപറച്ചിലുകൾ രൂപം പ്രാപിച്ചിരുന്നു അന്നത്തെ രാജാക്കന്മാർക്കും ചക്രവർത്തിമാർക്കും എതിരായ റോമിലെ മാർപാപ്പാമാരുടെ ആധിപത്യം കണക്കിലെടുക്കാതെ തന്നെ, എന്ന് ചരിത്രം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. എന്നാൽ അന്ന് ഇസ്ലാമിക ജനസംഖ്യയോ ഇസ്ലാമിക ഭൂരിപക്ഷമോ ഉള്ള അനേകം രാജ്യങ്ങളിൽ ചിലത് രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ അധികാരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇതുവരെ ഒന്നും പൂർണ്ണമായി അത് വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ല. ഇറാൻ അത്തരമൊരു ഉദാഹരണമാണ്. അതുപോലെതന്നെ തുർക്കിയിലെ മതേതര രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കം മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധിയുള്ള കേസ്സാണ്. മതേതരമല്ലാത്ത ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്പുതന്നെ പാശ്ചാത്യർക്ക് നിസ്സാരമായി കാണേണ്ടിവരും

പൊതുവെ നോക്കിയാൽ തങ്ങളുടെ അധികാര പരിധിക്ക് പുറത്തുള്ള ആർക്ക് മേലും രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യയ ശാസ്ത്രങ്ങളോ മതവിശ്വാസങ്ങളോ നിർബന്ധമായി അടിച്ചേൽപ്പിക്കാനുള്ള നിയമസാധുത രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾക്കോ മത നേതൃ തലത്തിലെ നേതാക്കൾക്കോ ഇല്ലല്ലോ. ഇത് സ്വാഭാവികമായും മാധ്യമങ്ങൾക്ക് പോലും ബാധകമാണ്. 1987 -ൽ പ്രധാന ലോകമതനേതാക്കളുമായുള്ള വിവിധ കൂടിക്കാഴ്ചകളിൽ ഇന്റർ ആക്ഷൻ കൗൺസിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും പരസ്പരം ഉണ്ടാകേണ്ടതായ സഹിഷ്ണുതയ്ക്കായി അഭ്യർത്ഥനകൾ ഉണ്ടായതാണ്. ഒരു അമ്പത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വിയന്നയിൽ വച്ച് ചമ്മണി പോലെയുള്ള ചില പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ ഈ വിഷയങ്ങളിൽ തീവ്വ്രമായ കൂടിയാലോചനകൾ നടത്തിയിരുന്നതാണ്. കുറെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ളതിനേക്കാൾ ഈ വിഷയം ഇക്കാലത്തു കൂടുതൽ പ്രസക്തവുമാണ്. നിലവിലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ, സൈനിക ഇടപെടലുകൾ, മാനുഷിക ഇടപെടലുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റി നാം കൂടുതൽ അറിയേണ്ട കാലമാണിപ്പോൾ. പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പും റഷ്യൻ ആധിപത്യമുള്ള കിഴക്കൻ രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ശീതയുദ്ധം, ഉദാ: റഷ്യയും ഉക്രൈനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധഭീഷണികളും, സമാധാന ഇടപെടലുകൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഇടപെടലുകൾ വർദ്ധിച്ചു വരുന്നതായും ലോകരാജ്യനേത്രുത്വ  ങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കുന്നതായി വാർത്തകൾ വരുന്നു. ഇത്തരം ദൗത്യങ്ങളിൽ ചിലത് സെക്യൂരിറ്റി കൗൺസിൽ തീരുമാനങ്ങളാൽ അനുവദനീയവുമാണ്.

പക്ഷെ ചിലതു ഐക്യസംഘടനയുടെ ചാർട്ടർ ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് സെക്യൂരിറ്റി കൗൺസിലിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ നടപ്പിലാക്കിയിട്ടുമുണ്ട്. ഇതിന്റെ ചില ഉദാഹരണങ്ങളാണ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് യുഗോസ്ളാവിയയുടെ ബാക്കി കുറെ ഭാഗങ്ങളിൽ ഇടപെടലുകൾ, കൊസോവ, ബോസ്നിയ അധിനിവേശങ്ങളും ബൽഗ്രേഡിൽ നടന്ന ബോംബുവർഷങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ചരിത്രം മറക്കുന്നില്ല. ഇതെല്ലാം അറിയുന്ന പല സംഭവങ്ങളിലും ഇടപെടലുകൾ അവസാനിപ്പിച്ചു സൈന്യങ്ങളെ വിദേശമണ്ണിൽനിന്നു പിൻവലിക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതാണോ എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകാം. അതുപക്ഷേ, പ്രായോഗികമായി, ജർമ്മനിയും, അമേരിക്കയും പ്രശ്നസങ്കീർണ്ണമായ അഫ്‌ഗാനിസ്ഥാനിൽനിന്നും സ്വന്തം സൈന്യങ്ങളെ അവരവരുടെ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് തീർത്ത് പിൻവലിച്ചു മാതൃക കാണിച്ചു ലോകത്തിന്റെ ആശങ്കയ്ക്ക് പ്രതീക്ഷയുടെ സന്ദേശം നൽകി. 

ആഗോള ജനാധിപത്യ തത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ചൈനയുടെ ഭീഷണി ആധുനികലോകത്തിനു ഒരു വെല്ലുവിളിയാണെന്ന് സംശയിക്കാം. എങ്കിലും എതിർവാദങ്ങൾ ഉയരുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ചൈനീസ് കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഇപ്പോൾ തങ്ങളുടെ ഏകാധിപത്യ ഭരണസംവിധാനം ജനാധിപത്യമാണ് എന്നവർ പ്രചരിപ്പിക്കുകയാണ്, എന്ന് പാശ്ചാത്യ മാദ്ധ്യമങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്ക് മുമ്പ് ചൈനയുടെ ഭരണാധികാരി ശ്രീ. ഷി ജിൻപിംഗ് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡണ്ട് ശ്രീ. ജോ ബൈഡനുമായി ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു. അപ്പോൾ,മുഴുവൻ പ്രക്രിയകളും ജനാധിപത്യം ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയ കാര്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് വേണ്ട വഴികളാണ് കണ്ടെത്തിയത്. അതിൽ, പ്രത്യേക പരാമർശം സ്വേശ്ചാധിപത്യവും ജനാധിപത്യവും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. അപ്പോൾ ചൈനയും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങളെ ആ ഒരു വലിയ സന്ദർഭത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ ജോ ബൈഡൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ചൈന ഒരു സമ്പൂർണ്ണ പ്രക്രിയയിലുള്ള ജനാധിപത്യമാണ് എന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഷി ജിൻപിംഗ് ബൈഡന്റെ അഭിപ്രായത്തെ എതിർത്തു. ജനാധിപത്യം എന്നത് ലോകത്തിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങൾക്കും അനുയോജ്യമായ ഒരുപോലെ ഇഷ്ടാനുസൃതമായി നിർമ്മിച്ച ഉത്പന്നമല്ല. 

ചൈനീസ് സമ്പ്രദായത്തിന്റെ നേട്ടങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനായി കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു വർഷങ്ങളായി ചൈനയുടെ ചൈനയുടെ സ്റ്റേറ്റ് മീഡിയ ചൈനയുടെ കുറെ വർഷങ്ങളിലെ വിജയങ്ങൾ പരാമർശിക്കുവാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഉദാ: ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ചൈനാക്കാരുടെ ഉയർച്ച, ഏറ്റവും സമീപകാലത്തുണ്ടായ ഉയർന്ന വരുമാനം, പകർച്ചവ്യാധികൾക്കെതിരായി വിജയകരമായ പോരാട്ടം, എന്നിങ്ങനെ പലതും. നേരെമറിച്ചു, അക്രമാസക്തമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ, ഉദാ: മയക്കുമരുന്ന് പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങി നിരവധി കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. കഴിഞ്ഞ കാലത്ത് നടന്ന ജനാധിപത്യ ഉച്ചകോടിയിൽ ചൈനയുടെ വിദേശകാര്യഓഫീസിന്റെ വക്താവ് തന്റെ പ്രഖ്യാപനം ചെയ്തപ്പോൾ രാജ്യങ്ങളുടെ വിദേശനയത്തെപ്പറ്റി ആഞ്ഞടിച്ചു. "ജനാധിപത്യം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ പേരിൽ യു.എസ് .എ ഏകപക്ഷീയമായി ഉപരോധങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തുകയും മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽ സൈനിക ഇടപെടലുകൾ നടത്തുകയും കൊലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് ആരോപിച്ചു. ലക്ഷക്കണക്കിന് സിവിലിയന്മാർക്ക് പരിക്കേൽക്കുകയും പാലായനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ചൈനയുടെ പ്രസ്താവനയാണ്. ചൈനയുടെ രാഷ്ട്രീയനയവും ഒട്ടും മറിച്ചല്ലല്ലോ. അയൽരാജ്യത്തു നടക്കുന്ന പ്രതിഷേധം അതിനു വേണ്ട തെളിവുകളാണ്. അതുതന്നെ ഹോങ്കോങ്ങും ചൈനയുമായുള്ള അധികാരവടംവലിയുടെ പ്രകടമായ ഭീഷണികൾ ലോക ജനാധിപത്യത്തിനെതിരെയുള്ള വെല്ലുവിളിയായി കാണുന്നു.

ജനാധിപത്യ ഉച്ചകോടിയെക്കുറിച്ചുള്ള ബെയ്‌ജിംഗിന്റെ വിമർശനം തന്നെ  അതിനാൽ വളരെ ഉച്ചത്തിലുള്ളതും ആക്രമണാത്മകവുമാണെന്നാണ് വിദഗ്ധ അഭിപ്രായങ്ങൾ വായിക്കാനുള്ളത്. അത് എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി കാണാവുന്ന കാര്യം, രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഷി ജിൻപിങ് സമ്പൂർണ്ണ  ജനാധിപത്യ പ്രക്രി യയായി ചലിപ്പിച്ച വാക്കുകളും, കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുമുമ്പ് "ചൈനീസ് ജനാ ധിപത്യം " എന്ന ധവള പത്രത്തിന്റെ അവതരണത്തോടെ പ്രാഥമിക പാരമ്യ ത്തിലിലെത്തിയതുമായ പ്രക്രിയപ്രഖ്യാപനമാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ളത്. ജർമ്മൻ രാഷ്ട്രീയവൃത്തങ്ങൾ ഇതിനെ വെൻഡിംഗ് അല്ലെങ്കിൽ ഫ്രെയിമിംഗ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ചൈന സ്വന്തം ആഖ്യാനം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് അങ്ങനെ പ്രതികരിക്കപ്പെട്ടത്. അതിനർത്ഥം: ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സ്വന്തം മാതൃകയിൽ, ചൈനയുടെ നേതൃത്വം ജനാധിപത്യം എന്ന പദത്തെ നന്നായി വ്യാഖ്യാനിക്കാനും പാശ്ചാത്യ പരമാധികാരത്തെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന ചുവടുവയ്പ് എന്ന് സംശയിക്കപ്പെടുന്നു. അനന്തരഫലങ്ങൾ ഏറെ ഗുരുതമായേ ക്കാം എന്നും വരാനുള്ള വാഷിംഗ്‌ടൺ ഉച്ചകോടിക്ക് അപ്പുറത്തേയ്ക്ക് അവ വ്യാപിക്കുമോയെന്നും സംശയിക്കുന്നു.

എന്നാൽ  പ്രത്യേക സന്ദർഭങ്ങളിൽ മനുഷ്യത്വപരമായ താല്പര്യങ്ങളെക്കാൾ, ഇടപെടുന്ന ശക്തിയുടെ രാഷ്ട്രീയതാല്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ് അന്നും ഇന്നും ഇടപെടലുകൾ ഉണ്ടാകുന്നതെന്നത് വളരെ യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. അതിന് ചില ഉദാഹരണങ്ങളാണ്, ബലാറസ്, റഷ്യ- ഉക്രൈൻ, ഇന്ത്യ- ചൈന, ഇന്ത്യ-പാകിസ്ഥാൻ  തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുടെ സംഘർഷ സ്ഥിതിവിശേഷങ്ങൾ നമ്മെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ അംഗരാജ്യങ്ങളോട് ഉടൻ അടിയന്തിര സമാധാനത്തിന്റെ ഒരു അടിസ്ഥാനതത്വത്തെ ഈ രാജ്യങ്ങൾ പാടെ അവഗണിക്കരുതെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് വാക്ക് എങ്കിലും  പറഞ്ഞു അഭിസംബോധന ചെയ്യാൻ കൗൺസിൽ അംഗങ്ങൾ ഇനി ഉചിതമായ കാര്യം എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ട സമയം കടന്നു പോകുന്നു എന്നാണു എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്. അഫ്‌ഗാനിസ്ഥാനിൽ ജനങ്ങൾ ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന ദാരിദ്ര്യം ഇപ്പോൾ ലോകരാജ്യങ്ങൾക്ക് പരിഹരിക്കാവുന്നതിലപ്പുറം വിഷമമുള്ളത് തന്നെയാണ്. അതുപോലെതന്നെ ഇന്ത്യ, റഷ്യ, ചെയിൻ, ബലാറസ് തുടങ്ങിയ  പലരാജ്യങ്ങളിലും ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ആ രാജ്യങ്ങൾ ഭരിക്കുന്ന ഭരണാധികാരികളുടെ അഭീഷ്ടമനുസരിച്ചു വിലക്ക് ഏർപ്പെടുത്തി യിരിക്കുന്നു. ഉദാ. വിദേശത്ത് താമസിക്കുന്ന ഒരു ഇന്ത്യൻ പൗരനായിരുന്ന ഒരു പ്രവാസി തന്റെ അഭിപ്രായം സർക്കാരിനോ നേതൃത്വങ്ങൾക്കോ നേർക്ക് ഉപയോഗിച്ചാൽ അഭിപ്രായം പറയുന്ന പ്രവാസിയുടെ ഓ. സി. ഐ, സ്റ്റാറ്റസ് ക്യാൻസൽ ചെയ്യും. ഒരു പ്രവാസി ഇന്ത്യക്കാരൻ ഇന്ത്യയിൽ സമ്പാദിച്ച വീട് , സ്വത്തുക്കൾ എന്നിവയ്ക്ക് അവകാശം നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്. ലോകം ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത നിയമഭീകരത എന്ന് പ്രവാസി ഇന്ത്യാക്കാർ പറയുന്നുണ്ട്.

ഇത്തരം ലോകരാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നങ്ങളെപ്പറ്റി 1974 -ൽ ജർമ്മൻ ചാൻസിലറായിരുന്ന ഹെൽമുട്ട് ഷ്മിത്ത് അഭിപ്രായപ്പെട്ടതിങ്ങനെയാണ്: " എന്നെ സംബന്ധിച്ചിട ത്തോളം, ഇടപെടാതിരിക്കുക എന്ന അടിസ്ഥാനതത്വം ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും മറന്നുപോയതായി എനിക്ക് തോന്നുന്നു " എന്നാണു അദ്ദേഹം ആഗോളതല പ്രശ്ങ്ങളെക്കുറിച്ചു പ്രതികരിച്ചത്. ഇത് വളരെ അർത്ഥവത്തായ ചിന്തയാണ് എന്ന് ഇക്കാൾ സംഭവങ്ങൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ആനുകാലികമായി ഇന്ന് ലോകം നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളാണ് ചില രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉയർത്തുന്ന വെല്ലുവിളികൾ, പോർവിളികൾ, ഇതുമാത്രമല്ല, ഇങ്ങനെയുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നുള്ള അഭയാർത്ഥികളുടെ വർദ്ധനവും ദാരിദ്ര്യവും, ലോകം ആകെമാനം നിയന്ത്രണാതീതമായ കാലാവസ്ഥാവിസ്പോടനം, കാലാവസ്ഥാ വിസ്പോടനത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ടൊർണാർഡോ ദുരന്തങ്ങൾ, അതുമൂലം ഉണ്ടാകുന്ന അപകടഭീഷണികൾ, മരണങ്ങൾ, പേമാരിയും വെള്ളപ്പൊക്കവും, ഉരുൾ പൊട്ടലുകൾ, അഗ്നിപർവ്വതങ്ങളുടെ തുടർച്ചയായ നിലക്കാത്ത ഒഴുക്ക്, ഇവയൊക്കെ കണ്ടും അനുഭവിച്ചും ലോകം ഞെട്ടിയിരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് മറ്റൊരു കൊടും ദുരന്തം മനുഷ്യരാശിയെ വിറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാത്തിനും ഉപരിയായി മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ മഹാദുരന്തമായി വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന പാൻഡെമിക് വ്യാപനം, ഇതിനിടെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ക്രിമിനൽ കുറ്റങ്ങളുടെ വർദ്ധനവ്, മതങ്ങളും രാഷ്ട്രീയവും തമ്മിൽ പരസ്പരം അസഹിഷ്ണുതയുടെയും പകതീർക്കലിന്റെ വെല്ലുവിളികളും- ഇങ്ങനെ നിരവധിയേറെ ആഗോള പ്രശ്നങ്ങൾ എല്ലാം ഇന്ന് നാം നേരിട്ടനുഭവിക്കുന്ന മഹാദുരന്തങ്ങളാണ്. മനുഷ്യ മനസ്സിലെ വിഷലിപ്തമായ ചിന്തകൾ പോലെ പ്രകൃതിയും അതനുസരിച്ചു ഇന്ന് മനുഷ്യർക്ക് നേർക്ക് നേരെ പ്രതികരിക്കുന്നു. ഈ ഒരു ചിന്ത അത്രയ്ക്ക് മാത്രം വികലമാണെന്ന് പറയാൻ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല

വെള്ളപ്പൊക്കവും ദുരന്തങ്ങളും ഒന്നിനൊന്ന് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ലോകരാജ്യങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്തു? ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ, കേരളത്തിൽ , ജർമനിയിലും അമേരിക്കയിലും മറ്റുള്ള വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്ന വെള്ളപ്പൊക്ക ദുരന്തങ്ങൾ മാദ്ധ്യമങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്തപ്പോൾ നാമെല്ലാം എന്താണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്? കേരളത്തിലെ നദികളിൽ മണ്ണ് കൂടിക്കൂടി വന്നു മഴ വെള്ളം ഒഴുകിയകലുന്നതിനു തടസ്സം വന്നിരുന്നു. ഇതുപോലെയാണ് ഈ വർഷം അഹ്‌റിലും, എർഫ്റ്റിലും പാരിസ്ഥിതിക ദുരന്തങ്ങളെ കാണാതെ നദികളുടെ ദുർവിനിയോഗം നടന്നതെന്ന് ആരോപണം ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്. ജീവി വർഗ്ഗങ്ങളുടെ വംശനാശവും കാലാവസ്ഥാ അടിയന്തിരാവസ്ഥയും നേരിടുന്ന സാഹചര്യവുമായി ദുരന്തം ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന മട്ടിൽ നദീതീരങ്ങൾ നിർമ്മാണരംഗമാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. വെള്ളപ്പൊക്കത്തിനുശേഷമുള്ള പുനർ നിർമ്മാണത്തെക്കുറിച്ചും നാം ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഉദാ: കേരളത്തിൽ ഇടുക്കി ഡിസ്ട്രിക്ടിൽ, അതുപോലെ മറ്റുപല പ്രദേശങ്ങൾ, വിദേശരാജ്യങ്ങൾ, ജർമ്മനി, ഫ്രാൻസ്, അമേരിക്കാ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ കഴിഞ്ഞ നാളിൽ കാലാവസ്ഥാ ദുരന്തങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ജർമ്മനിയിൽ, നോർത്ത് റൈൻ വെസ്റ്റ് ഫാലിയ, റൈൻ ലാൻഡ് ഫാൾസ് സംസ്ഥാങ്ങളിൽ, ഫ്രാൻസിൽ നിലക്കാത്ത അഗ്നിപർവ്വത ദുരന്തം, കേരളത്തിലെ, ഉരുൾപൊട്ടൽ വെള്ളപ്പൊക്കം ദുരന്തം, അമേരിക്കയി ൽ കെന്റക്കിയിലെ നാശം സൃഷ്ടിച്ച ടൊർണാർഡോ, ഇങ്ങനെ ഇന്ന് നിരവധി ദുരന്തങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ കഴിയും. അതാകട്ടെ, അവിടെ എത്രയെത്ര മനുഷ്യജീവൻ പൊലിഞ്ഞുപോയെന്നു ശരിയായി ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ പോലും ഇതുവരെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. ആഗോളതാപനത്തിൽ ഉയർന്ന വർദ്ധനവിന്  തെളിവാണ് ഗ്രീൻലാൻഡ് പോലെയുള്ള ആർട്ടിക് രാജ്യങ്ങളിലെ നിലവിൽ  കാണപ്പെടുന്ന മഞ്ഞുമലകൾ  ഉരുകികൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ. കാലാവസ്ഥാ വിസ്പോടനത്തിന്റെ തെളിവുകളാണ്. അതുപോലെ കൊടുംകാറ്റുകൾ മൂലം ഈയിടെ ഫിലിപൈൻസ് രാജ്യത്തുണ്ടായ ഭീമൻ നാശ നഷ്ടങ്ങൾ. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം ആഗോളതലത്തിൽ മനുഷ്യജീവിതം വിഷമകരമാവുകയാണ്.

അതുപോലെതന്നെ ഇന്ത്യയിൽ കേരളത്തിലും മറ്റു ചില സംസ്ഥാനങ്ങളിലും അനേകം പേരുടെ മരണത്തിനും, താമസ്സവീടുകൾ, കൃഷിസ്ഥലങ്ങൾ, അത് മാത്രമല്ല, വളർത്ത് മൃഗങ്ങൾക്ക് പോലും കനത്ത നാശനഷ്ടങ്ങളുണ്ടായിട്ടുണ്ട് . എങ്കിലും ഇതിനൊന്നും നാശംനഷ്ടം അനുഭവിച്ചവർക്ക് ഇതുവരെ പരിഹാര സഹായം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ ആവശ്യമായ റീപ്ളേസ്മെന്റ് പ്ലോട്ടുകളുടെ പുനർനിർമ്മാണം ചർച്ചാവിഷയമാണ്. ഇതുവരെ ആഗോളതല സർക്കാരുകളുടെ മാതൃകാപരമായ സേവനം നല്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നുള്ള മാദ്ധ്യമ വാർത്തയുണ്ട്. നിലവിലുള്ള റിപ്പോർട്ടിംഗിന് കാരണമാകുന്ന കൊറോണ പാൻഡെമിക്കിനു വേണ്ടി സമാനമായ പ്രധാന വ്യക്തികളെയും നേതൃത്വത്തെ യും മാദ്ധ്യമങ്ങൾ കൂടുതൽ വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടോ എന്ന ചിന്താവിഷയം ഉണ്ടോ? പ്രതിദിനം എത്രയോ മരണങ്ങൾ നടക്കുന്നു. എന്നാൽ എത്ര പ്രദേശം അടച്ചു ഒരു ദിവസം പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, എത്രമാത്രം മാലിന്യം  എന്ന് തുടങ്ങിയ പ്രധാനപ്പെട്ട കണക്കുകൾ നമ്മുടെ പക്കലുണ്ടോ എന്ന് നാമിപ്പോൾ  ചിന്തിക്കാറുണ്ടോ? ഇതെല്ലാം കാലാവസ്ഥയുമായി അവയെല്ലാം ബന്ധപ്പെട്ടി രിക്കുന്നു. കാലാവസ്ഥ എപ്പോഴും തലക്കെട്ടിൽ ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നില്ലല്ലോ. കാരണം പലപ്പോഴും കാര്യങ്ങളെ വളരെ സൂക്ഷ്മമായി നോക്കുന്നു. കാരണം കാലാവസ്ഥാ ആഘാതങ്ങളുടെ വ്യാപ്തിയും വൈവിധ്യവും മനസ്സിലാക്കാൻ ഈ സാന്ദർഭികവത്ക്കരണം ഏറെക്കുറെ പ്രധാനമാണ്. ഇതിനു അവശ്യമായ  ഗവേഷണവും ഗവേഷണസമയവുമായി മാത്രമല്ല, സ്പെഷ്യലിസ്റ്റ് അറിവും സർഗ്ഗാത്മകതയുമായി വളരെയധികം ബന്ധമുണ്ട്. കാലാവസ്ഥയെ മാനമായി  മനസ്സിലാക്കിയാൽ മാത്രമേ അത് സാധ്യമാകു, അല്ലാതെ ഒരൊറ്റ വിഷയമായി കാണരുത്.     

അപ്പോൾ ഇത്രയും കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷവും നമ്മുടെ ലോകത്തിന്റെ നിലവിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള അവസ്ഥയുടെ തീമാറ്റിക് സങ്കോചം നാമൊക്കെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു അവസാനവിഷയമായി എന്തിലാണ്, എവിടെയാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്? ആഗോള  രാജ്യങ്ങൾ സാമ്പത്തിക റിപ്പോർട്ടിംഗിൽ പരിസ്ഥിതി നാശത്തിൽ വന്നിട്ടുള്ള  ചെലവുകൾ അവഗണിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം കാണുന്നുണ്ട്. യൂറോപ്പിലേക്ക് നാം നോക്കുക. ഉദാ: ജർമ്മനിയിലെ കാലാവസ്ഥാ നാശനഷ്ടങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പ്രതി വർഷം 150 ബില്യൺ യൂറോയിലധികം വരും. കൃഷിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓരോ റിപ്പോർട്ടിംഗിൽ, മണ്ണിന്റെ ഉത്പാദന ഫലങ്ങളും ചെലവുകളും ഓരോരോ  സാദ്ധ്യതകളും രാസവളങ്ങളുടെ പങ്കും നിരന്തരം അവഗണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അതുപോലെ, ഇ- മൊബിലിറ്റിയെക്കുറിച്ചുള്ള സംവാദം ഓരോ കാലാവസ്ഥാ പശ്ചാത്തലത്തിൽനിന്നു പൂർണ്ണമായും അവയെല്ലാം വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു -അതായത്, സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ, ചെലവുകൾ, സാദ്ധ്യതകൾ, എന്നിവയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഒരു പ്രധാന ചോദ്യം ഉയരുന്നുണ്ട്: അതിതാണ്, ന്യൂ ടെക്‌നോളജിയിൽ  E-കാറുകൾ ഹരിത വൈദ്യുതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടോ? അപ്പോഴാണ്, ലോക  കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും ആഗോളരാഷ്ട്രീയ ചലനങ്ങളിലും മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങളുമെല്ലാം സത്യങ്ങളായി അവതരിക്കുന്നതെന്ന് വിലയിരുത്താം

 *****************************************************

അഭിപ്രായങ്ങൾ എഴുതുക :    

e-mail-/ dhruwadeeptionline@gmail.com

Browse and share: https://dhruwadeepti.blogspot.com 

 ഈ ബ്ളോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെ 

 

 ഉത്തരവാദിത്തം അതെഴുതുന്ന വ്യക്തികള്‍ക്കു മാത്രമായിരിക്കും. 

 

 

സഭ്യമല്ലാത്ത ഭാഷയും അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്തുന്ന പദപ്രയോഗങ്ങളും

 

ഒഴിവാക്കുക-

     

ധൃവദീപ്തി ഓണ്‍ലൈൻ
 
 https://dhruwadeepti.blogspot.com
 
for up-to-dates and FW. link Send Article, comments and write ups to :
 
  DHRUWADEEPTI ONLINE LITERATURE.
 
Published from Heidelberg, Germany,  in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. 
 
DISCLAIMER:  Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors. 
 
Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents,  objectives or opinions of the articles in any form."

FACE BOOK:  GEORGE Kuttikattu -  MOB. + oo49 170 5957371
Posted by George Kuttikattu

  ************************************************