Donnerstag, 22. Oktober 2026

ധ്രുവദീപ്തി : God in Nature // Human life in the light of the Incarnation // Fr. Sebastian Thottippatt-

Fr. Sebastian Thottippatt
                                     
 Human life in the light of the Incarnation.
                             Fr.Sebastian Thottippatt-

Arriving at union with God is the destiny of every human being on earth.  We originate in God and we are bound intrinsically to go back to him. But the paradox of it is that it is not something we arrive at the end of time for each one but a realization that must come before time ceases for us. In this context it is of paramount importance to recognize the truth about God and have a living relationship with him in this earthly life itself. God is not one among beings but ‘Being’ itself. Anything has its existence because it is in touch with the source of being whom we call God. Hence, it is true to say that any encounter with anything that exists is becoming aware of God Himself who is making his presence experienced through any person or thing that is perceived by our senses. We conscious beings perceive anything material through the senses. What does not come under its purview is not perceived as existing but is understood as belonging to the sphere of imagination. However, as reality is not merely material or gross in nature, what is spiritual too ought to be acknowledged as having existence, though it can only be perceived by the spiritual part of us. Such perception is strictly personal and cannot be proved. Hence it is, that we hold that God can only be experienced by a person through grace but cannot be perceived by his or her senses.

From time immemorial humankind has sought to find God in nature. Ancient religions were all pursuits after the truth of God and diverse ways to please him for the purpose of living happily. In Upanishadic times the sages of India grasped the truth that the divine reality can be realized or discovered only by conscious beings. It reiterated the conviction marked by personal experience of the Seers of the Upanishads that there is a spark of the Divine in every creature and that to realize this divinity is life’s highest goal. It was Christianity that revealed with a degree of certainty the existence of the divine reality in what appears as matter. It came to be so when the infinite God entered finite nature as he became flesh taking on human nature in Jesus of Nazareth in historic time. We call this event the Incarnation. This is a mystery that has by and large been grossly under-estimated by most of humanity while Christmas and Easter are celebrated with much pomp and splendor throughout the Christian world. Through the Incarnation God was not merely appearing as human but taking upon himself human nature in a body composed of flesh and blood, an event taking place in history while at the same time transcending history. But in doing so God was under no compulsion except his infinite love for humanity and creation.

In the Incarnation of God in Christ, we are confronted with the great paradox about God: in what is finite and temporal in material nature, we meet reality that is infinite and eternal as well. The finite and passing phenomenon before us hide the infinite and eternal reality. Hence, we are invited to look upon everything as manifesting the hidden presence of the infinite and eternal God. Nothing that exists or strikes the senses is devoid of this hidden reality and ought to be considered with reverence so that what is not obvious to the senses comes to be known by the spirit within the human person who alone possesses consciousness. The human body functions according to the laws of biology as does the body of a living organism. However, it differs from the working of a computer that is programmed by a technician who is, however, not part of it. The living body has life in it that continues till its purpose is accomplished. Sustenance of life depends on the source of that life which is God. Hence in a living being, God’s life-force passes into the being through breath and is sustained in being by it personally and not through remote control. The awareness each person has of his or her being is called consciousness which is possessed to an eminent degree only by human beings. Only humans are aware that they are aware.

Consciousness is nothing else but awareness of reality which is basically a divine attribute. Hence every human being who has some degree of awareness, partakes of divinity. Nothing in nature that surrounds us has conscious awareness as humans have, including living creatures that have an acute sense of awareness that is geared to self-preservation. Human beings have a grasp even imperfectly of the objects that are perceived by their senses. They use their reason to understand, though imperfectly, the purpose behind whatever is grasped by the senses, following them up with appropriate responses. The level of understanding by the person, however, determines the course of action that he or she adopts.

Human consciousness is heavily dependent on sense perception. Since the senses are always turned outwards, the danger of judging reality by only what is perceived remains. One must be aware also of aspects of reality that lie hidden. They are revealed only to those who are attuned to the inner world. All religions speak of the search for the ultimate reality.  Brahman of the Upanishads and Nirvana of Buddhism refer to it as the end of all human search. But no other religion but Christianity offers its followers the possibility of finding the ultimate reality of God in the flesh and in what is perceivable to the senses. We would not have been able to do so unless God Himself had come to meet us in the flesh which is called ‘Incarnation’.  This was done in the person of Jesus whom we call the Christ. In him the paradoxes of the human condition can be resolved. In Christ God comes into our human world and makes his home there. “The Word became flesh; he pitched his tent among us. We have seen his glory, the glory of the only Son coming from the Father, full of grace and truth”. (Jn.1:14). Through this mighty gesture God was taking his place at the heart of the paradox. But to understand him is to hold the key to understanding ourselves as men and women, possessing the spark of God. The paradox of Jesus is our own paradox. If we find it mind-blowing to accept him as God and man, it will be the same to accept ourselves as human and divine at the same time, because Jesus is the archetypal human being of whom we are all faithful copies. If we want to know what it is to be truly human, Jesus is the supreme example. But if we find it hard to accept the human conditions in Jesus, we shall find the same difficulty to accept it in us and others as well. At the same time, over emphasis of the human condition should not be at the expense of missing the transcendent element which is the divine element in human nature. A one-sided picture of Jesus is a one-sided picture of ourselves. No statement about Jesus can be said to be complete because he is deeply mysterious. This fact applies to us as well for the simple reason that no one can define us fully at any given time. Some statements and expressions about Jesus are more complete but no expression can grasp the complete truth because there is a mystery behind the words that we use to describe Jesus. Therefore, if we fail to see Jesus as a mystery, we shall fail to see ourselves or others too as a mystery. Hence, we shall never be able to predict how we or anyone else will react to a given situation because unpredictability is a characteristic of mystery.

It is very hard to face the truth of a being who is both divine and human, material and spiritual, mortal and immortal. The temptation that remains forever is to get rid of one of the elements of the paradox. A being who is wholly spiritual will not be troubled by the humiliating worldly facts of suffering, weakness and death. On the other hand, a being who belongs entirely to this world needs to have no worry about what happens beyond it but care only about improving the material environment around. It is difficult to recognize both the elements of the paradox and be prepared to live in the midst of them. Human life is to live with this paradox and be perfectly content with it because God Himself has lived it in Christ.

The complete truth of the Incarnation consists in the historical revelation of God in Christ which was at the same time the mystical revelation of God in Jesus Christ. In the teachings of Meister Eckhart, the emphasis is on this two-sided aspect of the same mystery in the person of Christ. This consists in God entering human life historically to lead us all out of the bondage of history. Every human person has a historical entry into this world so that he or she may be reborn mystically with Christ and reveal the mystery of the divinity hidden within him or her over time. According to Meister Eckhart, If God had not been born historically in Bethlehem as son of Mary and Joseph, he could not be born mystically here and now, in us. They are distinct components of a single mystery which transcends space and time. “Why did God become man? Asks Eckhart. I would answer, in order that God may be born in the soul and the soul be born in God.”  In Eckhart’s view, Christ is one in whom God and Man are made one whilst Man is a being capable of becoming one with God. Eckhart is really restating the ancient formula of St. Ireneus and St. Athanasius: that “God became man so that man might become God”. In other words, God became Man about 2000 years ago in Palestine that he might become Man here and now in me and in you so that you and I, here and now, may become God. The mystery of Incarnation is also the mystery of our deification. The Incarnation in Christ at Bethlehem can be fully understood and becomes a present reality in us uniting us with God now. If Christ had not entered human history at a particular time and place, he would not be relevant to anyone who occupies a slot in history. There would then be no possibility for us to transcend time and space. In the words of Cyprian Smith, OSB who has written extensively on the teachings of Meister Eckhart, “Until Jesus came, the historical world was a prison; but now it is the antechamber of heaven.” (Cyprian Smith, The Way of Paradox, Darton, Longman & Todd, 1996)

Jesus came not only to establish the truth of our own historicity but to free us from history as well. If Jesus existed in history, we cannot confine him merely to a historical epoch. With his resurrection from the dead, he has outlived history and become a man of all ages. The resurrected Lord could not be contained by walls any longer. Nothing blocked his presence anywhere and anytime. It is then an indication of what every human being is called to in time so that no one needs to take his or her historicity in time and space too seriously. In other words, we are called to transcend history and live out the design of God from within ourselves. Christ is that which is most central and internal in us. He is truly the most powerful and real force within us rather than someone external to us. Hence if Christ is to be truly relevant to us, it is in the inmost and permanent part of ourselves that we must discover him present. Christ who dwells here is the treasure no thief can steal, the unshakeable rock on which to build our lives. This, according to Eckhart, is the real Incarnation of God which is far more real than his taking on flesh and blood in historic time. According to him, Incarnation is the moment when “In the Person of God the Son, Jesus the Carpenter of Nazareth, entered the Ground of the soul, that inner sanctuary common to all human beings in all periods of history, and has remained there ever since.”

The Ground of the Soul is that which is most private and intimate in each of us and cannot be communicated to another through any expression. At the same time, it is also what is most common to all of us which makes it paradoxical. To arrive at the ground, we must strip away what is strictly proper to us and considered as part of us in the ordinary sense – whatever is distinctly part of us as others see us. This is called our human nature where we are at our best and truest. This is the stage when we are totally detached from self and creatures and totally open to God. Human beings are essentially creatures capable of union with God. Therefore, we are most human, most ourselves when we are at this stage. The discovery of this essential part of us is self-realization or self-discovery. It is indeed a discovery of ourselves from the false notion we had about us with a name and the characteristics proper to ourselves. Here we come on a par with every human being, shedding our individuality. But this may turn out to be strange and unfamiliar as we are normally accustomed to a version of us that is defined by what is peculiar to ourselves. This is a state of abnormality which has come to be considered as normal. It is possible to get over this abnormality through Christ, the Incarnate God. In him all the potentialities of human nature were actively in force but the extent of detachment he had from it enabled him to bypass their consequences and remain true to his inner being which was being the Son of God. He cast aside the limitations to his human nature and plunged into the mystery of God in the ground of his being. Thus, at the garden of Gethsemane, Christ experienced an intense mental agony that found expression in sweating of blood but in his inner being Christ remained totally detached and united with God. The same was true even through the agonies of crucifixion. The physical sufferings were real and felt intensely as well, as any human being feels. However, the physical or mental sufferings did not surpass the strength of his spirit that was in union with God his Father. This is what every human being is called to rise above the tendencies of the outer man and enter the life of Christ within. The strength of love that filled the heart of Christ enabled him to bear the weight of suffering in his outer being. The martyrs of the Church were filled with this strength borne of love for Christ. The same possibility is open to us if we are present to our Christ nature within. The Ground of every human being is Christ, and we shall encounter him there in this world itself if we learn to take our outer selves not too seriously.

“If we strip away from ourselves, all that is accidental, relative and individual in ourselves, we shall attain that universal human nature which has been united to Christ, and the incarnation will become a present reality for us, here and now in our lives. The German Works of Meister attest that “All that God has ever given to his Son he has given to me as perfectly as to him and not less…” (Treatises and sermons of Meister Eckhart by Clark and Skinner) Christ is of central importance in our seeking for union with God because it happens through the Incarnation which has an outward aspect as well as an inward aspect. On the one hand, God incarnates in the flesh as Jesus of Nazareth, into a particular historical and cultural situation. This is what we call the outward aspect of the Incarnation. The inward aspect consists in God entering universal human nature which is the transcendent Ground which is common to all human beings wherever they are in space and time. This aspect is more important because it touches us here and now and transforms our lives. What was true in the life of Jesus is true in the life of every human person. Hence there is an outer and an inner man in all of us. Both aspects must be considered in the mystery of our salvation. The outward Incarnation takes place when we live the life of the external Church through the Sacraments, the scriptures and a moral life in accordance with Christ’s teachings. The inner aspect of the Incarnation is embraced when we enter the Ground of our soul. It is here that real transformation and union with God takes place. The Incarnation is no longer a historical event in the past that is recalled about Christ but becomes a present event here and now which transforms our lives. Christ becomes then an irresistible force within us uniting us with God in the here and now. Christ is no longer an external figure of worship and devotion but one with whom we are already united. We share the relationship with the Father in the Son. In this way we are caught up with the very life of the Trinity through the Holy Spirit who is present in any relationship. We do not just become followers of Christ or believers in Christ but become Christ ourselves in the true mystical sense. Christian life is no longer an external and superficial encounter with Christ, but we discover the inner Christ directly in its paradox. We discover the essential paradox of Christ’s nature and our own nature which is potentially divine and human simultaneously in time and space, as we enter the Ground of our being. The problem is when and how shall we enter this Ground that realizes our union with God.

Union with God consists in detachment from creatures and images but is not bound to any activity or consciousness. It is a matter of total surrender to the will of God and of complete renunciation of self will. Through detachment we enter the nameless depths of ourselves and call out to the nameless depths in God as the psalmist says: “Deep calls to deep.” Uniting with God involves stripping away the images and peeling away the projections that veil our true nature and God’s as well. Through detachment we remain unaffected by the movements of joy or sorrow, honor, disgrace or shame. But it must not be misunderstood to mean coldness and indifference to what happens. On the other hand, there is passion and intense longing for God behind it which cannot be content with anything other than God himself. Whatever is fleeting or passing is seen as transient and will not satiate the thirst for God. It is nothing else but rising above the creature to find the creator.

Christian way of detachment, however, does not allow us to remain indifferent to human suffering nor evade our responsibilities in mitigating it out of love and true concern for our fellow humans. In fact, not even our interest in prayer should prevent us from involving ourselves in works of charity when called upon. What really matters in my dealings with the world is that it should be totally free from self-concern. We ought to be attentive and ready for the demands of the present moment, which may be very different from our inclinations. We must be constantly seeking God in all that we do, trying to discern what he wants of us at any given situation and doing it readily regardless of our personal likes or dislikes. What we do or how we serve God is not important; what matters is the surrender of selfish desire and our alertness to the demands of the present moment here and now. In practicing this form of detachment, we shall soon find out how hard it is to serve God in the way he desires of us rather than in the way we might like to serve him. It is obedience to the will of God and indifference to our personal feelings that constitutes true detachment. Once we have this, it matters little what we do: whether we retire to a hermitage to pray or take up the running of a youth club in our vicinity. We can help the world by spending our days in a life of prayer and mortification like St. Teresa of Lisieux or living an active life of service to the poorest of the poor like St. Teresa of Calcutta. Both call for unconditional giving and limitless love.

“None of you can become my disciple if he does not give up everything he possesses” (Lk.14.33). The last delusion of possessions that we let go of is that of self. We falsely think that we belong to ourselves and have mastery over ourselves. The truth is that we have nothing that we can call our own except what has been given freely out of love. “What have you that you have not received? “(1Cor.4:7). Albeit nothing has been imposed upon us we ought to use them with gratitude in our hearts and not with a sense of pride, claiming them as belonging to us. Spiritual life is not simply our seeking God, but it is also a matter of God seeking us. Therefore, it is best to balance striving for God with detachment, love and restraint. Union with God detached from creatures and images, is not bound to any activity or state of consciousness. It is basically a matter of total renunciation and surrender to the will of God. The more we are free from our personal moods, likes and dislikes, the more responsive we shall be to respond to the demands of the present moment. That brings us closer to the Birth of God within ourselves. It is that awesome moment when self goes out and God comes in. What matters is that we have surrendered whatever forms a block to this union from taking place. If there is a compulsive urge in us to manipulate people to “make my mark” on the world, it is far better to practice detachment and remain still without doing anything. If on the other hand, we feel caught up with the blissful feelings from prayer experiences and cannot be moved to any activity on behalf of others, it is advisable to engage ourselves in some social activity that is useful to people; because that is the only way to stop clinging to inner satisfaction that certainly blocks our way to God.

The birth of God in the human soul is a unique event that turns a person totally to God in Himself divested of images and representations. Nothing that speaks of images or creatures is God. When one has entered the Birth of God in the Soul he or she has come to a stage of absolute seeking for God alone. However, it is supremely paradoxical because it transcends time though occurring in time; it transcends creatures, but creatures help in bringing it about; it is an experience of God and yet it is an experience of the world as well. Hence, it is not easy to conclude whether the Birth is really occurring in oneself but rather to wait in silence for it to occur. The Little Way taught by St. Theresa of Lisieux illustrates the simplicity of experiencing God in his transcendence whilst remaining who we are in our littleness. ‘Unless you change and become like little children, you will never enter the Kingdom of heaven.” (Mat.18:3) It is our capacity to lose our sense of self in becoming little that we become capable of experiencing God’s presence within ourselves. It is the obvious manifestation of our complete dependence on God rather than on our capacities or that of anyone else. The Kingdom of God is nothing else but God Himself; to enter it is to know and experience him as He is. It is to realize that we are only branches sustained by the Vine plant who is Christ and nourished by him to produce fruit. (JN.15:5)

Realization of God is not confined merely to discovering humanity in oneself but in the presence of God in creation as well. Francis of Assisi attained the heights of contemplation through his penetrating vision of creation. Some regard him as “the first materialist” in the best sense of the word because of the way he looked on the material world—not for what it is but for how it is—God’s creation.   

Coming to an awareness of God’s presence in creation was not an immediate experience for Francis but required growth in love. Conversion is a slow, lifelong process. It is a constant effort of moving away from sin-cantered attitudes and behaviours toward God-cantered relationships. With this movement from sin toward God, there is a gradual change in one’s consciousness or awareness of others and in one’s relationship to others. It took Francis a lifetime to realize his integral relationship to others, not only to humans but to all of creation. The Canticle of Creatures, which sings of Francis’s cosmic fraternity, his integral relationship to all the elements of the universe, was composed in 1225, one year before he died. It took Francis a lifetime to realize that he was truly brother to the sun, moon, stars, fire and water, that is, to the whole cosmos…. 
St. Bonaventure claims that everything in creation “spoke” to Francis of God. He came to “see” God’s goodness in every aspect of creation, so that everything ultimately led him to Christ, the Word of God. That Francis came to “see” God in creation points to the idea that Francis contemplated God in the things of creation. Contemplation is a penetrating gaze that gets to the truth of reality, and Francis came to “see” the truth of things by following the footprints of Jesus Christ. In the last analysis we come to believe that God truly fills the universe and every expression of life and being proclaims his presence. //-
 

Fr. Sebastian Thottippatt

Assam, Northeast India

10th October 2026

  ***************************************************

 Browse and share: https://dhruwadeepti.blogspot.com 

 ഈ ബ്ളോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെ  ഉത്തരവാദിത്തം അതെഴുതുന്ന വ്യക്തികള്‍ക്കു മാത്രമായിരിക്കും. സഭ്യമല്ലാത്ത ഭാഷയും  അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്തുന്ന പദപ്രയോഗങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക-

    

 https://dhruwadeepti.blogspot.com
 
for up-to-dates and FW. link Send Article, comments and write ups to :
  DHRUWADEEPTI ONLINE LITERATURE.
Published from Heidelberg, Germany, in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. 
DISCLAIMER:  Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors. 
Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents, 
objectives or opinions of the articles in any form."

***************************************************

Dienstag, 29. September 2026

ധ്രുവദീപ്തി // Religion // Opinion // സീറോമലബാർ സഭ ഒരുതരം രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണോ ? // George Kuttikattu

ധ്രുവദീപ്തി // Religion // Opinion // സീറോമലബാർ സഭ ഒരുതരം രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണോ? //

George Kuttikattu


George Kuttikattu

അധികാരമുള്ളവരുടെ പ്രീതി നേടുന്ന ഒരു സ്ഥാപനമല്ല സഭ.

ഇന്ന് സഭയ്ക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് നിങ്ങൾ സ്വയം ചോദിച്ചേക്കാം, നിങ്ങൾ അതെല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതും.! ഈ സഭ എല്ലാത്തിലും ഇടപെടേണ്ടതുണ്ടോ? അത് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഇക്കാലത്ത് ഇടപെടുന്നില്ലേ? നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ അത് എന്ത് വിധം പങ്കാണ് കൂടുതൽ വഹിക്കുന്നത്? സഭയുടെ അധികാരികൾ അതിന്റെ ഉയർന്ന കുതിരപ്പുറത്ത് ഇരുന്നുകൊണ്ട്, ആളുകൾ ആവശ്യപ്പെടാതെ ഉപദേശങ്ങളും, താൽപ്പര്യങ്ങളും, മുന്നറിയിപ്പുകളും നൽകുന്നു, അവർ എന്നും പണം ആവശ്യപ്പെടുന്നു, എപ്പോഴും ആളുകളോട് അതിനായി  ആജ്ഞാപിക്കാൻ അവർ ശ്രമിക്കുന്നില്ലേ?

സീറോമലബാർ സഭയെക്കുറിച്ചു, അഥവാ റോമൻ സഭയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് അത്തരമൊരു വീക്ഷണമുണ്ടോ? ഇതെല്ലാം ശരിയാണോ? അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, ഇത് നിങ്ങൾക്കെതിരെയല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെ ഒരു സമൂഹമെന്ന നിലയിൽ സഭയുടെ  നേതൃ തലത്തിലുള്ളവർക്കെതിരെയുള്ള ഗുരുതരമായ ആരോപണമാണ്. അത്തരമുള്ള വീക്ഷണങ്ങൾ  യാഥാർത്ഥ്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന തുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് നമ്മൾ ഇത് എത്രത്തോളം അവഗണിച്ചു, ആരെല്ലാം  എത്രത്തോളം തെറ്റ് ചെയ്തു, അത്തരമൊരു വീക്ഷണം ഉയർന്നുവരാൻ പോലും സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ അത് നാം കാണിക്കുന്നത് ഒരു ഗുരു തരമായ സഭയുടെ വഴി തെറ്റിപ്പോകുന്നുവെന്നു തുറന്ന് കാണിക്കുന്ന ആരോപണമാകുകയാണ്. ധാർമ്മികമായ നേർവഴിയാണ് നാമെല്ലാം കാണേണ്ടത്. ഇന്ന് മാത്രമല്ല, സീറോമലബാർ സഭയുടെ ഉത്ഭവകാലം മുതൽ സീറോമലബാർ സഭ ഒരു രാഷ്ട്രീയമുഖഛായ തിളങ്ങുന്നതും വത്തിക്കാന് ഒരു വലിയ ഭീഷണിയുമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. 

ചിലർക്ക് സഭ ഒരുതരം രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണ്. അത് ശരിക്കും അങ്ങ നെയാണോ? ഇന്ന് അതിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളും പൊതുപ്രകടനങ്ങളും ചിലപ്പോൾ രാഷ്ട്രീയമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുകയും അവ തെറ്റായിട്ട് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്‌താലും, ഇവയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിലോ അതുപോലെ സാമ്പത്തിക മേഖലയിലോ കാണപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് ഈ സഭയെ സമനിലയിലാക്കാൻ കഴിയില്ല.

അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവർ പ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുന്ന ഒരു സ്ഥാപനമാ ണോ സീറോമലബാർ സഭ ? രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ, സാമൂഹ്യതലത്തി ലെ അസോസിയേഷനുകൾ, വാണിജ്യ ചേംബർ, ട്രേഡ് യൂണിയനുകൾ എന്നിവ കേരള സംസ്ഥാനത്ത് സാമൂഹിക ശക്തികളായിരിക്കുന്നതു പോലെ ഇത് ഒരു സാമൂഹിക ശക്തിയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് തന്നെ  ആത്മീയതയാണോ ? യാഥാർത്ഥ്യം എന്താണ് ? ഇത് അഞ്ചാമത്തെയോ ആറാമത്തെയോ സാമൂഹിക ശക്തിയല്ല. ഇത് അത്തരമൊരു കടുത്ത  മത്സരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ അതിന്റെ  സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ കാര്യക്ഷമതയുടെ (പ്രഭാവം) ചില  അടിസ്ഥാന ത്തിൽ മാത്രം അത് വിലയിരുത്തപ്പെടുകയും അപലപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ അതിന് പരാതിപ്പെടാൻ അധികാരികൾക്ക് കഴിയില്ല.  

സഭ ഒരു താൽപ്പര്യ ഗ്രൂപ്പല്ല. ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് അത് സ്വന്തം അവശ്യ  താൽപ്പര്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കണം, അധികാരങ്ങൾ,  സ്വാധീനം, സമ്പത്ത്, അന്തസ്സ്, പദവികൾ, പ്രത്യേകാവകാശങ്ങൾ എന്നിവ. ഇന്ന്  സ്വാധീനം, സമ്പത്ത്, പദവികൾ എന്നിവ തേടാനും, വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഒരു  സഭയുടെ അധികാരത്തിന്റെ നിഴലിൽ സുഖമായി കഴിയാനും, സ്വയം പ്രതിനിധീകരിക്കാനും സഭ ആവർത്തിച്ച് പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സീറോ മലബാർ സഭയിൽ പുരോഹിതരും മെത്രാന്മാരും രാഷ്ട്രീയം  പോലെ ഇടവകകളിൽ താല്പര്യഗ്രൂപ്പുകൾ  സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ആത്മീയത യുടെ മേൽവിലാസത്തിൽ ഇടവകകളിൽ വിവിധ ഗ്രൂപ്പുകൾ( കൂട്ടായ്മ ) സൃഷ്ടിക്കുകയും ഗ്രൂപ്പ് നേതാക്കന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു പുരോഹിതരുടെ കൂട്ടാളികൾ എന്ന ആവശ്യത്തിനുപയോഗിക്കുകയുമാണ്. ഈ കൂട്ടായ്മ കാനോൻ നിയമത്തിന് ചേർന്നതല്ല. ഇടവക ഒരു യൂണിറ്റായി കാണണം.

അത്തരം പ്രലോഭനങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസികൾ വഴങ്ങിയപ്പോൾത്തന്നെ  ദൈവത്തിന്റെ തിരുവെഴുത്തിലെ വചനങ്ങൾ, വി. പത്രോസിന്റെ ലേഖനം, എല്ലായ്പ്പോഴും നിറവേറി: ഇപ്പോൾ സഭയുടെ ന്യായവിധി ദൈവഭവനത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. "എന്നാൽ അത് ഇന്ന് നമ്മിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നതെങ്കിൽ,"അത് തുടരും,  "വി.  സുവിശേഷം വിശ്വസിക്കാത്തവർക്ക് എന്തായിരിക്കും അനന്തരഫല ങ്ങൾ? സീറോ മലബാർ സഭയുടെ അധികാരികൾ ഇത് തള്ളികളഞ്ഞു.   

"നിങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ ഉപ്പാണ്" എന്ന ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിലെ വാക്കുകൾ സഭ മറന്നുപോയപ്പോഴും കർത്താവിന്റെ കൈ അതിനെ എപ്പോഴും പരീക്ഷിക്കുകയും ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഉപ്പിന് അതിന്റെ രുചി നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, അതിനെ വീണ്ടും ഉപ്പുരസമുള്ളതാക്കാൻ എന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും? സീറോമലബാർ സഭയിലെ പരമാധികാരസ്ഥാന ത്തിരിക്കുന്നവരുടെ നിലപാടിനെ നേർവഴിയിൽ കൊണ്ടുവരാൻ ഒരു വിശ്വാസികൾക്കും ഇക്കാലത്ത് കഴിയില്ല എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.  

സഭ ആദ്യന്തികമായി പ്രതിനിധീകരിക്കേണ്ടത്  സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ താൽപ്പര്യങ്ങളല്ല; ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേകവും മൂർത്തവുമായ സാഹചര്യ ത്തിൽ ഭരണകൂടത്തോട് അപേക്ഷിക്കുക എന്നത് പ്രാഥമികമായിട്ട് അതിന്റെ കടമയല്ല. താൻ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതിനെ പ്രതിനിധീ കരിക്കുന്നതിനായി, അതായത്, താൻ അടുത്തിരുന്നവരോട് അടുത്തി രിക്കാൻ വേണ്ടി, ഇത് "നഷ്ടപ്പെട്ടവരെയാകെ അന്വേഷിക്കാനും അവ രെ  രക്ഷിക്കാനുമാണ് മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നത്" ഇത്  (ലൂക്കോസ് 19:10), നാം തിരുവെഴുത്തിൽ വായിക്കുന്നു. 

യേശു ദൈവരാജ്യം എന്തെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു: ദരിദ്രർ, വിശക്കുന്നവർ, അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവർ, പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടവർ, ഭവനരഹിതർ, പരാജിതർ, ഇങ്ങനെ  സാമൂഹികമായും ധാർമ്മികമായും പുറത്താക്കപ്പെട്ടവർ, ഒരു  മെച്ചപ്പെട്ട ഈ ലോകത്തിന്റെ നീതിക്കായി ദാഹിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥർ എന്നിവർക്ക് വേണ്ടി അവരോടാണ് യേശു പറയുന്നത്: "സ്വന്തം ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അത് നഷ്ടപ്പെടുത്തും, എന്നാൽ അത്  എനിക്കുവേണ്ടി, സുവിശേഷത്തിനുവേണ്ടി, തന്റെ ജീവൻ  നഷ്ടപ്പെടു ത്തുന്നവൻ അതിനെ രക്ഷിക്കും" (മത്തായി 8:35). അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവർ ക്കും, പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടവർക്കും, രക്തസാക്ഷികൾക്കും, പീഡിതർക്കും വേണ്ടി നിലകൊള്ളുകയാണെങ്കിൽ, സാമൂഹിക ക്രമങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം . 

യേശുക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസം ഓരോ വ്യക്തികളുടെ ജീവിതത്തിൽ, എല്ലാ ആളുകളുടെ ജീവിതത്തിലും പരസ്പരം എങ്ങനെ പരിവർത്തനാ ത്മക സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നുവെന്ന് മതപരമായ പ്രബോധനംവഴി ഈ സഭ വ്യക്തമാക്കണം. അതിനായി ഇപ്പോൾ സീറോമലബാർ സഭയിലെ പുരോഹിതരും മെത്രാന്മാരും ബോധവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ടവരായി ഇന്ന് കാണപ്പെടുന്നില്ല. 

സീറോമലബാർ സഭ ഒരു തരം രാഷ്ട്രീയപാർടിയോ?

സാമൂഹിക ക്രമങ്ങൾ പലപ്പോഴും സാമൂഹിക ക്രമക്കേടുകളാണെന്നും, ലോകത്തെ കൂടുതൽ മികച്ചതും, നീതിയുക്തവും, കൂടുതൽ മാനുഷി കവുമാക്കുന്നതിന് അതിനെ മാറ്റേണ്ടത് ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ കടമയാ ണെന്നും, അത് മറ്റുള്ളവർക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു കടമ യാണെന്നും സഭാധികാരികൾ അറിയണം. പക്ഷേ, സീറോ മലബാർ സഭാനേതൃത്വത്തിലിരിക്കുന്നവർ ഒരുപക്ഷെ അതറിയുന്നില്ല എന്നത് യാഥാർത്ഥ്യം ശരിയായി തെളിയിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളാണ്. ഉദാഹരണം: എറണാകുളം- അങ്കമാലി രൂപതയിൽ ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന ക്രൂരതയുടെ നിറം കാണിക്കുന്നത്. അതിപ്രകാരമാണ്:  എറണാകുളം- അങ്കമാലി അതിരൂപതയോടുള്ള സഭാസിനഡിന്റെ കടുത്ത നിലപാട് പൂർണ്ണമായ അധാർമ്മികതയാണ്. അതിരൂപതയുടെ ഭരണക്രമം സുഗമമാക്കാൻ ഇടയാകത്തക്ക വിധം പുതിയ സഹായമെത്രാന്മാരെ നിയമിക്കാതെ നിരുത്തരവാദിത്വപരമായി പെരുമാറിയ സിനഡിന്റെ ഈ നിലപാട് അധാർമ്മികമാണെന്ന് അതിരൂപതാ സംരക്ഷണസമിതി ആരോപിച്ചു. വലുപ്പത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ രണ്ടാമത്തെതും സീറോ മലബാർ സഭയിൽ ഒന്നാമതുമായ എറണാകുളം അങ്കമാലി അതിരൂപതയിൽ സ്വന്തമായി മെത്രാനില്ലാതെ അനാഥമായി തുടരുന്നത് തുടർക്കഥയാകുമ്പോൾ, അതേസമയം എറണാകുളത്തേക്കാൾ താരതമ്മ്യേന ചെറിയ രൂപത എന്ന നിലയിൽ കോട്ടയത്തിന് മൂന്നാമത്തെ സഹായമെത്രാനെയും  നൽകുവാൻ തിടുക്കം കൂട്ടുന്ന സിനഡിന്റെ അതിരൂപതയോടുള്ള ചിറ്റമ്മ നയം അപലപനീയമാണ്. കാനോനിക നിയമമനുസരിച്ചു ഒരു രൂപതയ്ക്ക് സ്വയം ഭരണ അധികാരത്തിനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പക്ഷെ സീറോമലബാർ മെത്രാൻ സമൂഹം കാനോൻ നിയമത്തിന് പുല്ലുവില പോലും കൽപ്പിക്കുന്നില്ല. അവർ അതിനെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറല്ല. അതാണ് ഈ വിഷയത്തിൽ ആകെ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇപ്പോൾ അതിരൂപതയുടെ പൂർണ്ണ അധികാരച്ചുമതലയുള്ള ഒരു മുഴുവൻസമയ ഉത്തരവാദിത്ത്വമുള്ള മെത്രാപ്പോലീത്തൻ വികാരി അതിരൂപതയ്ക്ക് ഇല്ല. ഇത് ഭരണപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുകയാണ്. ഇതുമൂലം  സിനഡിന്റെ നിലപാട് കൂടുതൽ എതിർപ്പിന് കാരണമാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തെളിവാണ്. അങ്കമാലി രൂപതയിൽ കുർബാന തക്കത്തിനുള്ള ഒരു താൽക്കാലിക പരിഹാരശ്രമമായ സമവായ പ്രഖ്യാപനവേളയിൽ ചില  മെത്രാന്മാർ നൽകിയ ഉറപ്പുകൾ ആർക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു ? സഭാ  മെത്രാന്മാർ നീതിപൂർവ്വമായ അവകാശങ്ങൾ നിഷേധിക്കുന്നു. അത് വിശ്വാസികളും പുരോഹിതരും കടുത്ത പ്രതിഷേധത്തിലേയ്ക്ക് മാറി നിൽക്കുന്നതിന് കാരണമാക്കി. അതിരൂപതയുടെ നിലപാട് സിനഡിൽ കൃത്യതയോടെ അവതരിപ്പിക്കാൻ സ്വന്തമായി ഒരു മെത്രാൻ ഇല്ല. ഇത് പ്രശ്നങ്ങൾ ഏറെ സങ്കീർണമാക്കുന്നു. അതുപോലെ സഭാ സിനഡിൽ  ഒരു അല്മായപ്രതിനിധിയും ഇല്ല എന്നത് മെത്രാന്മാരുടെ ഏകാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയ മനോഭാവത്തിലുള്ളതാണ്.

എറണാകുളം അങ്കമാലി അതിരൂപതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന സിനഡ് യോഗങ്ങളിൽ അതിരൂപതയിൽ യഥാവിധി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു അല്മായൻ പോലും ഇല്ലെന്നത് സിനഡിന്റെ ഘടനാപരമായ ഘടനയെ ബാധിക്കുന്നു. ഈ അവസ്ഥ തുടരുന്നത് ഒട്ടും അംഗീകരിക്കാനാവാത്തതാണ്. സീറോ മലബാർ സഭയെ ഈ അവസ്ഥ  രാഷ്ട്രീയ ഏകാധിപത്യ ഭരണരീതിയിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. അതുകൊണ്ട് സിനഡിന്റെ അനീതിപരവും അധാർമ്മികവുമായ ഈ കടുത്ത നില പാടിനെതിരെ അല്മായരും കുറെ പുരോഹിതന്മാരും  ഒത്തുചേർന്നു  നീതിയുടെ വെളിച്ചം ലഭിക്കുവാൻ പൊതുപ്രതിഷേധം നടത്തിയിട്ടും അവ ഒരു പരിഹാരമാർഗ്ഗമാക്കിയില്ല.

പ്രകടനം, വിജയം, ലാഭം എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ, ദയ, ഊഷ്മളത, സുരക്ഷിതത്വം, വിശ്വസ്തത എന്നിവയെ എണ്ണാനോ തൂക്കാനോ അളക്കാനോ കഴിയാത്ത എല്ലാവിധ മൂല്യങ്ങളും വാടിപ്പോകുമെന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയ്ക്ക് അറിയാം, അതല്ലെങ്കിൽ അറിയണം. ഈ മൂല്യങ്ങൾക്ക് സീറോമലബാർ അധികാരികൾ പുല്ലു വില പോലും കാണുന്നില്ല. 

ഇന്ന്, കുടുംബങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുന്നതായി തോന്നുന്നു; അവയുടെ മൂല്യങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമൊന്നുമില്ല. ഇത് ഏറ്റവും ശക്തമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത് കുട്ടികളിലും പ്രായമായവരിലുമാണ്.-ഈ പ്രകടന പ്രക്രിയയിൽ ഇതുവരെ ഭാഗമാകാത്തവരോ അല്ലെങ്കിൽ ഇനിമേൽ ഭാഗമാകാത്തവരോ, തങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ആളുകൾ വിശ്വസിക്കുന്നവരോ ഉണ്ട് . പരാജയപ്പെട്ടവരെയും പുറത്താക്കപ്പെട്ടവ രെയും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, യേശുവിനെ അക്കാലത്തെ പരീശന്മാ രും ശാസ്ത്രിമാരും ബഹിഷ്കരിച്ചിരുന്നുവെന്നും മാനുഷിക മാനദണ്ഡ ങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അവന്റെ പ്രവൃത്തി പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നും ചിലർ കരുതുന്നു.   

വിവാഹത്തിൽ ഉൾപ്പെടെ എവിടെയും പരാജയം സംഭവിക്കാം. ഇന്ന്  വിവാഹബന്ധം പരാജയപ്പെട്ടവരെ സഭ സമീപിക്കുന്നത് ധാർമ്മികമാ യ ഒരു വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ആയിരിക്കില്ല, അതിന് പകരമായി ഒരു പുതിയ തുടക്കത്തിനായുള്ള ധാരണയും വിശ്വാസവുമാണ്.  പരാജയ പ്പെട്ടവരിലും പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരിലും പോലും, സഭ തന്റെ കർത്താ വിന്റെ മുഖം തിരിച്ചറിയണം, കുറ്റവാളികളായിത്തീർന്നവരും ചില അക്രമം, കൊലപാതകം, ഭീകരത എന്നിവയിലൂടെ ലോകത്തെ മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരുമായ വഴിതെറ്റിയ വ്യക്തികളിൽ പോലും, ഭരണകൂട വും സമൂഹവും സ്വയം പ്രതിരോധിക്കേണ്ടവരുമായ വ്യക്തികളിൽ പോലും. പരാജയപ്പെട്ടവരെ എഴുതിത്തള്ളാനും അവരുടെ വിധിക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാനും സഭയ്ക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടോ എന്നത് ഒരു ആധുനിക വിഷയമാണ്.. സീറോമലബാർ സഭ എന്തിനു വേണ്ടി, ആർക്കുവേണ്ടി രൂപം നൽകി? സ്ഥാപകരുടെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ എന്തായിരുന്നു? 

നമ്മൾ ഊഷ്മളമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ അടു ത്ത ആളുകളോട്, നമുക്ക് ബന്ധമുള്ളവരോട്, നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന കത്തും പുറത്തും നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക്, നമ്മുടെ അയൽക്കാ ർക്ക്, സന്തോഷവും ഊഷ്മളതയും നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഇത് മാത്രമേ നമുക്ക് ശുദ്ധമായ മനസ്സാക്ഷിയോടെ അത് ചെയ്യാൻ കഴിയൂ. ക്രിസ്ത സഭ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതും, അത്  സന്തോഷവാർത്തയാണ്, നിരാശയുടെതല്ല, സന്തോഷത്തിന്റെ സന്ദേശമാണ്, ധൈര്യത്തിന്റെ, നിരാശയുടേതല്ല. ദൈവം തന്റെ ലോകത്തെ നാശത്തിനായി സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല, വിലാപത്തി ന്റെയും പരാതിയുടെയും സ്ഥലമായി സഭയെ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല. നമ്മുടെ സന്തോഷത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം നമ്മൾ നൽകിയാൽ, നമുക്ക് അതിലും വലിയ സന്തോഷം ലഭിക്കും. ഇതെല്ലം സാധിക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണോ പുതിയ സീറോ മലബാർ സഭയുടെ സ്ഥാപനം ഉണ്ടായത്? 

ക്രിസ്തീയ ജീവിതം ഒരു സാമൂഹിക തൊഴിൽ -

പൊതുനന്മ നമ്മുടെ അഭിരുചികൾക്കും താൽപ്പര്യങ്ങൾക്കും വിരുദ്ധ മാണെന്ന് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി തോന്നുമ്പോൾ, അത് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ യോടെയും സജീവമായും മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കണമെന്ന് നമ്മുടെ പരി പാടിയുടെ തത്വങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്താം. ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ കൊടി ക്കീഴിൽ, നന്മ കൂടുതൽ ശക്തമായി നിലനിൽക്കുകയും അതിന്റെ മൗലികതയും മഹാമനസ്കതയും പ്രകടിപ്പിക്കുകയും വേണം, ബാഹ്യ സാഹചര്യങ്ങൾ അതിന്റെ സ്വീകാര്യതയ്ക്കും വികാസത്തിനും അത്ര ത്തോളം അനുകൂലമല്ല. വിശ്വാസികൾ ഇന്ന് ആവർത്തിച്ചു പറയുന്നത്  നന്മകൊണ്ട് തിന്മയെ കീഴടക്കുക എന്നതാണ്..

സാമൂഹിക പരിസ്ഥിതി ഒരുവനെ നിശബ്ദനാക്കാനും, ജനക്കൂട്ടത്തിൽ ഒരു സംഖ്യയിലേക്ക് അവനെ ചുരുക്കാനും, അവനുള്ളിലെ വിശ്വാസ ത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും തീപ്പൊരി കെടുത്താനും ശ്രമിച്ചാ ലും, ക്രിസ്ത്യാനി എല്ലായ്പ്പോഴും നന്മയുടെയും പ്രവൃത്തിയുടെയും ഒരു യഥാർത്ഥ തത്വം അവനിൽ തന്നെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു, അത് വിശുദ്ധ രുടെയും നന്മയുടെയും മാതൃക പിന്തുടർന്ന്, കാലത്തിന്റെ വൈരുദ്ധ്യ ങ്ങളിൽ നിന്ന് പുതുതായി സാക്ഷ്യം വഹിക്കാനും എല്ലാവർക്കും കൃ ത്യമായി പ്രയോജനപ്പെടാനുമുള്ള ആശയവും ശക്തിയും കൃത്യമായി കണ്ടെത്തിയിരിക്കുകയെന്നത് അനിവാര്യമാണ്. 

സീറോമലബാർ ഒരു സ്വതന്ത്ര സഭയോ? 

യുഗങ്ങൾ തുടർച്ചയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിനുമുമ്പുള്ളതു പോലെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലും നാം വിശ്വാസികൾ ഒരുപോലെയായിരു ന്നില്ല. ഇന്ന് വംശീയമായും സാംസ്കാരികമായും മനുഷ്യസമൂഹം ഉണ്ടാ യിരുന്നതിൽനിന്നു വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്. മതങ്ങളും രാഷ്ട്രീയവും ഒരു ഭീമാകാരന്റെ ചുവടുവയ്‌പ്പോടെ മാറ്റങ്ങളിൽപെട്ടു മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്നത് നാം കാണുന്നു. സീറോമലബാർ സഭയും ക്രിതുമതവിഭാഗ ങ്ങളിൽപ്പെട്ട ഒരു രാഷ്ട്രീയഗ്രൂപ്പായി മാറുകയാണ്. മുൻകാല റോമൻ കത്തോലിക്കാസഭയിൽ നിന്നും കേരളത്തിലെ ചില മെത്രാന്മാർ കൂടി വേർപിരിഞ്ഞുകൊണ്ട് റോമൻ സഭയുടെ തലവൻ മാർപാപ്പയുടെ ഒരു അംഗീകാരമില്ലാത്ത ഒരു ഗ്രൂപ്പ് നിർമ്മിച്ച്, അതിന് സ്വാതന്ത്രസഭയെന്നു പേര് പ്രഖ്യാപനം നടത്തി. ഈ ഗ്രൂപ് ഏകാധിപത്യ അധികാരം എടുത്തു സീറോമലബാർ സഭയെ ലോകമതമാക്കി പ്രഖ്യാപിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു തരം രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ ഉത്ഭവം ആഘോഷിച്ചു. അവരുടെ ലക്ഷ്യം എന്തായിരുന്നു ? ലോകരാജ്യങ്ങളിൽ തൊഴിൽ ചെയ്തു ജീവിത വഴികൾ ഒരുക്കുന്ന കേരളത്തിൽനിന്ന് കുടിയേറിയ മലയാളികളുടെ ഇടയിൽ ഇക്കാലത്തു സീറോമലബാർ സഭാധികാരികൾ ആത്മീയത പ്രസംഗിക്കുന്നു, അവിടെയെല്ലാം കുടിയേറിയ മലയാളികളുടെ പണം ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടു വലിയ പള്ളികൾ നിർമ്മിക്കുന്നു. ഇതിനകമായി അനേകം പുരോഹിതരെ മറു നാടുകളിലേയ്ക്ക് അയച്ചുകൊണ്ടു ഇവർ  പ്രവർത്തനം നടത്തുകയും, അത് മാത്രമല്ല അവരുടെ റോമൻ സഭാവി രുദ്ധതയുടെയും അവരുടെ നവ ഏകാധിപത്യത്തിന്റെയും വഴികൾ വെട്ടിത്തുറന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞു. ഇതിന് ഉദാ: അമേരിക്ക, ഇംഗ്ലണ്ട്, അയർലൻഡ്, ഇങ്ങനെ നിരവധി ലോകരാജ്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് അവരുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും ഏകാധിപത്യത്തിന്റെയും കസേര കൈപ്പിടിയിലാക്കി വരുന്നു എന്ന് ലോകം കാണുന്നു. ഇവരെല്ലാവരും അവരുടെ ആയുഷ്ക്കാലം മുഴുവൻ അധികാരത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കാൻ ശഠിക്കുന്നവരാണ്. വത്തിക്കാനെതിരെ, റോമൻ സഭാ മാർപാപ്പയ്ക്ക് എതിരെ അവരുടെ ഉറച്ച വിഭിന്നതയുടെ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് നാം കാണുന്നു. കപട ആത്മീയത ഉയർത്തിക്കാണിക്കുന്ന സീറോമലബാർ പുരോഹിതരുടെയും മെത്രാന്മാരുടെയും പുണ്യപൂർണ്ണമായ "സ്വതന്ത്ര സഭാ" ചിത്രം ഉയർത്തിക്കാണിക്കുന്ന നുണയുടെ നാവിന്റെ ഉടമകൾ ! //- 

 ***************************************************

 Browse and share: https://dhruwadeepti.blogspot.com 

 ഈ ബ്ളോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെ  ഉത്തരവാദിത്തം അതെഴുതുന്ന വ്യക്തികള്‍ക്കു മാത്രമായിരിക്കും. സഭ്യമല്ലാത്ത ഭാഷയും  അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്തുന്ന പദപ്രയോഗങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക-

    

 https://dhruwadeepti.blogspot.com
 
for up-to-dates and FW. link Send Article, comments and write ups to :
  DHRUWADEEPTI ONLINE LITERATURE.
Published from Heidelberg, Germany, in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. 
DISCLAIMER:  Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors. 
Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents, 
objectives or opinions of the articles in any form."

***************************************************

Dienstag, 22. September 2026

Dhruwadeepti // Crime // Memories // World Trade Center - terrorist attack // Fr. Sebastian Thottippatt

Dhruwadeepti // Crime //Memories // 
The World Trade Center - terrorist attack // 
Fr. Sebastian Thottippattu  

Fr. Sebastian Thottippattu

(The  Photo above was taken while the Author was crossing in a boat 
to have a closer look at the monument to the Statue of Liberty at the mouth of 
New York Harbour.)

Today, September 11, as the United States of America marks the 25th Anniversary of the deadliest terrorist attack in world history on innocent people in the World Trade Centre in New york, I recall my visit to U S A in the year 2000 on a fund-raising preaching ministry  for the diocese of Guwahati. During this trip I had the opportunity to visit the World Trade Centre, built between 1966-1973 at a coast of 900 Million Dollars, and to go up to its summit on the 107 th floor .

In August 2001 I passed by it and saw it towering in the skyline at some distance. In September when I returned from Australia to Guahatti, I saw to my horrer on TV live the same World Trade Centre as it was being attacked by terrorists using a passenger plane as a missible. Undoubtedly, It was the biggest blow to U S A and the World was the same again since then. More than 2000 people perished that day in the two towers whilst more than 15000 escaped to tell the world of their miraculous escape from certain death. they contained tales of valor and heroism of people who went the extra mile to rescue and save people, regardlessof their own safty, particularly the firemen. 

It is apt indeed to state that in the tragedy of 9/11, those who went through it experienced the awesome paradox of heaven and hell in the numerous miraculous stories of escapes. And the word of the Divine Master," Greater love than this no man has than to lay down his life for his friends",found perfect fulfillment in the many heroic rescue efforts of fellow Americans. 

Today 25 years after this most appalling incident in human history after the Holocaust, we cannot overlook the relevance of its message in our own lives, faced with tragedy and pathos that continue to make headlieseach day. 9 /11 is forever the stark reminder to everyone of the posibility of the unexpected end of one's mortal existence on the earth, however safe and secure one might seem to be in real time. On the otherhand, the truth of the divine plan to one's existence striking us home with absolute clarify cannot be overlooked.  


What happened at the World Trade Center?How did the American government respond? 

On September-11, 2026, the United States of America marked the 25th Anniversary of the deadliest terrorist attack in world history on innocent people in the world trade centre in New York. The chronicle of events as they unfolded to everyone's horror was as follows:

At 8 : 46 a. m - American Airlines Flight 11, hijacked  after departing Boston , strikes the North Tower (1 W I C ) between approximately floors 93 and 99 traveling at 730 km per hour. The impact destroys or severely dameages several floors and cuts numerous stairwells. Hundreds of people on and above the impact floors are immidiately trapped. A Massive fire begins, feuled by Aviation fuel and office contents. People below the impacktzone begin evacuating down the stairwells . 

9:3 : 11 am . - United Airlines flight 175 hits the South Tower between approximately floors 77 and 85. The impackt is witnessed live on Television and confirms that the attacks are deliberate acts of Terror. The south Tower is badly damaged, but importantly , some stairway routes through the impackt area remain passable. Many occupants who had initiaally been told to remain in their offices now begin evacuating. 

9:05: - 9 -15.am  -  Emergency response begins.

New York City emmergency services mobilize on an enormous sacle. The NEW YORK CITY fire department ( F D NY) sends hundreds of firefighteres and officers into the towers. Eventually they turn out to be the heroes of the rescue operation that was carried out on an unimaginable scale. Many of those rescued fro the clutches of the death literally saw angels in humen flesh saving them after they had met the face of evil through the horrifying experiences they were going through. Police officers, Port Authority personnel, paramedics and other emergency workers enter the complex. The towers elevators are largely unusable because of fire, structural damage and flooding from reptured water systems. Firefighters begin dozens of flights of Stairs carrying heavy equipment.

9:37 a.m. - Pentagon attacked.

American Airlines Flight 77 strkes the Pentagon in Virginia. Althogh outide the W T C complex, this confirms the attackes are the part of a coordinated terrorist operation.  9:45- 9: 55 am - Evacuation continues . Thousands of People are descending the saircase. The south Tower, despite being struck second, is already undergoing a massive evacuation. Some people in the North Tower continue descending while firefighters climb upward. Emergency personal repeatedly warn occupents to evacuate. 9:59 am -South Tower collapses. After burning for approximately 56 minutes, the south Tower suddenly begins to collaps. The upper floors descend into the floors below, producing a rapidly progressing collapse. The tower is destroyed in roughly 10 seconds. A huge clod of dust and debris spreds through Lower Manhattan. Peole still inside the building, including firefighters and other emergency workers, are killed.Remarkably, some people who were below the impact zone managed to escape the collapsing building. 10: 03 am. -

 United Airlines Flight 93 crashes in Pennsylvania. 

Flight 93, believed to have been heading toward Washington,D C , crashes near Shanksvilla, Pennsylvania , after passengers and crew attempt to regain control. This is not directly connected to the W T C site but is part of the same day's attacks. 10: 07: -10:20 am- Evacuation and rescue efforts continue. Surviviors emerge from the debris field around the South Tower. Firefighters and police continue searching for the people in around the complex. The North Tower remains on fire and severely damaged. Many firefighters and other emergency personal who had entered the North Tower do not yet know that the South Tower has collapsed. 

!0: 28: 25 am: - North Tower collapses-

The North Tower (1WTC) begins to collapse approximately 102 minutes after Flight 11 struck it. The collapse progresses downward through the building. The Towr is destroyed in roughly 10- 15 seconds. A gigantic dust and debris cloud engulfs Lower Manhatten. Thousand of people who had been evacuating from the surrounding area flee through the streets.

After 10: 28 a.m  - World Trade Center complex devastated , Both 110 -story towers are gone. Fires continue burning throughout the ruins. 7 world Trade center, a separate 47 -story building north of the main complex, has suffered extensive damage and fires. Numerous other WTC buildings are damaged.  5:20 :33 p.m. - 7 World Trade Center collapses after burning for several hours, 7 WTC collapses. It was not struck by an aircraft . Its collapse was subsequently attributed to structural damage and prolonged uncontrolled fires caused by debris from the North Tower collapse. What happened to the people in the towers? The human story is particularly important. At the time of the attacks,tens of thousands people were in the World Trade Center complex. Most people who were below the aircraf impackt zones and began evacuating promptly were able to escape. How ever the situation was dramatically different for those at or above the impact floors: in the North Tower, the aircraft destroyed or blocked all three primary stairwells through the impact zone. consequentlly essentially everyone above the impact floors was trapped.

In the South Tower, one stairwell remained sufficiently intact after the impact for some people above the impact zone to descend. A small number of people above the impact floors escaped, making the South Tower's survival pattern very different from the North Tower.  Some people were unable to escape because of injuries, smoke that blocked stairways or the extreme heat. 343 FDNY firefighters , 23 NYPD officers, and Port Authority Police officers died at the World Trade Center, along withthosands of civilians. The overall sequence in simplified form: 8: 46- North Tower struck , 9: 03- South Tower struck, Thousands evacuate, firefighters climb upward , 9: 59- South Tower collapses- 10: 28- North Tower collapses , Afternoon -  fires and rescue operations continue--5: 20---7 World Trade Center collapses-- The attacks killed 2977 people (excluding the 19 hijackers), with the overwheiming majority of the victims at the Worls Trade Center.

The whole country came to a stand still on that fateful day of September 2001. All planes were grounded and the whole of the USA became a no- fly zone. The heroic deeds of the firemen in seeking to rescue their fellow Americans can only be written in letters of gold. They contain tales of valor and heroism of people who went the extra mile to rescue and save people, sparing no thought for their own life or safety. It is apt indeed to state that in the Tragedy of 9/11 , those who went through it came face to face with evil while at the same time . The power of love that was preparedto sacrifice oneself to save a brother or sister in mortal danger. And the word of the Divine Master Jesus, "Greater love than this no man has than no lay down his life for his friends," (Jn. 15: 13) found perfect fullfillment in those many heroic rescue efforts of fellow Americans. Today 25 years after this applling incedent in humean history after the Hollocoust, we cannot overlook the relevance of its message in our own lives, faced with tragedy and pathos that continue to make headlines each day. 9/11 is forever the starkreminder to evryone of the possibility of the enexpected end of one's mortal existance on earth, however safe and secure one might seem to be in real time. On the other hand, the truth of the divine plan to one's existance striking us home with a clarity beond words cannot be missed out.

The World Trade Centre was 1368 feet high for the North Tower with a communications antenna measuring 360 feet bringing the total height to 1728 feet. The South Tower was 1362 feet in height. The entire structure was was built between 1966 and 1973 at a cost of US Dollar 400 million which in 2026 is equivalent to 3,3 billion US Dollars. //

***************************************************

 Browse and share: https://dhruwadeepti.blogspot.com 

 ഈ ബ്ളോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെ 


 ഉത്തരവാദിത്തം അതെഴുതുന്ന വ്യക്തികള്‍ക്കു മാത്രമായിരിക്കും.


 സഭ്യമല്ലാത്ത ഭാഷയും  അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്തുന്ന പദപ്രയോഗങ്ങളും


 ഒഴിവാക്കുക-

    

 https://dhruwadeepti.blogspot.com
 
for up-to-dates and FW. link Send Article, comments and write ups to :

  DHRUWADEEPTI ONLINE LITERATURE.

Published from Heidelberg, Germany, in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. 

DISCLAIMER:  Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors.
 
Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents, 

objectives or opinions of the articles in any form."

*****************************************************

Sonntag, 6. September 2026

ധ്രുവദീപ്തി: Crime // നിരീക്ഷണം // കുട്ടി കുറ്റവാളികൾ // Rajan Thomas //

ധ്രുവദീപ്തി: Crime // നിരീക്ഷണം // 

 Rajan Thomas- 

 - കുട്ടി കുറ്റവാളികൾ -

ഈയിടെ നടന്ന ഒരു സംഭവം-കുട്ടികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്ത് നടപ്പാക്കി യ കൊലപാതക വാർത്ത കണ്ടപ്പോൾ സ്വീഡൻ പാർലമെന്റ് "Riksdag പാസാക്കിയ പുതിയ നിയമം വളരെ പ്രസക്തമായി തോന്നി. നമുക്കും ഇങ്ങനെയുള്ള നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടാകേണ്ടതായ കാലം വളരെ  അതിക്രമി ച്ചിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ നാടിന് നന്മ വരുത്തുന്ന നിയമങ്ങളല്ലേ മതത്തി ന്റെ പേരിൽ ജനങ്ങളെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ചില നിയമങ്ങളെക്കാൾ അഭികാമ്യം? സ്വീഡൻ പാസാക്കിയ നിയമം സംബന്ധിച്ചുള്ള വാർത്ത താഴെ കൊടുക്കുന്നു. 

സ്വീഡിഷ് പാർലമെന്റ് ക്രിമിനൽ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ കുറഞ്ഞ പ്രായം ഗുരുതരമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് 14 ആയി കുറയ്ക്കുന്ന നിയമം, 2026 ഓഗസ്റ്റ് 13 ന് പാസാക്കി.ഈ നിയമനിർമ്മാണ മാറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെ ട്ടിട്ടുള്ള പ്രധാന വസ്തുതകൾ ഇവയാണ്. 1 )- വോട്ടെടുപ്പ് : ഈ നിർദ്ദേശം റിക്സ്ഡാഗിൽ (സ്വീഡിഷ് പാർലമെന്റ്) 281 പേർ അനുകൂലിച്ചും 66 പേർ എതിർത്തും ഗണ്യമായ ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ പാസ്സാക്കി. 

 കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ നേരിടാൻ നിയമം 

കൊലപാതകം, ഗുരുതരമായ ബലാൽസംഗം, ഗുരുതരമായ ആയുധങ്ങ ൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള , അല്ലെങ്കിൽ ബോംബിംഗ് ആക്രമണം പോലെയുള്ള കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ, പ്രത്യേകിച്ച് ഗൗരവമേറിയ കുറ്റകൃ ത്യങ്ങൾക്ക് 14 വയസുള്ളവർക്ക് ജയിൽശിക്ഷ നേരിടാൻ ഈ നിയമം നേരിട്ട് അനുവദിക്കുന്നു. നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്ന തിയതി :-ഈ നിയമം 2026 സെപ്റ്റംബർ 10- ന് ഔദ്യോഗികമായിട്ട് പ്രാബല്യത്തിൽ  വരും. 

കുട്ടികളുടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ 

ഈ പദം പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവർ ചെയ്യുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ലോകമാകെ നിരീക്ഷിച്ചാൽ യൂറോപ്പിലെ സ്ഥിതി സങ്കീർണ്ണമാണെന്നു കാണാൻ കഴയും. കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ നിരക്ക് പതി റ്റാണ്ടുകളായി കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഈ വിഷയങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച് "യൂറോപോൾ"പോലെയുള്ള യൂറോപ്യൻ സുരക്ഷാ ഏജൻസികൾ സം ഘടിത യുവാക്കളുടെ അക്രമവും ഡിജിറ്റൽ കുറ്റകൃത്യങ്ങളും മറ്റും വർ ദ്ധിച്ചു വരുന്ന പ്രശ്നമായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു. നിലവിലെ ഓരോരോ പ്ര വണതകൾ, കാരണങ്ങൾ, നിയമപര വ്യത്യാസങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം അവരുടെ നിരീക്ഷണത്തിൽപ്പെടുന്നു. നിലവിലെ പ്രവണതകളിൽ മോഷണത്തിന്റെ കൃത്യങ്ങൾ കുറഞ്ഞതായി പറയുന്നു. എന്നാൽ യൂറോപ്പിലെ മാക്സ്പ്ലാങ്ക് ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ട് നടത്തിയ ദീർഘകാല പഠനങ്ങൾ പ്രകാരം അക്രമങ്ങളുടെ വർദ്ധനവ് കുറഞ്ഞു. അതേസമയം ഇറ്റലി, ജർ മ്മനി തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലെ യുവതീയുവാക്കൾക്കിടയിൽ  ഇന്ന്  അക്രമ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലും കവർച്ചകളിലും വർദ്ധനവ് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെ ന്നാണ് രേഖപ്പെടുത്തൽ. ക്രിമിനൽ ശ്രുംഖലകളുടെ ചൂഷണം ഏറെ ആശങ്കാജനകമായ ഒരു പ്രവണതയായി മാറി. ഇതിന് സഹായികളായി പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവരെ പ്രത്യേകമായി ക്രിമിനലുകളുടെ സഹ പ്രവർത്തകരാക്കി മാറ്റുകയാണ്. 

കുട്ടികൾ പലപ്പോഴും ക്രിമിനൽ ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാത്തവരായവരായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരായതിനാൽ അവരെ മയക്കുമരുന്ന് കടത്തൽ, മറ്റു കവർച്ചകൾ, എന്നിവയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുകയാണ്. ചില യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ഉദാഹരണമായി, സ്വീഡൻ പോലെയുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ ഗുരുതരമായ അക്രമപരവും വംശീയവുമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്കുവരെ ഉപയോഗിക്കുന്നുവെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അതുപോലെതന്നെ സൈബർ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ അനുപാതം ഇന്റർനെറ്റിലേയ്ക്ക് മാറ്റുക എന്നതും അതല്ലെങ്കിൽ ടിക് ടോക് പോലെയുള്ള പ്രോഗ്രാമുകളിലെ സൈബർ ഭീഷണി, ഡിജിറ്റൽ തട്ടിപ്പുകൾ, മാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ നിയമവി രുദ്ധ പ്രചാരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ കാര്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്. ക്രിമിനൽ കുറ്റങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വവുമായി താരതമ്മ്യം ചെയ്താൽ യൂറോപ്പിലെ ഒരു കുട്ടിയെ ഒരു പ്രവർത്തിക്ക് നിയമപരമായി അതിന് ഉത്തരവാദിയാക്കാവുന്ന പ്രായം വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്. ഉദാ: സ്വിറ്റ്‌സർ ലൻഡ്, ഇംഗ്ലണ്ട്, വെയ്ൽസ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ 10 വയസ്, നീതി ന്യായവ്യവസ്ഥയിൽ നേരത്തെയുള്ള പ്രവേശനമാണ്. വിദ്യാഭ്യാസ കാര്യത്തിൽ ശക്തമായ ശദ്ധ ഉണ്ടാവുന്നുണ്ട്. നെതർലാൻഡ്, ഫ്രാൻസ് എന്നീ രാജ്യങ്ങളിൽ 12-13 വയസുള്ള കുട്ടികളുടെ സാമൂഹിക ജീവിത സംരക്ഷണത്തിന്റെയും, വിദ്യാഭ്യാസ വിഷയങ്ങളും, ഉപരോധങ്ങളും സമതുല്യമായ മിശ്രിത ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ജർമ്മനി, ഇറ്റലി, ഓസ്ട്രിയ, എന്നീരാജ്യങ്ങളിൽ 14 വയസിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ നടപടികളുടെ കാര്യത്തിൽ യുവജനക്ഷേമ ഓഫീസ് മാത്രമേ ഇടപെടുന്നുള്ളു. സ്കാൻഡിനേവിയ (ഉദാ: സ്വീഡൻ) 15 വയസ് പ്രായം ക്രിമിനൽ നിയമത്തിന് വളരെ ഉയർന്ന പ്രായമാണ്. 

സാമൂഹികപ്രവർത്തനത്തിൽ നിരീക്ഷണം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.

യുവാക്കളുടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട കാരണങ്ങളെക്കുറിച്ചു യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലെ കൗൺസിലുകളുടെ സഹകരണത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതായ നിരവധി യുവജന സംഘടനകൾ പറയുന്നുണ്ട്. അതിൽ ഏറെ പ്രത്യേകതയുള്ളത് ഗാർഹികപീഡനമാണ്. തകർന്ന വീടുകളിൽ വളരുന്നതോ അക്രമങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നതോ ആയ കുട്ടികൾക്ക് സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കനുസരിച്ചു ആക്രമണാത്മകമായ പെരുമാറ്റത്തിന് കൂടുതൽ സാദ്ധ്യതയും ഉണ്ട്. അതുപോലെതന്നെ, സോഷ്യൽമീഡിയയും സമപ്രായക്കാരുടെ ഉറച്ച സമ്മർദ്ദവും കൂടുതൽ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇത് ക്രിമിനൽ ആക്രമണ ചിന്ത കൂടുതൽ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഉദാഹരണമായി ആക്രമണങ്ങളുടെ വീഡിയോകൾ മൊബൈലിൽ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് യുവകുറ്റവാളികളെ ആകർഷിക്കുന്നു. മാത്രമല്ല, യുവജനങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള തൊഴിലില്ലായ്മയും സാമൂഹികമായ വേർതിരിവും ( ഉദാഹരണത്തിന്, ഫ്രാൻസ്, അല്ലെങ്കിൽ സ്വീഡന്റെ ചില പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിലെന്നപോലെ ) ഗുണ്ടാസംഘങ്ങളെ വളർത്തും എന്നാണ് നിരീക്ഷകർ പറയുന്നത്. ഇതിനെയെല്ലാം പ്രതിരോധിക്കാൻ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അതായത്, ശുദ്ധമായ ശിക്ഷയേക്കാൾ പ്രതിരോധനടപടികളിലാണ് ശ്രമങ്ങൾ നടത്തുന്നത്. സ്‌കൂളുകളിൽ സാമൂഹികപ്രവർത്തനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുക, പ്രതിസന്ധികൾക്ക് ശേഷം മാനസിക പിന്തുണ നൽകുക, കുട്ടികളെ അവരുടെ ക്രിമിനൽ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ചൂഷണം ചെയ്യുന്നവരെ പിടികൂടാൻ പ്രത്യേക യൂറോപോൾ യൂണിറ്റു കളെ സഹായിക്കുക എന്നിവ ഇതിൽ പെടുന്നു. 

സംഘടിത കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ. 

യൂറോപ്പിലുള്ള ക്രിമിനൽ സംഘങ്ങൾ ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ കുറ്റകൃ ത്യങ്ങൾക്കായി കുട്ടികളെയും കൗമാരക്കാരെയും ഏറെ കൂടുതലായി റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുന്നു. യൂറോപോൾ പോലെയുള്ള നിരീക്ഷകർ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം നിരീക്ഷിക്കുന്നുവെന്നാണ് റിപ്പോർട്ട്. സാഡിസ്റ്റിക് ഓൺ ലൈൻ നെറ്റ്‌വർക്കുകളിൽ കുട്ടികളെയും കൗമാരക്കാരെയും അവർ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. ചിലപ്രത്യേക സംഭവങ്ങൾക്ക് ഉദാഹരണമായി, കുട്ടികളെ മോശം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആത്മഹത്യയിലേക്ക് പോലും നയിക്കുന്നു. കുട്ടികളുടെയും കൗമാരക്കാരുടെയും ഇത്തരം അനേകം കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ആഗോളതലത്തിൽ നിരീക്ഷിച്ചാൽ കേരളത്തിലും ഇപ്രകാരം സംഭവിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മാദ്ധ്യമങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു.

ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിൽ കുട്ടികളുടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ പ്രശ്നം കൂടുതൽ  മാറിയിരിക്കുന്നു. കടകളിൽനിന്നു സാധനങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കൽ, നശീക രണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നിലനിൽ ക്കുന്നുണ്ടെകിലും 14 വയസിനു താഴെയുള്ള കുട്ടികൾ ചെയ്യുന്ന കുറ്റ കൃത്യങ്ങൾ ഡിജിറ്റൽ മേഖലയിലേയ്ക്ക് കൂടുതലായി മാറിക്കൊണ്ടിരി ക്കുന്നു എന്നാണു നിരീക്ഷകരുടെ അഭിപ്രായം. 

കുട്ടികളിലെ ഓരോ അതിക്രമങ്ങൾക്കെതിരെ യൂറോപ്പിന്റെ പുതിയ സമീപനം എന്താണ്? യൂറോപ്പിലെ ക്രിമിനൽ നെറ്റ്‌വർക്കുകൾ പ്രായ പൂർത്തിയാകാത്ത കുറ്റവാളികളെ കൂടുതലായി ആശ്രയിക്കുന്നതായി അറിയുന്നതുകൊണ്ട് പോലീസ് ഏജൻസിയായ "യൂറോപോൾ" ചില പുതിയ യൂണിറ്റുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കുറ്റകൃത്യപ്രവർത്തനങ്ങളോട് ഉടൻ പ്രതികരിക്കുന്നു. കൗമാരക്കാർ സാധാരണയായി ഫോട്ടോകളും ചില വീഡിയോകളും പങ്കിടുന്ന ഒരു ആപ്പായ സ്നാപ്ചാറ്റ് വഴിയാണ് കൊല പാതക ഉത്തരവ് 15 വയസുകാരന്റെ അടുത്തെത്തുന്നത്. യൂറോപ്പിലുട നീളമുള്ള ക്രിമിനൽ സംഘങ്ങൾ ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങ ൾക്കായി കുട്ടികളെയും കൗമാരക്കാരെയും ഏറെ കൂടുതലായി റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഈ പ്രവണത തടയാൻ യൂറോപ്യൻ പോലീസ് ഏജൻസി അവരുടെ അന്വേഷണങ്ങൾ വൻതോതിൽ വികസിപ്പിക്കുകയും പ്രത്യേക യൂണിറ്റുകളുമായി സഹകരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുകയും ആണ്. മാത്രമല്ല, അതേസമയം, സംഘടിത കുറ്റകൃത്യത്തിനുള്ള സാഹചര്യം ഏജൻസി അന്വേഷണവും നടത്തുന്നു. സാഡിസ്റ്റിക്ക് ഓൺലൈൻ നെറ്റുവർക്കിലൂടെ സഘടിതകുറ്റവാളികൾ കുട്ടികളെയും മാത്രമല്ല, കൗമാരക്കാരെയും അപമാനിക്കാൻ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടക്കുന്നത് പോലീസ് നിരീക്ഷണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ചില പ്രത്യേക സംഭവങ്ങളിൽ പ്രധാനമായത്, ഏറ്റവും മോശമായിട്ടുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ കുട്ടികളെ ആത്മഹത്യയിലേക്ക് നയിക്കുന്നതാണ്. 

കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ഡിജിറ്റൽ മേഖലയിലേയ്ക്ക് കൂടുതൽ വർദ്ധിക്കുന്നു. നിലവിലുള്ള സംഭവങ്ങളും അതിനുള്ള കാരണങ്ങളും നിയമനടപടി കളിലൂടെയുള്ള പരിഹാരമാഗ്ഗങ്ങളും എന്നിവയെപ്പറ്റി യൂറോപ്യൻ സർക്കാരുകൾ രൂപപ്പെടുത്തിവരുന്നതായി അറിയുന്നു. കുറ്റകൃത്യത്തി ന്റെ പുതിയ രൂപങ്ങൾ സൈബർ കുറ്റകൃത്യം, അതായത്, ഓൺലൈൻ ഗെയിമുകളിലെ നിയമവിരുദ്ധ ഡൗൺലോഡുകൾ, ഹാക്കിംഗ്, വഞ്ച നാപരമായ സോഫ്റ്റ്‌വെയറിന്റെയും, മൊബൈൽ ഉപയോഗങ്ങളും, സൈബർ ഭീഷണികളും. അതുപോലെ തന്നെ ചാറ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ ഫ്‌ളാറ്റ്‌ഫോമുകളിലോ വഴി അപമാനങ്ങൾ, തുടരെ ഭീഷണികൾ , നിയമവിരുദ്ധ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ വിതരണവും, കൂടാതെ വാട്ട്സ്ആപ്പ് വഴി അക്രമത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതോ ദുരുപയോഗ ത്തിന്റെ ചിത്രീകരണമോ പങ്കിടൽ നടത്തുന്നത്. തെറ്റുകളെക്കുറിച്ചു കുട്ടികളിൽ അവബോധമില്ലായ്‌മ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്. ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ കുട്ടികൾക്ക് പലപ്പോഴും മേൽനോട്ടമില്ലാത്ത സ്മാർട്ട്‌ഫോണുകൾ ഉണ്ടല്ലോ. തെറ്റുകളെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധമില്ലായ്‌മയിൽ ഡിജിറ്റൽ പ്രവർത്തികൾ പലപ്പോഴും യാഥാർത്ഥ്യമല്ലെന്ന് അല്ലെങ്കിൽ കുട്ടികൾ ക്ക് അതൊരു ഗെയിം പോലെ തോന്നുന്നു. അതുപോലെ ടിക്ക് ടോക്ക് പോലെയുള്ള പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിലെ ട്രെൻഡുകൾ വഴി തീവ്രവാദവത്ക്ക രണം അല്ലെങ്കിൽ കുറ്റകൃത്യത്തിന്‌ പ്രേരിപ്പിക്കൽ ആകുന്നു.

വിവിധ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ ആരംഭ പോയിന്റാണ് ഡിജിറ്റലൈസേഷ നൊപ്പം വളരുന്ന മറ്റു കാര്യങ്ങളും. കൂടുതൽ കൂടുതൽ കുട്ടികൾ എല്ലാ ദിവസവും ഓൺലൈനിലാണ്. കേരളത്തിൽ ഇത് വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു. 2025 മുതൽ പ്രാഥമിക വിദ്യാലയത്തി ലെ ചെറിയ കുട്ടികൾപോലും പലപ്പോഴും സ്വന്തമായി സ്മാർട്ട്‌ഫോൺ  സ്വന്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ആഗോള തലത്തിൽ കുട്ടികളുടെയും യുവാക്കളുടെയും ഡിജിറ്റൽ ലോകം 2025 മുതലും, കൊറോണ പകർച്ചവ്യാധികാലം മുതലും, കുട്ടികളുടെയും യുവാക്കളുടെയും ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരുഭാഗം മുഴുവനും ഈ  ഡിജിറ്റൽ സാന്നിദ്ധ്യം എത്ര വേഗത്തിൽ കൈയ്യടക്കിയോ അത്രയും വേഗത്തിൽ അത് അതിര് കടന്നതുമായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. ഗുരുതരമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉപകരണങ്ങളായി ഇന്ന് ക്രിമിനൽ ശ്രുംഖലകൾ കുട്ടികളെ കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ യൂറോപ്പിലെ ഓരോ ജൂവനൈൽ കുറ്റവാളികൾ സുരക്ഷാ അധികാരികൾക്ക് പുതിയ തരം വെല്ലുവിളികൾ ഉയർത്തുന്നു. അതിനാൽ പുതിയ ഭാവിയിൽ ഓരോ കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ നിരീക്ഷിച്ചു പരിഹാരനടപടികൾ ചെയ്യുവാനുള്ള നിയമസൃഷ്‌ഠി ഓരോരോ രാജ്യങ്ങളും നടപ്പാക്കേണ്ടതുമാണ്. സ്വീഡൻ സർക്കാർ പാസ്സാക്കിയ നിയമം ലോകരാജ്യങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ മാതൃക ആകുന്നു. // 

 ***************************************************

 Browse and share: https://dhruwadeepti.blogspot.com 

 ഈ ബ്ളോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെ  ഉത്തരവാദിത്തം അതെഴുതുന്ന വ്യക്തികള്‍ക്കു മാത്രമായിരിക്കും. സഭ്യമല്ലാത്ത ഭാഷയും  അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്തുന്ന പദപ്രയോഗങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക-

    

 https://dhruwadeepti.blogspot.com
 
for up-to-dates and FW. link Send Article, comments and write ups to :
  DHRUWADEEPTI ONLINE LITERATURE.
Published from Heidelberg, Germany, in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. 
DISCLAIMER:  Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors. 
Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents, 
objectives or opinions of the articles in any form."

***************************************************

Sonntag, 16. August 2026

ധ്രുവദീപ്തി : Religion // നിരീക്ഷണം // Part- 3 // -- കേരളത്തിലെ സീറോമലബാർ സഭാപരമായ ചില യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ-// George Kuttikattu-

ധ്രുവദീപ്തി:Religion//Part- 3 /നിരീക്ഷണം//  

കേരളത്തിലെ സീറോമലബാർ സഭാപരമായ ചില യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ //   

     George Kuttikattu-   

ആദ്യകാല ക്രിസ്ത്യൻ സഭയിൽ എന്ത് സംഭവിച്ചു? 

ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ആരംഭകാലം മുതൽ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ പ്രതിസന്ധികൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി ചരിത്രം കുറിക്കുന്നു. എ ഡി 313- കാലഘട്ടത്തിൽ റോമൻ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന കോൺസ്റ്റന്റൈൻ, ഭാര്യയേയും മകനെയും വധിച്ച ക്രൂരൻ എന്നറിയപ്പെട്ട ഏകാധിപതി, അക്കാലത്ത് ക്രിസ്തു വിശ്വാസികൾക്കെതിരെ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ഉണ്ടായ കടുത്ത പ്രതിസന്ധികൾക്കെതിരെ നിയമസഹായ പ്രഖ്യാ പനം നടത്തി ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് പിന്തുണ നൽകിയശേഷം ഉടനെ ക്രിസ്തുമതം രാജ്യത്തെ ഔദ്യോഗിക മതമാക്കിയെന്നും, സ്വയം തന്റെ മരണത്തിനു മുമ്പ് തന്നെ ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വാസിയായി മാറിയെന്നു മാണ് ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. അതിനുശേഷം ക്രിസ്തു വർഷം 4-)o നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടുകൂടി റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തെ രണ്ടു വ്യവസ്ഥാപിത ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചു. അതോടുകൂടി പാശ്ചാത്യ സാമ്രാ ജ്യത്തിലെ സഭ "പാശ്ചാത്യസഭ അഥവാ റോമൻസഭ  എന്നും പൗരസ്‌ത്യ സാമ്രാജ്യത്തിലെത് പൗരസ്ത്യസഭ അഥവാ പൗരസ്ത്യസഭകൾ എന്നും അറിയപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. അതാത് സ്ഥലങ്ങളിലെ ഓരോ ഭാഷയും ഓരോ  സംസ്കാരവും ആരാധനക്രമങ്ങളിൽ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് ചില ക്രിസ്തീയ  സമൂഹങ്ങൾ വളർന്നു വന്നു. അക്കാലങ്ങളിലെ അധികാരമോഹികൾ യേശുവിന്റെ പേരിൽ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ സഭാ സമൂഹങ്ങൾ സ്വയം  സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് പറയാം. ഇതുപോലെ തന്നെയാണ് കേരളത്തിൽ, റോമൻ സഭയിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള പുതിയ ഒരു സീറോമലബാർസഭയുടെ സ്ഥാപനവും ചരിത്രവും  നിലവിലുള്ള പ്രേഷിതപ്രവർത്തന രീതികളും ഉണ്ടായത് , മറിച്ചല്ല. 

ആദ്യകാല ക്രിസ്ത്യൻ സഭാഘടനയിൽ നിന്ന് പൗരസ്ത്യ സഭയിൽ രണ്ടു പ്രാദേശികസഭകളും ഉണ്ടായി. അന്ത്യോക്യൻ സഭയുടെയും, മാ ത്രമല്ല, കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ സഭയുടെയും കീഴിൽ തുടങ്ങിയ പേർ ഷ്യൻസഭ അഥവാ കൽദായസഭയും, അർമേനിയൻസഭയും, തങ്ങളു ടെ ഓരോരോ വ്യത്യസ്ത ആരാധനക്രമത്തോടുകൂടി രൂപമെടുത്തു. ഇപ്പോൾ ഇവ സ്വാതന്ത്രസഭകളായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. 

ഇങ്ങനെ അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടായപ്പോഴേയ്കും വ്യത്യസ്തമായ ആരാധനക്രമ വും പാരമ്പര്യങ്ങളും പാലിച്ചുപോന്നിരുന്ന അഞ്ചു പ്രാദേശികസഭകൾ പൗരസ്ത്യ സഭയിൽ കാണാമായിരുന്നു. അവയാണ്,

1- കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ, 

2- അലക്‌സാന്ദ്രിയ ,

3- അന്ത്യോക്യ ,

4- കൽദായ, 

5- അർമ്മേനിയ .

പാശ്ചാത്യ സഭകളിലാകട്ടെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ഒരു സഭാകേന്ദ്രം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. " റോമാ ". എന്നാൽ മിലാനിൽ അംബ്രോ സിയൻ റീത്ത്, സ്‌പെയിനിൽ മൊസംബിക്ക് റീത്ത്, ഫ്രാൻസിൽ ഗാളിക്ക് റീത്ത്, അയർലണ്ടിൽ കേൽട്രിക് റീത്ത്, എന്നിങ്ങനെയുള്ള പ്രാദേശിക സഭകൾ റോമൻ സഭയിൽ അഥവാ പാശ്ചാത്യസഭയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും കാലക്രമത്തിൽ അവയിൽ പലതും അപ്രത്യ ക്ഷമായി. ചിലതു നാമമാത്രമായി ശേഷിച്ചു. ഇങ്ങനെ പ്രാധാന്യമുള്ള പ്രാദേശികസഭകളായി ഉയരാൻ അവയിലൊന്നിനും സാധിച്ചിട്ടില്ല. എന്താണ് തിരുസഭയുടെ ലക്‌ഷ്യം ? വിവിധങ്ങളായ സ്ഥലകാലമാർഗ്ഗ ങ്ങൾക്ക് അനുസരണമായി വിശ്വാസികളുടെ ജീവിതത്തെ ക്രമവത്ക്ക രിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോ പ്രാദേശിക സഭയുടെയും പാരമ്പര്യങ്ങളെ പൂർണ്ണ മായും സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് തിരുസഭയുടെ ലക്‌ഷ്യം.   

സീറോമലബാർ സഭയും പുരോഹിതരും വിശ്വാസിസമൂഹവും 

കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പൗരസ്ത്യ സഭകളായി സീറോ മലബാർ, സീറോ-മലങ്കര എന്നീ റീത്തുകളേയുള്ളു. വ്യത്യസ്ത റീത്തിൽ പെട്ടവർ ഒന്നിച്ചു വസിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ ഏകത പാലിക്കുക, ഓരോ  റീത്തുകളെ സംബന്ധിച്ച് അല്മായർക്ക് ജ്ഞാനമുണ്ടായിരിക്കുക, ഇവ വഴി വിശ്വാസികൾ ആത്മീയതയിൽ സജ്ജീവമായി സംയോജിക്കപ്പെ ടും. ഈ റീത്തുകളെ സംബന്ധിച്ച് വലിയ സംശയങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളും കേരളത്തിൽ നിലവിലുണ്ട്. സീറോമലബാർ സഭയുടെ സിനഡിന്റെ നേതൃത്വവും അവരുടെ തീരുമാനങ്ങളും അല്മായരുടെ പ്രതിഷേധ വും,  റോമൻ സഭാധികാരികളും തമ്മിലുള്ള കടുത്ത സംഘർഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ നിലപാടും ആരാധന ക്രമപരവും സ്ഥാപനപരവുമായ പല കാര്യങ്ങളിലും, ആഴത്തിലുള്ള പ്രതിസന്ധികളുമാണ് ഇന്ന് കേരളത്തി ലെ സീറോമലബാർ സഭയിലു ള്ളത്. സീറോമലബാർ സഭാനിർമ്മാണ ത്തേപ്പറ്റി അല്മായർക്ക് ഒരുവിധത്തിലും അറിവായ പങ്കില്ലായിരുന്നു, അന്ന് റോമൻകത്തോലിക്കാ സഭയുടെ വിശ്വാസത്തിലായിരുന്നവരെ ഉൾപ്പെടുത്തി മറ്റൊരു സഭയ്ക്ക് രൂപം കൊടുത്ത്, അതിനെ ഒരു സ്വാത ന്ത്രസഭയാക്കി പ്രഖ്യാപനവും നടത്തി മാറ്റിയത് കേരളത്തിലെ ചില മെത്രാൻ സമൂഹത്തിലുള്ളവർ ആണ്.. ഇതിൽ ഒരു മാർപാപ്പാമാർക്കും പങ്കില്ല എന്നതാണു ചരിത്രപരമായ അനേകം ഉദാഹരണങ്ങൾ ഇന്നും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. ഈ സീറോമലബാർ സഭാവിഭാഗത്തിനു രൂപം കൊടുക്കുന്നതിനു മുൻപ് ദൈവാലയത്തിൽ എല്ലാ സഭാ കർമ്മങ്ങളും സുറിയാനി ഭാഷയിൽ ആയിരുന്നു. സഭയുടെ കർമ്മങ്ങളുടെ ഭാഷ മലയാളത്തിലാക്കുന്നതിനുള്ള വിവിധ മാറ്റങ്ങളാണ് എന്ന്  മാത്രമേ സീറോമലബാർ സഭയുടെ കേരളത്തിലെ നിർമ്മാതാക്കൾ അന്നത്തെ  റോമൻ കത്തോലിക്കർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന അല്മായരുടെ വിവിധ സംശയത്തിന് ഒരു ഉത്തരം നൽകിയത്. സീറോമലബാർ സഭയുടെ നിർമ്മാതാക്കൾ ഏത് വിഷയത്തിലാണ് വത്തിക്കാനുമായി അകന്നു മാറി സ്വന്തംകാലിൽ നിലയുറപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു പുതിയ സഭാസമൂഹം  സൃഷ്ടിച്ചതിന് കാരണമായ നിലപാട് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് ? ഇതിന് ഒരു മറുപടി സീറോമലബാർ മെത്രാൻസമൂഹവും പുരോഹിതരും വ്യക്തമാക്കുകയില്ല.

ഏറ്റവും പരിശുദ്ധമായ കുർബാന അർപ്പിക്കപ്പെടുകയും അത് കാത്തു സൂക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ഥലമാണല്ലോ ദൈവാലയം. ദിവ്യബ ലിയെ അടിസ്ഥാനവും കേന്ദ്രബിന്ദുവുമാക്കിയല്ലാതെ ഒരു ക്രിസ്തീയ സമൂഹം കെട്ടിപ്പടുക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. ഇക്കാര്യത്തിൽ സീറോമലബാർ സഭയുടെ നിലവിലുള്ള നേതൃത്വത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ വിശ്വാസി സമൂഹത്തിൽ പിളർപ്പിന് കാരണമാക്കി. അതിൽ മെത്രാന്മാർക്കും പുരോഹിതർക്കും അവരെ അന്ധമായി കണ്ണുമടച്ചു പിന്താങ്ങുന്ന ചില സഭാംഗങ്ങൾക്കും ശക്തമായ ഏകാധിപത്യ വാഴ്ചയ്ക്ക് അവസരങ്ങൾ നൽകി. ഇവരാകട്ടെ സമൂഹത്തിലെ പിളർപ്പിന് ശക്തികൂട്ടി. ഇവരാണ്  എറണാകുളം- അങ്കമാലി രൂപതയിലെ പ്രശ്‍നങ്ങൾ വഷളാക്കിയത്. ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ഒരു ആത്മീയസഭാപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഒന്നിച്ചു ചേർന്നുള്ള ക്രിസ്തീയജീവിതം അസാദ്ധ്യമാക്കും. സഭയിൽ എല്ലാവിധ  നിലകളിലും കൂട്ടുത്തരവാദിത്വവും സഹകരണവും ആവശ്യമാണ്. അതുപക്ഷേ, ഇപ്പോൾ സീറോമലബാർ ഇടവകകളിലെ പുരോഹിതരും രൂപതകളിൽ മെത്രാന്മാരും ഇടവകകളിൽ ചില അല്മായരും അവയെ പാലിക്കുന്നില്ല. ഈ ഒരു  വിഷയത്തിൽ പുരോഹിതർ നയിക്കുന്ന പല ഇടവകകളിലും ക്രിസ്തീയസമൂഹ ചൈതന്യം നല്കുന്നതിൽ അവരെല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടു. എല്ലാവരോടും ഒരുപോലെ  കടപ്പെട്ടവരാണ് തങ്ങൾ എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം പുരോഹിതരും സഭയിലെ മെത്രാൻ സമൂഹവും അറിയേണ്ടത് ശരിതന്നെ. 

2024 മെയ് മാസത്തിൽ, ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ സീറോമലബാർ കത്തോ ലിക്കാ സമൂഹങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളെ റോമിലേക്ക് വിളിച്ചുവരുത്തി വ്യക്തമായ ഒരു സന്ദേശം നൽകി: "അനുസരണക്കേടുള്ളിടത്ത് ഭിന്ന തയുണ്ട്." സഭയുടെ ഐക്യം വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാനാവാത്തതാണെന്നും സിനഡിന്റെ നിയമാനുസൃതമായ തീരുമാനങ്ങളോടുള്ള അനുസര ണക്കേട് അനിശ്ചിതമായി സഹിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും", ഗൗരവമേറിയ പ്രഖ്യാപനം വീണ്ടും ഉറപ്പിച്ചു. എന്നാൽ പതിറ്റാണ്ടുകളായി പിന്തുടർന്ന ആരാധനാക്രമസ്വത്വം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിൽ വേരൂന്നിയ പ്രതിസന്ധി സീറോമലബാർ സഭയിൽ പരിഹരിക്കാൻ, കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മാർപ്പാപ്പയുടെ വാക്കുകൾ പോലും പര്യാപ്തമല്ല എന്നതാണ് സീറോ മലബാർ സഭാനേതൃത്വത്തിന്റെ ഉറച്ച നിലപാട്. 

ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായും, രാഷ്ട്രീയമായും, സാംസ്കാരികമായും, അത് മാത്രമല്ല ഭാഷാപരമായും, ആരാധനാപരമായും, കാനോൻ നിയമപര മായും, പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പുമായി വിച്‌ഛേദിക്കപ്പെട്ട് നിൽക്കുന്ന ഒരു സഭയാണ് സീറോമലബാർ സഭ എന്ന പ്രചാരണം മെത്രാന്മാരും പുരോഹിതരും അവകാശപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് സീറോമലബാർ സഭയുടെ പുരോഹിതരും മെത്രാന്മാരും പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിലും മറ്റുള്ള മറുനാടുകളിലും സീറോമലബാർ രൂപതകളും ഇടവകകളും സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇവരുടെ സഭാ ആഗോളവത്ക്കരണ നടപടിയിലൂടെ, അവരുടെ ഭാവിശാക്തീകരണം നടപ്പാക്കാൻ വേണ്ടി  ആത്മീയത പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു തൊഴിൽ ചെയ്യുവാൻ മറുനാടു കളിൽ കുടിയേറിയിട്ടുള്ള മലയാളികളെ സാമ്പത്തികമായി അവർ പിഴിഞ്ഞെടുത്ത് ഏകാധിപത്യം അവിടെ വിപുലപ്പെടുത്തുകയാണ്. അതുപോലെ ഉദാഹരണമായി കുറിക്കട്ടെ, സീറോമലബാർ സഭയിൽ പ്പെട്ട ഏറെ പുരോഹിതർ ജർമ്മനിയിലെ കത്തോലിക്ക ഇടവക പള്ളി കളിൽ ജോലിചെയ്യുന്നു. അവർക്കെല്ലാം ജർമ്മൻ സർക്കാർ പ്രതിമാസ ശമ്പളവും പെൻഷൻ നിയമ വ്യവസ്ഥയിലുള്ള പെൻഷനും നൽകുന്നു ണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും റോമൻ മാർപാപ്പയുടെ ഒരു വാക്കുകൾക്ക് സീറോ മലബാർ സഭാ നേതൃത്വം പുല്ലുവില പോലും നൽകുന്നില്ല. ഇന്നുവരെ ജർമ്മനിയിൽ ഒരു സീറോമലബാർ സഭാ രൂപതകളോ ഇടവകകളോ ജർമ്മനിയിലെ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ നേതൃത്വം അനുവദിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷെ, കേരളത്തിലെ മാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ പുരോഹിതർ നൽകുന്നതായ  വാർത്തകളിൽ ജർമ്മനിയിലെ സീറോമലബാർ സെന്റ്‌ തോമസ് ഇടവ കയെന്നും സീറോമലബാർ സമൂഹമെന്നും എല്ലാം ചേർത്തു നുണക്കഥ  വാർത്തകൾ ദീപികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. എന്തിനുവേണ്ടി ഈ പുരോഹിതർ നുണക്കഥകൾ ചമച്ചു പ്രചാരണം നടത്തുന്നു ? 

1994- ലാണ് ആദ്യമായി ഔദ്യോഗികമായി മലയാളം കുർബാന ജർമ്മനി യിലെ പള്ളികളിൽ നടത്തുവാനുള്ള അനുവാദം ജർമ്മൻ സഭാധികാ രികൾ   നൽകിയത്. ഈ അനുവാദം ലഭിക്കുന്ന കാര്യത്തിനു വേണ്ടി ഞാൻ 1994. ൽ ജർമ്മൻ സഭാനേതൃത്വമായി ചർച്ച ചെയ്തശേഷം ചില പ്രത്യേകമായ  വ്യവസ്ഥകൾ പരസ്പരം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അനുവാ ദപത്രം അവർ നൽകിയതും. ഈ യാഥാർത്ഥ്യം സീറോമലബാർ വൈദി കർ കണ്ടില്ല. വിദേശങ്ങളിലേക്ക് തൊഴിൽസംബന്ധമായി കുടിയേറിയ അനേകായിരം ക്രിസ്ത്യൻ വിശ്വാസികളിൽനിന്നു പിഴിഞ്ഞെടുത്ത പണം  ഉപയോഗിച്ച് സീറോമലബാർ സഭാ മെത്രാന്മാരും വൈദികരും സീറോ മലബാർ സഭയുടെ ആഗോളവത്ക്കരണം ഏറെയും എളുപ്പ ത്തിൽ സാധിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.. ജർമ്മ നിയിൽ സീറോമലബാർ മെത്രാന്മാരും പുരോഹിതരും വന്നിട്ട് രൂപത കളും ഇടവകകളും മറ്റുള്ള യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയത് പോലെ രഹസ്യവേലകൾ നടത്തിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നതായിട്ട് അറി വുണ്ട്. വത്തിക്കാനു കടുത്ത ഭീഷണിയായി ഇവരുടെ ഏകാധിപത്യ രൂപം ആഗോളവത്ക്കരണ പ്രക്രിയകളിലൂടെ നടപ്പിൽ വരുത്തുവാൻ ഇവർ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 

"ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുക, രാജാവിനെ ബഹുമാനിക്കുക" എന്ന പത്രോ സിന്റെ ലേഖനത്തിലെ വാക്കുകൾക്ക് കീഴിൽ, ജർമ്മൻ നാസിയുഗം ആരംഭിച്ച് ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം, 1934-ലെ ബ്രേമൻ പ്രഖ്യാപന ത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ക്രിസ്ത്യാനികൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു, "ദൈവിക കൽപ്പന പ്രകാരം, ഇപ്പോഴും വീണ്ടെടുക്കപ്പെടാത്ത ലോകത്ത്, മനുഷ്യന്റെ ധാരണയുടെയും മനുഷ്യശേഷിയുടെയും അളവനുസരിച്ച്, ബലപ്ര യോഗത്തിലൂടെയും ഭീഷണിയിലൂടെയും നീതിയും സമാധാനവും ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ചുമതല രാഷ്ട്രത്തിനുണ്ട്. അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "സഭ അതിന്റെ പ്രത്യേക ദൗത്യത്തിനപ്പുറം, രാഷ്ട്രസമാന സ്വഭാവം, രാഷ്ട്രസമാന ചുമതലകൾ, രാഷ്ട്രസമാന അന്തസ്സ് എന്നിവ ഉചിതമാ ക്കണമെന്നും അങ്ങനെ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ തന്നെ ഒരു അവയവമായി മാറണമെന്നും ഉള്ള തെറ്റായ സിദ്ധാന്തത്തെ ഞങ്ങൾ നിരസിക്കുന്നു." ഈ ഉദ്ധരണി അമ്പത് വർഷത്തിലേറെ പഴക്കമുള്ളതാണ്. സ്വതന്ത്ര വും വ്യക്തിപരവും സ്വയംഭരണപരവുമായ വിമർശനാത്മക വിധി ന്യായത്തിനുള്ള കഴിവ് നാം നമ്മിൽത്തന്നെ വളർത്തിയെടുക്കണം. ഓരോ സമൂഹത്തിലും, വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഒരു പ്രവർത്തന മേഖ ലയായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് നിർണായകമാണെന്ന് നാം പഠിക്കണം, അതിലൂടെ വ്യക്തികളുടെയും ഗ്രൂപ്പുകളുടെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് നിയമപരവും ധാർമ്മികവുമായ പരിധികളുണ്ട്, ഉണ്ടായിരിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കാൻ നമുക്ക് ഓരോരുത്തർ ക്കും കഴിയണം. പിന്നീട്, നമ്മൾ എന്തിനാണ് ഉത്തരവാദികളെന്ന് നാം അറിയണം. ആ പ്രബന്ധത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന സംഘർഷം, ഒരു സഭയും ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം, ഏത് സമയത്തും ഏത് സ്ഥലത്തും പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടാമെന്ന് നമുക്കറിയാം. ഇരുവശത്തുമുള്ള സമ്പൂർണ്ണതയ്ക്കുള്ള ഏതൊരു അവകാശവാദത്തെയും മനസ്സിലാക്കി നിരാകരിക്കുന്നു. ബൈബിൾ അനുസരിച്ച്, ലോകത്തിന്റെ രക്ഷ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യത്തിന് അന്തിമ ഉത്തരം നൽകുമെന്ന് ആർക്കും ഒരു രാജ്യത്തിനും അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയില്ല. സീറോമലബാർ സഭാ നേതൃത്വം ചിന്തിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് മേൽപ്പറഞ്ഞ ഉദാഹരണങ്ങൾ വഴി വെളിപ്പെടുന്നുണ്ട്.

കേരളത്തിൽ അല്മായസമൂഹം അടിമകളായ വിശ്വാസികൾ.  

ആരെല്ലാം നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയാലും സീറോമലബാർസഭയിലെ മെത്രാൻ സിനഡിന്റെ പരിഷ്ക്കരണങ്ങളെ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും വിശ്വാസികൾ നിരസിച്ചു കഴിഞ്ഞു.. പുരോഹിതരാകട്ടെ അതിന്റെ മഹത്വത്തോടെ കുർബാന അർപ്പിക്കുന്നത് തുടരുന്നു. തലമുറകളായി ഈ രീതിയിലുള്ള ആചാരങ്ങളിൽ പരിചയിച്ചിരുന്ന വിശ്വാസികൾക്ക് അത് മാറ്റാൻ ഉദ്ദേശമില്ല. ശക്തമായിട്ടുള്ള പ്രതിരോധം മെത്രാന്മാരുടെ  സമിതിക്കെതിരെ രൂപപ്പെടുന്നുണ്ട്. 

2021 ആഗസ്റ്റിൽ, ഈ പ്രതിസന്ധി തുടരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, സീറോ-മലബാർ സിനഡ് കൂടുതൽ കർശനമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു: 2021 നവംബർ മുതൽ എല്ലാ രൂപതകളിലും പരിഷ്കരണം ഒരുപോലെ നടപ്പിലാക്കണം. എറണാകുളം-അങ്കമാലി രൂപത ഒഴികെ എല്ലാ രൂപതകളും നിർദ്ദേശം പാലിച്ചു, അവിടെ മിക്കവാറും എല്ലാ വൈദികരും അനുസരണം നിരസിച്ചു. പിന്നീട് പ്രതിസന്ധി സഭയിൽ നാടകീയമായി വർദ്ധിച്ചുവരുകയും ചെയ്തു..

വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാസഭ നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധികൾ .

ഒരു വൈദികൻ ഇടവകഭരണത്തിനു പ്രാപ്തനാണോയെന്ന് വ്യക്തമായി തീരുമാനിക്കാൻ മെത്രാന്മാർ വിവിധ കാര്യങ്ങളും കണക്കിലെടുക്കേ ണ്ടതുണ്ട്. സഭാസിദ്ധാന്തങ്ങളിലുള്ള വിജ്ഞാനം മാത്രമല്ല, ആത്മീയ വിശ്വാസവും പ്രേഷിതതീക്ഷ്ണതയും ആത്മപരിപാലനത്തിന് ചേർന്ന അത്യന്താപേക്ഷിതമായ മറ്റു സിദ്ധികൾ, ഗുണങ്ങളും എല്ലാം അവർ പരിഗണിക്കണം. കഴിഞ്ഞ നാളിൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആഫ്രിക്കയിലെ കുറെ പുരോഹിതന്മാരെ അവരുടെ രൂപത മെത്രാൻ സസ്‌പെൻഡ് ചെയ്തു ഇടവകജോലിയിൽ നിന്നും പിരിച്ചുവിട്ട സംഭവം ആഗോളതലത്തിൽ മാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ ഒരു വിഷയമായിട്ടുണ്ട് . മാദ്ധ്യമവാർത്തകളിൽ ഇപ്രകാരം ഒരു അറിയിപ്പ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്  നോക്കാം. മാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ചിത്രം താഴെ കാണാം.

കെനിയയിലെ മാറാലാൽ രൂപതയിലെ ബിഷപ്പ് ഹിയറോണിമസ് എമുസുഗുട്ട് ജോയ, ഇവടവകവികാരിമാരായിരുന്ന വൈദികരുടെ മോശം പെരുമാറ്റവും ഭരണപരമായ അനാസ്ഥയും ആരോപിച്ച് ആറ് വൈദികരെ സസ്‌പെൻഡ് ചെയ്തു. കെനിയയിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ രൂപതകളിലൊന്നായ മാറാലാൽ രൂപതയിലെ ഇടവകകളിലാ ണ് സസ്‌പെൻഷൻ നടന്നത്. 2023 ലെ കണക്കനുസരിച്ച് 14 ഇടവകകളി ലായി ഏകദേശം 144 870 കത്തോലിക്കർക്ക് സേവനം നൽകുന്നു . 37 പുരോഹിതന്മാരുമുണ്ട്. 2026 ജൂലൈ 12 ന് മാറാലാലിലെ സെന്റ് പീറ്റർ ആൻഡ് പോൾ ഇടവകയിൽ നടന്ന വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കിടെയാണ് തീരുമാനം പ്രഖ്യാപിച്ചത്. മിഷനറീസ് ഓഫ് ദി കൺസോളാറ്റ (ഐ എം സി) അംഗമായ ബിഷപ്പ് ജോയ, പുരോഹിതരുടെ സഭാധികാര ദുരുപ യോഗം, ഭരണപരമായ അശ്രദ്ധ, സഭാവിഭവങ്ങളുടെ ദുരുപയോഗം എന്നിവയാണ് സസ്‌പെൻഷനുകൾക്ക് കാരണമായി അന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയത്. വൈദികരുടെ ഇടവക വിശ്വാസികളോടുള്ള ദുഷ്‌ പെരുമാറ്റം, സഭാധികാര ദുരുപയോഗം, സാമ്പത്തിക ദുരുപയോഗം എന്നീ ആരോപണങ്ങളെത്തുടർന്ന് ഉടൻ മാറാലിലെ കത്തോലിക്കാ രൂപത മെത്രാൻ ആറ് വൈദികരെ ഉടൻ സസ്‌പെൻഡ് ചെയ്യുകയും സഭ യ്ക്കുള്ളിൽ അച്ചടക്കം, ഉത്തരവാദിത്തം, സുതാര്യത എന്നിവയെല്ലാം പുനഃ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി അന്ന് വിപുലമായ സഭാ പരിഷ്കാരങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. കെനിയയിലെ റോമൻകത്തോലിക്കർക്ക് നേരിട്ട പ്രതിസന്ധികൾപോലെതന്നെയാണ് ഇപ്പോൾ സീറോമലബാർ സഭയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഇടവകവികാരിമാരുടെ ഇടവക അംഗങ്ങ ളോടു സ്വീകരിക്കുന്ന പെരുമാറ്റങ്ങളും അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളും. അനേകം ഉദാഹരണങ്ങൾ. അല്മായർ ഇതിനകം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. വൈദികരുടെ ഏകാധിപത്യപെരുമാറ്റങ്ങൾ, ഇടവക സാമ്പത്തിക ദുരുപയോഗം, തുടങ്ങി സാമൂഹികവിരുദ്ധ പെരുമാറ്റങ്ങൾ തുടങ്ങി വിവിധ പ്രശ്നങ്ങൾ, ഇവയെല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയ രൂപതകളിൽ മെത്രാൻ സമിതി വൈദികരുടെ അല്മായ വിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കെതിരെ ഒരു നടപടികളും എടുക്കുന്നില്ല.   

ഇടവകപള്ളിഏകാധിപത്യഅധികാരവും കൃത്രിമ ആത്മീയതയുടെ സ്വാർത്ഥതയും.  

ഇന്ന് സീറോമലബാർ സഭയിൽ പുരോഹിതരും രൂപത മെത്രാന്മാരും അല്മായരും തികഞ്ഞ സഹകരണാടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കണ മെന്ന് അവർ കൂടുതൽ ചിന്തിക്കുന്നില്ല. എറണാകുളം- അങ്കമാലി പ്രതി സന്ധികൾ പോലെ മറ്റുള്ള അനേകം ഇടവകകളിലും അലമായസമൂഹ ത്തിന്റെ നീറുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണ് നേരിട്ട് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. ഒരു ദുരനുഭവം ഇവിടെ കുറിക്കുന്നത് വലിയ തിന്മയാണെന്നു ഇപ്പോൾ ഞാൻ കരുതുന്നില്ല. വിഷയം ഇങ്ങനെയാണ് : എനിക്ക്, നിലവിലുള്ള ചെങ്ങളം ഇടവക പള്ളിവികാരിയിൽ നിന്നും നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ള അനുഭവങ്ങൾ സമാനതയില്ലാത്ത ദുഃഖകരമായ സംഭവങ്ങളായിരുന്നു. എനിക്ക് മാത്രമല്ല, മറ്റു ചില ഇടവകാംഗങ്ങൾക്കും സമാന ദുരനുഭവം നേരിടേണ്ടിവന്നു. വൈദികരുടെ സ്വാർത്ഥതയും ഏകാധിപത്യ അധി കാര മനോഭാവവും വിഭജനത്തിന്റെ ചില ദുർചിന്തയും ആളുകളെ കുറെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ഭിന്നിപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതലേറെ അകറ്റുന്നു. ഒരു തെരുവ് നായയെ ഓടിക്കുന്നതുപോലെ എന്നെ പള്ളി വികാരി ഭീഷണിപ്പെടുത്തി എന്നതായിരുന്നു ആ ദുഷ്‌പെരുമാറ്റം. 

എന്റെ ചെങ്ങളം പള്ളി ഇടവകാംഗത്വം തള്ളിക്കളഞ്ഞ മുൻ ചെങ്ങളം പള്ളി വികാരിയുടെ ദുഷ്പ്രവർത്തിയെ കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി  രൂപതാതല ത്തിൽ നടത്തിയ ചർച്ചയിലൂടെ പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചതാണ്. ഇത് മാത്രമല്ല, എനിക്കുണ്ടായിരുന്ന അംഗത്വം തകർത്തതുപോലെ, മറ്റു ചില ഇടവക അംഗങ്ങളെയും ഇടവക അംഗ ലിസ്റ്റിൽ നിന്നും പുറത്താക്കിയതാണ്. ആറു മാസങ്ങളിലേറെ വിദേശത്തു വസിക്കുന്നവരുടെ അംഗത്വം നഷ്ഠപ്പെടും എന്നാണ് ആ വികാരി മറുപടി നൽകിയത്. ഈ ദുർനടപടി നടത്തിയത് ഏത് ഉദ്ദേശത്തിലാണ്?. അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം വികാരിയാ യി സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന നിലവിലുള്ള ചെങ്ങളം പള്ളി വികാരിയായ വൈദികനുമായി എന്റെ ഇടവകാംഗത്വവും കൂട്ടായ്‍മ അംഗത്വവും സംബന്ധിച്ച് കുറെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുവാൻ മുന്നറിയിപ്പോടു കൂടി ഞാൻ ഇടവകവികാരിയുടെ സന്ദർശനമുറിയിൽ വന്നു. ഇടവക വികാരി എന്നോട് കാണിച്ച അതിക്രൂരതയുടെ യഥാർത്ഥ നിറം ഇന്ന് വിവരിക്കാൻ വാക്കുകൾ ഇല്ല. വൈദികരുടെ ഈവിധ ദുഷ്‌പെരുമാറ്റ ങ്ങളേപ്പറ്റി കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി രൂപത മെത്രാന് നേരിട്ട് ഒരു പരാതിയും ഞാൻ എഴുതി നൽകിയതാണ്. വികാരിയുടെ ക്രൂരത നിറഞ്ഞതായ പെരുമാറ്റം ആ പരാതിയിലൂടെ അറിവുള്ളതായിരുന്നുവെങ്കിലും അതിന് യാതൊരു നടപടികളും ഉണ്ടായില്ല. എനിക്ക് ഒരു മറുപടിയും മെത്രാനിൽ നിന്നും ലഭിച്ചില്ല. ഇടവകാംഗത്വ നിരോധനം ഞാൻ മുമ്പ് നേരിട്ടതുപോലെ മറ്റു ചില ഇടവകാംഗങ്ങളും വിവാഹനടത്തിപ്പിനു പോലും അന്നുണ്ടായിരുന്ന വികാരിയിൽനിന്നും പ്രതിസന്ധികൾ നേരിടേണ്ടിവന്നതാണ്. എന്നാൽ അതെല്ലാം രൂപത തലത്തിലുള്ള ഇടപെടലിൽ പരിഹാരം കാണുകയുണ്ടായി. ക്രിസ്തീയ സമൂഹത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ വൈദികർ ഏതെങ്കിലും സ്വാർത്ഥ ആശയഗ തിക്കോ വിഭാഗീയ ചിന്താഗതിക്കോ അടിമപ്പെടരുത് എന്നുള്ള പച്ച യാഥാർഥ്യം ഇന്നുള്ള വൈദികർ ചിന്തിക്കുന്നില്ല. ഇടവകകളിൽ ഇന്ന് വസിക്കുന്നതായ ഓരോ ആളുകളോടും യഥായോഗ്യം അന്യോന്യസ മ്പർക്കം പുലർത്താൻ സാധിക്കാത്തത് അല്മായരുടെ ഇടയിൽ ഇവരെ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം കാണാതെ ഒന്നിലും നന്മശക്തി കേന്ദ്രീകരിക്കാതെ അവരുടെ ഇഷ്ടം കണ്ടെത്താൻ മാത്രം സ്വീകരിച്ച ഭരണക്രമമാണ് ഇവിടെ അനുഭവങ്ങൾ അർത്ഥമാക്കുന്നത്. സഭയിൽ വൈദികർക്ക് ഒരു ഡെമോക്രസിയില്ലെന്നു സാരം. തിരുസഭയിൽ അധികാരം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ സേവനം എന്നാണു മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.  

എന്ത് സംഭവിച്ചു? 

കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി രൂപതയുടെ മുൻ ചാൻസലർ നേരിട്ടുള്ള ഇടപെടലിലൂ ടെ ചെങ്ങളം പള്ളി മുൻ വികാരി എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയരുന്നതായ എന്റെ ഇടവകാംഗത്വം വീണ്ടും പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും, ആ ഇടവക രജിസ്റ്ററിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത വിവരം എന്നെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനുശേഷം എന്റെ പ്രത്യേക അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം ഞാൻ അന്നു വരെ ഞാൻ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നതായ ഇടവക കൂട്ടായ്‌മഗ്രൂപ്പ് നമ്പർ 14-A യിൽ നിന്ന് 15 -A കൂട്ടായ്മ ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് ചെങ്ങളം പള്ളി അസിസ്റ്റന്റ് വികാരി രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. ഇത് സംബന്ധിച്ച രേഖകളുടെ ഒരു പകർപ്പ് എനിക്ക് തന്നു.  

എന്നാൽ നിലവിലുള്ള 15 A-കൂട്ടായ്മയുടെ ഗ്രൂപ്പ് ലീഡർ ഒരു മീറ്റിംഗിനും എന്നെ അറിയിച്ചില്ല. നിലവിൽ കൂട്ടായ്‌മ ലീഡർ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തി രിക്കുന്ന ആൾ ഇപ്പോൾ പരക്കെ പറയുന്നത്, ഞാൻ 14-A ഗ്രൂപ്പിലാണെ ന്നും 15-A ഗ്രൂപ്പിലെ അംഗമല്ലെന്നും നുണ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു. ഇക്കാര്യവും ഞാൻ നേരിട്ട്  ചെങ്ങളം അസിസ്റ്റന്റ് വികാരിയുമായി സംസാരിച്ചു. "ഔദ്യോഗിക മറുപടി നൽകേണ്ടത് വികാരിയാണ്" നേരിട്ട് വികാരി യുമായി സംസാരിക്കുവാൻ അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചു. 

10. 11. 2025-ൽ ഞാൻ ഇടവക വികാരിയെ നേരിട്ട് കണ്ടു. ഇക്കാര്യം ചർച്ച ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ രേഖകളും പള്ളിയിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഔദ്യോഗികമായി നൽകിയിരുന്ന ചില രേഖകളും ഇടവക വികാരി വായിക്കുവാൻ നൽകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന രേഖകൾ ഒന്നും കാണുവാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല." ഗ്രൂപ്പ് ലീഡറുമായി ഞാൻ സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം മാത്രമേ ഒരു ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിയു". മുഖത്ത് വളരെ ഗൗരവത്തോടും ഉറച്ച കാർക്കശ്യവും അതിര് കടന്നതായ ഭാവത്തോടെ അദ്ദേഹം എന്നോട് കർശനമായി പറഞ്ഞു : " ഇനി നിങ്ങൾക്ക് പോകാം" . അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: " ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുള്ള രേഖകൾ ഒന്നും ഞാൻ സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചതല്ലല്ലോ, ഈ രേഖകൾ പള്ളിയിലെ ഉത്തരവാദപ്പെട്ട ആളുകൾ ആണല്ലോ എനിക്ക് നൽകിയത്?  ഞാൻ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെയാണോ ഉത്തരം പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടത്? ഉടനെ വികാരി സ്വരം മാറ്റി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: " ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ പുറത്തു പോകണം, വേഗം". "എന്ന് ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിൽ ഇങ്ങനെയും ,"പുറത്തു പോടാ" എന്നും ശകാരിച്ചു പറഞ്ഞു. അതുമാത്രമല്ല, വികാരി എന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു മുറിക്ക് പുറത്തേയ്ക്ക് തള്ളാൻ ശ്രമിച്ചു.ഇത്  അതിഭയാനകമായ ഒരു അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു. പലതവണകൾ ഇത് ആവർത്തിക്കാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു. അതിനുശേഷം ഉടനെ വികാരി വിസിറ്റിങ് മുറിയിൽനിന്നും തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചു. ഒരു ഇടവക വികാരിയായ വൈദികൻ ആർക്കും അറിയാൻ കഴിയാത്ത നിന്ദ്യമായ ഒരു നിലപാടാണ് എന്റെ നേർക്ക് കാണിച്ചത്. ഇത് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ  ഇടവക വികാരി ഇടവക ഒരു അംഗത്തോട് ഇങ്ങനെ അനാദരവും അതിക്രൂരതയും പ്രകടിപ്പിച്ചത്? വൈദികരുടെ ആത്മീയതയുടെ പ്രകടനമാണോ ഞാൻ നേരിട്ടനുഭവിച്ചത് ?

മേൽപ്പറഞ്ഞ സംഭവങ്ങൾ പോലെ ഏറെ ആഴത്തിൽ ഇടവകാംഗങ്ങൾ ക്ക് വേദനിക്കുന്നതായ പല സംഭവങ്ങൾ നിലവിലുള്ള വികാരിയുടെ കടുത്ത ഏകാധിപത്യ അധികാരനിലപാട് മൂലം ഉണ്ടായി. അതിലുള്ള ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ കുറിക്കട്ടെ. ചെങ്ങളം സെന്റ്‌ ആന്റണീസ് പള്ളി ഇടവകാംഗമായിരുന്ന ഒരു വയോധികന്റെ മൃതസംസ്കാരവേളയിൽ നടന്ന സംഭവമാണ്. ഇടവകസെമിത്തേരിയിൽ മൃതദേഹം സംസ്കരി ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നടന്ന വിടപറയൽ പ്രാർത്ഥനാകർമ്മം കഴിഞ്ഞപ്പോ ൾ ആന്തരിച്ചയാളിന്റെ കൊച്ചുമകൾ അവളുടെ വല്യപ്പച്ചന്‌ അടുത്തു നിന്നുള്ള ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കുവാനുള്ള ഒരാഗ്രഹം അവളുടെ അടു ത്തുനിന്നിരുന്ന ഒരു ബന്ധുവിനോട് ചോദിച്ചു. അവിടെ നിന്ന് ഫോട്ടോ യെടുക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചയാളിനെ ഉടനെ ആ വികാരി അതികോപിതനാ യി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: "നീ ഇവിടെ നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കുവാൻ പാടില്ല, ഇവിടെ അനുവദിക്കില്ല". വികാരി വളരെ കോപിതനായിട്ട് ആ യുവാവിനെ ഒരു ഫോട്ടോയും എടുക്കുവാൻ അനുവദിച്ചില്ല. വലിയ ഉച്ചസ്വരത്തിൽ ആ യുവാവിനോട് കോപിതനായി സംസാരിക്കുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ആളുകൾക്കെല്ലാം കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഒരു മൃതസംസ്‌കാരച്ചടങ്ങിൽ സംബന്ധിക്കുവാനെത്തിയ എല്ലാവരും മാത്രമല്ല ഞാനും സെമിത്തേരിയിൽ ഈ സംഭവത്തിന് ദൃക്‌സാക്ഷി കളായിരുന്നു. ഇതുപോലെ  ഒരു ദുഷ്‌പെരുമാറ്റം ഒരു മൃതസംസ്ക്കാര സമയത്ത് ആരെങ്കിലും കാണിക്കുമോ? ഇതാണോ വൈദികരുടെ ആത്മീയത? ഈ വികാരിയുടെ ഫോട്ടോ മിക്കദിവസങ്ങളിലും പള്ളി വാർത്തകളിൽ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതും ഇതുതന്നെയോ?

ഇതുപോലെ തന്നെ,  പള്ളിയിൽ വി. കുർബാനയ്ക്ക് പങ്കെടുക്കുവാൻ വരുന്ന കൊച്ചു കുട്ടികൾക്ക് പോലും അനുഭവമായിട്ടുണ്ട്.  ഈ ഇടവക വികാരിയിൽനിന്നുണ്ടായതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഒരു കൊച്ചുകുട്ടി വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ പള്ളിമുറ്റത്തെത്തി. ആ കുട്ടി അന്ന് ഒരു ടീഷർട്ട് ധരിച്ചാണ് ഇടവക പള്ളിയിലേക്ക് വന്നെത്തിയത്. പള്ളിമുറ്റത്ത് നിന്നിരുന്ന ഇടവക വികാരി ടീഷർട്ടു ധരിച്ചെത്തിയ കുട്ടിയോട്," ഈ ഷർട്ട് ധരിച്ചു പള്ളിയ്ക്കത്ത്  കയറരുത് " ഉടനെതന്നെ  വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു പോകണം." എന്ന് പറഞ്ഞു കുട്ടിയെ ശകാരിച്ചു തിരിച്ചയച്ചു. 

വി. കുർബാനയുടെ ഇടയിലുള്ള പ്രസംഗങ്ങളും ശകാരസ്വരത്തിലുള്ള ചില കൽപ്പനകളും നടത്തി വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ വിദ്വേഷവും ഭിന്നതയും സൃഷ്ടിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ചെങ്ങളം ഇടവകാംഗങ്ങൾ അസ്വസ്ഥതയോടെ തന്നെയാണ് നോക്കുന്നത്. വികാരിയാത്തു അമിതമായ ഏകാധിപത്യ സ്ഥാനമായിട്ടാണ് അദ്ദേഹം കാണുന്നത് എന്ന അഭിപ്രായം ഇടവകാംഗങ്ങൾ പറയുന്നു. ചെങ്ങളം സെന്റ് ആന്റണീസ് ദേവാലയം പോലെയുള്ള ഒരു ഇടവകപ്പള്ളിയുടെ ഇടവക വികാരിസ്ഥാനം വഹിക്കുവാൻ അദ്ദേഹം യോഗ്യനല്ല. 
 
ജെറുസലേം ദേവാലയത്തിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ വന്നെത്തിയ യേശു അവിടെ കണ്ടത് ദേവാലയത്തിനകത്തും പുറത്തും കച്ചവടവും പണം സമ്പാദനവും നടത്തുന്ന പുരോഹിതരെയും കൂട്ടാളികളെയും ആണ്. ഇത് കണ്ടു മനസ്സുവേദനിച്ച യേശു ഇപ്രകാരം പ്രതികരിച്ചു. "ദേവാലയം എന്റെ ഒരു പ്രാർത്ഥനാലയമാണ്, അവിടെ കച്ചവടം പാടില്ല". പണപ്പി രിവുകൾ പാടില്ല, എന്ന് പുരോഹിതരോട് യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞു. ഇത് കേട്ട് പുരോഹിതശ്രേഷ്ഠർ " യേശുവിനെ കുരിശിലേറ്റി വധിക്കണമെന്ന് കൽപ്പിച്ചു. ഇതുപോലെയുള്ള സീറോമലബാർ ഇടവക പുരോഹിതർ "താനാണ് ഇവിടെ ഭരണാധികാരി, ഏകാധിപതി"എന്ന ചിന്തയിൽ ഇടവക ഭരിക്കുന്നു. ഓരോ പള്ളികളിൽ കച്ചവടവും വൻ പണപ്പിരിവു കളും-അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ് " സ്തോസ്ത്രക്കാഴ്ച-പിരിവ്. അല്മാ യരിൽ നിന്നും പണപ്പിരിവ് നടത്തുന്ന ഈ പുരോഹിതർ യേശുവിനെ ദിവസവും ക്രൂശിക്കുകയല്ലേ എന്ന് നാം അറിയുന്നു. 

ഇക്കാലത്ത് സീറോമലബാർ പള്ളികളുടെ മുറ്റവും ദേവാലയവും വൻ പണപ്പിരിവിന്റെയും കച്ചവടത്തിന്റെയും കേന്ദ്രമായി തീരുന്നു. അവിടെയും വികാരിമാരുടെ ദുഷ്‌പെരുമാറ്റങ്ങളിൽ ചില സംഭവങ്ങ ളിലൂടെ ചില വൈദികരും മെത്രാൻ പോലും കുറ്റകൃത്യം നടത്തിയെ ന്നുള്ള മാദ്ധ്യമവാർത്തകൾ ഈയിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി രൂപതയിലെ ഒരു ഇടവക വൈദികൻ തന്റെ ജോലിയിൽ നിന്നും മാറി ഒളിവിലായി എന്ന് വാർത്തകൾ പ്രചരിച്ചിട്ടുണ്ട്. വൈദികബ്രഹ്മചര്യം പൗരോഹിത്യത്തിന് പലതുകൊണ്ടും ഭൂഷണമാണ് എന്ന ചിന്തകൾ സഭയിലുണ്ട്. കാരണം മരണത്തെ ജയിച്ച ക്രിസ്തു സ്വന്തം അരൂപിയിൽ ലോകത്തിൽ പുതിയ മനുഷ്യ സമൂഹത്തിനായി പൂർണ്ണമായി സ്വയം അർപ്പണം ചെയ്യുകയായിരുന്നല്ലോ, ഇത് തന്നെയായിയിരിക്കണം ഒരു വൈദികധർമ്മം എന്നാണ്. അതോടൊപ്പം ഇത് ലോകത്തിൽ ആദ്ധ്യാ ത്മികസമൃദ്ധിയുടെ ഒരു പ്രത്യേക ഉറവിടമാണ്. എന്നാൽ അതിലൂടെ തന്നെ പൗരോഹിത്യത്തിൽ ബ്രഹ്മചര്യം ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ലയെന്നത് ആദിമ സഭയിൽ പ്രാബല്യത്തിലായിരുന്നതും, അത് കിഴക്കൻ സഭക ളുടെ മുൻ പാരമ്പര്യത്തിൽനിന്നും വ്യക്തമായിട്ടുള്ള ചരിത്രമാണ് മേൽപ്പറഞ്ഞ വൈദികൻ ബ്രഹ്മചര്യവ്രതം ലംഘിച്ച കുറ്റവാളിയായി ആയിരുന്നു എന്ന ആരോപണം പ്രചരിക്കുന്നു..      

ചെങ്ങളം ഇടവകയിൽ നൂറു വർഷങ്ങൾ പഴക്കമേറിയ പള്ളി, അന്ന് ആർക്കിയോളജി വകുപ്പിന്റെ നിരോധനം ഉറച്ചു ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് എൺപതു ഡേയ്നാമിറ്റുകൾ വച്ച് തകർത്ത് പുതിയ പള്ളി സൃഷ്ടിച്ചതിൽ അന്നത്തെ കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി രൂപത മെത്രാൻ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നതിനൊപ്പം ഈ വൈദികനും മുഖ്യ പങ്കാളിയായായിരുന്നു.  മേൽപ്പറഞ്ഞ ഒളിവിൽ പോയിരിക്കുന്ന വൈദികനെപ്പോലെ സീറോ മലബാർ സഭയിൽ ചില പുരോഹിതരുടെ ദുഷ്‌പെരുമാറ്റങ്ങൾ മൂലം അല്മായരുടെ സാമൂഹിക ജീവിതാവസ്ഥയിൽ നിന്നും ഇക്കാലത്തെ ക്രൈസ്‌തവ സമൂഹത്തി ന്റെ അംഗങ്ങളാണെന്നുള്ള ക്രമവത്കൃതമായ ഭൗതിക സഹകരണം തളർന്നു പോകും. ഓരോ വൈദികരെ ഇടവകകളിലെ അല്മായരുടെ ഇടയിൽലേയ്ക്ക് നിയമിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം എല്ലാവരുമായി സ്നേഹത്തിൽ നല്ല ഐക്യജീവിതം നയിക്കുവാനാണ്. വിശ്വാസിക ളുടെ സമൂഹത്തിൽ താനൊരൊന്യനാണെന്ന ബോധം ഒരുത്തനും ഉണ്ടാകാത്ത വിധം പ്രവർത്തിക്കേണ്ടത് വൈദികരുടെ കർത്തവ്യമാ ണ്. മുൻകാലങ്ങളിൽ പ്രായം ചെന്നവരായ പുരുഷന്മാരും വൈദികരും ഉൾപ്പെട്ട ഇടവകക്കാരുടെ പൊതു യോഗമാണ് ഓരോ ഇടവകയുടെയും ഭരണം നടത്തിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇടവകകളിൽ അങ്ങനെയൊരു യോഗം സഭാധികാരികൾ അവസാനിപ്പിച്ചു. ഇത് പഴയ ചെങ്ങളം പള്ളി ബോംബിട്ട് തകർക്കുന്നതിന് കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി രൂപത മെത്രാനും ഇടവക വികാരിയും കൽപ്പന നൽകാനിടയാക്കി. ഓരോ പള്ളിയുടെ ഇടവക വസ്തുക്കൾ കഴിവതും അല്മായരുടെ സഹായസഹകരണത്തോടെ വേണം കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടത്. ഇടവക ജോലിയിൽനിന്നു കിട്ടുന്ന നല്ല ആദായം സ്വന്തം കുടുംബസ്വത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കാൻവേണ്ടി ഒരു വൈദികൻ ശ്രമിക്കരുത്. വൈദികൻ എല്ലാവിധ ദ്രവ്യാഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞിരിക്കുകയും ഏതുവിധത്തിലുമുള്ള കച്ചവടയിടപാ ടുകളുടെ കാര്യങ്ങളിനിന്നും ഉറച്ചമനസ്സോടെയും അകന്നുമാറുകയും ചെയ്യണം. 

നശീകരണ ഹസ്തങ്ങൾ ആരുടേതായിരുന്നു. ?  

പാർട്ടണർഷിപ്പ്- മഹാത്മാഗാന്ധി സർവകലാശാലയും ജർമ്മനിയിലെ ഹൈഡൽബർഗിലുള്ള കാൾസ് റുപ്രെഹ്റ്റ് സർവ്വകലാശായും.  

പക്ഷെ ഇന്ന് സീറോമലബാർ പള്ളികളുടെ മുറ്റങ്ങൾ ഓരോ വിവിധ കച്ചവടകേന്ദ്രങ്ങളായി മാറുന്നുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെയാണ് ഓരോ പള്ളികൾക്കുള്ളിൽ ഞായർ കുർബാനസമയത്തു നടത്തുന്നതായ സ്തോസ്ത്ര പണപ്പിരിവുകൾ." ദേവാലയം പ്രാർത്ഥനാലയം ആണ്, ഇവിടെ കച്ചവടം പാടില്ല, യേശുക്രിസ്തു പുരോഹിത പ്രമാണികളോട് പറഞ്ഞു. അതുപോലെ, കേരളത്തിലെ മെത്രാൻ സമിതി 2001 കാലങ്ങ ളിൽ യുവ ജനങ്ങളുടെ ഉപരിപഠനകാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെട്ട് ഒരു വിദേശ സർവ്വകലാശാലയുമായുള്ള പ്രവർത്തനം നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞ സംഭവം മലയാളികൾക്ക് അറിവില്ല. ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ നമ്മൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതിൽ അർദ്ധമില്ല എന്ന് ഇത് വായിക്കുന്നവർക്കും തോന്നാം . പക്ഷെ, യുവജനങ്ങൾക്ക് ജനിച്ചനാട്ടിൽ അവരുടെ പണവും മറ്റുള്ള സഹായത്തോടെയും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട രൂപതാതലങ്ങളിലുള്ള കോളജുകളിലോ മറ്റു വിദ്യാഭ്യാസകേന്ദ്രങ്ങളിലോ അവർക്ക് അഡ്‌മി ഷൻ ലഭിക്കുവാനോ, തൊഴിൽ ലഭിക്കാനോ ഒട്ടും സഹായകമായില്ല. ഇതാണ് യുവജനങ്ങളെ അവരുടെ ഭാവിയെ തേടി മറുനാട്ടിലേയ്ക്ക് പോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. 

സംഭവം കുറിക്കട്ടെ. കോട്ടയം മഹാത്മാഗാന്ധി സർവ്വകലാശാലയും ജർമ്മനിയിലെ ഹൈഡൽബെർഗിലുള്ള പുരാതനവും പ്രമുഖ എലൈറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുമായ കാൾസ് റുപ്രെഹ്റ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുമായി ഒരു പാർട്ട്ണർഷിപ്പ് എഗ്രിമെന്റ് ഇരു സവ്വകലാശാലകളും കൂടി 2005-ൽ പരസ്പരം സമ്മതിച്ചുള്ള കരാർ ഉടമ്പടി ( Memorandum of Understanding) കൈമാറിയതുമാണ്. ഹെയ്‌ഡൽബെർഗ് സവ്വകലാശാലയിൽ വച്ച് പദ്ധതി ഉത്‌ഘാടനവും നടത്തി. മഹാത്മ ഗാന്ധിസവ്വകലാശായുമായിട്ട് അഫിലിയേറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള 140 കോളജുകളും ഇതിൽ പെട്ടിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ഉപരിപഠനത്തിനും താമസ-ജോലി, എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്ന വലിയ പ്രോജക്ട് തന്നെ ആയിരുന്നു. ഈ പ്രോജക്ടിന് ഗാന്ധി സർവ്വകലാശായു ടെ വൈസ് ചാൻസലർ ആയിരുന്ന Mrs.  ജാൻസി ജെയിംസ് നൽകിയ സേവനങ്ങൾ ഒരു ഉപമയില്ലാത്ത മനുഷ്യസേവനമായിരുന്നു. അന്ന് ഹൈഡൽബെർഗ് കാൾസ് റുപ്രെഹ്റ്റ് സർവ്വകലാശാലയിൽ നടന്ന ഉത്‌ഘാടനവേളയിൽ ജർമനിയിലെ ഇന്ത്യൻ കോൺസുലർ ജനറൽ പോലും സന്നിഹിതനായിരുന്നു. 

Memmorandum of Understanding

എൻ്റെ വ്യക്തിപര താല്പര്യപ്രകാരം നടപ്പാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന ഈ ഉപരിപഠന പ്രോജക്ടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓരോരോ സാധ്യതകൾ, ഉപരി പഠന ആവശ്യ ങ്ങൾ, എന്നിവയെപ്പറ്റി പ്രാരംഭ ചർച്ച നടന്നത് 2001 ൽ പാലായിലെ  സീറോ മലബാർ രൂപതയുടെ മെത്രാന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തി ലായിരുന്നു. അന്ന്, ഞാനും, ഗാന്ധിസർവ്വകലാശാലയിൽ സേവനം ചെയ്യുന്ന ചില പ്രൊഫസർമാരും, മുൻമന്ത്രി ശ്രീ. കെ. എം. മാണിയും, തുടങ്ങിയ പലരും സംബന്ധിച്ചിരുന്നു. എല്ലാവരും എക്യകണ്ഠമായിട്ട് സ്വീകരിച്ച തീരുമാനത്തിൽ പാസ്സാക്കി തുടങ്ങിയ ഒരു പദ്ധതി. ഇരു സവ്വകലാശാലകളും പരസ്പരം സമ്മതിച്ച വ്യവസ്ഥകളുടെ ഒരു രേഖ അങ്ങുമിങ്ങും കൈമാറേണ്ടതു മാണ്. ഈ പദ്ധതിയുടെ സാദ്ധ്യതകളും ഭാവികാര്യങ്ങളെപ്പറ്റിയും ചർച്ച ചെയ്യാൻ വേണ്ടി 2001 മുതൽ നിരവധി തവണ ഞാൻ അന്ന് മഹാത്മാ ഗാന്ധി സർവ്വകലാശാലയുടെ വൈസ് ചാൻസലർ ആയിരുന്ന ശ്രീ. സിറിയക് തോമസുമായി കൂടിക്കാഴ്ചകൾ നടത്തി വിഷയം ചർച്ച ചെയ്തതാണ്. പക്ഷെ, അന്ന് ഒരു വ്യക്തമായ മറുപടി ലഭിക്കാതെ, വിഷയം മുന്നോട്ടു നീക്കിവച്ചു. ശ്രീമതി ജാൻസി ജെയിംസ് വൈസ് ചാൻസലർ ആയിരുന്നപ്പോൾ വെറും കുറച്ചു ദിവസ ങ്ങൾക്കകം 2005-ൽ  ഇരു സർവ്വകലാശാലകളും തമ്മിൽ പദ്ധതി ഒപ്പിട്ട് നടപ്പാക്കുവാനുള്ള Memmorandum of Understanding പരസ്പരം അംഗീകരി ച്ചു കൈമാറുവാൻ സാധിച്ചു. ജർമ്മനിയും കേരളവും പരസ്പരം എന്നും എന്നേയ്ക്കും അടുത്ത ബന്ധം നിലനിറുത്തുവാൻ ഈ പദ്ധതിയ്ക്ക് കഴിയുമെന്ന സന്തോഷകരമായ അഭിപ്രായമാണ് കേരളത്തിൽ അന്ന് കർദ്ദിനാളായിരുന്ന മാർ വർക്കി വിതയത്തിൽ, കാൾസ് റുപ്രെഹ്റ്റ് സർവ്വകലാശാലാ അധികാരികൾക്ക്, അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ച കത്തിന് മറുപടി എഴുതിയത്. ഇതുപോലെ, മാനുഷികബന്ധങ്ങൾ, ഭാവിയിൽ എന്നും ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന ഒരു വിശാലഹൃദയത്തിനു ഉടമയായിരുന്നു മേജർ ആർച്ചു ബിഷപ്പായിരുന്ന മാർ വർക്കി വിതയത്തിൽ എന്ന ഒരു യാഥാർഥ്യത്തിന് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം വേണ്ട. അദ്ദേഹത്തിൻറെ  ആ കത്തിന്റെ പകർപ്പ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നു.

മാർ വർക്കി കർദ്ദിനാൾ വിതയത്തിലിന്റെ 

കത്തിന്റെ പകർപ്പ്

ആ പദ്ധതിക്ക് ഭാവിസേവനകാര്യങ്ങൾ നടപ്പാക്കാൻ ഗാന്ധി സർവ്വക ലാശാലയിലെ ഒരു  പ്രൊഫസറെ  അന്നത്തെ ഗാന്ധി സർവ്വകലാശാല ചാൻസലർ ജർമ്മനിയിൽ അയച്ചതാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻറെ സേവനം തുടങ്ങിയശേഷം ഒരു ആറുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പ്രോജക്ട് തടഞ്ഞു കളയാൻ പുതിയതായി ഗാന്ധി സർവ്വകലാശാല വൈസ് ചാൻസലർ സ്ഥാനത്ത് വന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തെ കേരളത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു വിളിപ്പിച്ചു. ഈ ഒരു നശീകരണപ്രവർത്തിക്ക് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരു ന്നത് പാലാ രൂപതനേതൃത്വം തന്നെയായിരുന്നെന്ന് അക്കാലത്ത് എനിക്ക് അറിവ് ലഭിച്ചു . 

ഫോട്ടോ: മഹാത്മാഗാന്ധി സർവ്വകലാശാല വൈസ് ചാൻസലർ ശ്രീ.സിറിയക് തോമസുമായി ശ്രീ.ജോർജ് കുറ്റിക്കാട്ട് 2001 -ൽ നടത്തിയ ചർച്ചയുടെ ദൃശ്യം.  

ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടാതെ തന്നെ പാലാ രൂപത മെത്രാൻ  ജർമ്മനിയിലെ കാൾസ് റൂപ്രെഹ്റ്റ് സർവ്വകലാശാലയുമായി എഴുത്തുകളിൽക്കൂടി ബന്ധപ്പെട്ടതിന്റെ തെളിവുകൾ ഇന്നും എനിക്കുണ്ട്." സഭയുടെ കോള ജുകളിൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം ഇല്ലെന്നാകും, വിദ്യാർത്ഥികൾ വിദേശത്തു പോയാൽ " ഇതായിരുന്നു സഭാ മെത്രാൻമാരുടെ നീറുന്ന കറുത്ത വിഷയം. എന്നാൽ ആയിരക്കണക്കിന് വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് സൗജന്യമായി വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യുവാൻ കഴിയുമായിരുന്ന മാതൃകാ വിദ്യാഭ്യാസ പദ്ധതി നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവർ ഇന്ന് സീറോമലബാർ സഭാ വൈദികരുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ അനേകം ജർമ്മൻ ഭാഷാ പഠന സ്ഥാപനങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു യുവജനങ്ങളെ ജർമ്മൻ ഭാഷ പഠിപ്പി ക്കുന്നു. അവരിൽനിന്നു വമ്പിച്ച പഠന ഫീസും സ്വീകരിക്കുന്നുണ്ട്. നമ്മുടെ യുവജനങ്ങൾക്ക് കേരളത്തിൽ പഠിക്കുവാനും ഒരു തൊഴിൽ ഭാവി നൽകുവാനും എന്ന് പറഞ്ഞു സീറോമലബാർ സഭയിലെ ചില നേതൃത്വം സഭാവിശ്വാസികളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി പണം ശേഖരിച്ചു അനേകം സ്ഥാപനങ്ങൾ അവർ സ്ഥാപിച്ചു.  കേരളം പൊതുവെ ഏതു നല്ല വിഷയത്തിലും, യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ പോലെ വികസനത്തിൽ വരേണ്ടതായ  ഒരു സ്ഥലമായിരുന്നു. അതുപക്ഷേ, ഇന്നത്തെ കേരളം വനഭൂമിയും മനുഷ്യർക്ക് ഭാവിയിൽ സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ഭാവിജീവിതം സൃഷ്ടിക്കുവാനും തടസമാകുന്നത് കേരളത്തിലെ ചില രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങളുടെയും മതനേതൃത്വങ്ങളുടെയും നിഗൂഡ ഏകാധിപ ത്യമനോഭാവവും അവർ ചെയ്യുന്ന വമ്പൻ പണക്കൊയ്ത്ത്  മൂലവുമാ ണ്. കേരളം വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തും തൊഴിൽരംഗത്തും ഒരു ഭാവിരൂപം ഉണ്ടാകുന്നത് കാണുവാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെങ്കിൽ ഇവരിലൂടെ ജനാധിപത്യപരമായ ഒരു മാനുഷിക മനോഭാവം രൂപപ്പെടുത്തണം. കേരളത്തിൽനിന്നുള്ള ആളുകളുടെ വിദേശരാജ്യങ്ങളിലേക്കുള്ള ഈ കുടിയേറ്റം ആ രാജ്യങ്ങൾക്കും മെച്ചപ്പെട്ട പ്രയോജനം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. അവിടെ സർക്കാർ ജനങ്ങളുടെ ജീവിത സ്ഥിതിയ്ക്ക് മെച്ചപ്പെട്ടതായ സഹായം നൽകുന്നുണ്ട്. മതവിഭാഗങ്ങളും രാഷ്ട്രീയവും പരസ്പരം സഹകരിച്ചു മനുഷ്യസമൂഹത്തിനു മാതൃക ആകണം എന്നതാണ് നാം ഇതിൽനിന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നത്.  

സീറോ-മലബാർ കത്തോലിക്കാ സഭ  

"റോമുമായി സഹവസിച്ചിരുന്ന ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പൗരസ്ത്യ കത്തോലി ക്കാ സഭയാണ്. ഇത് തോമസ് ക്രിസ്ത്യാനികളുടേതാണ്", എന്ന് അവരു ടെ സ്ഥാപകസഭയെപ്പറ്റി സീറോമലബാർ മെത്രാന്മാർ ഉറച്ചസ്വരത്തിൽ പ്രതികരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ആരാധനക്രമവും ആത്മീയ ജീവിതവും കിഴക്കൻ സുറിയാനി (കാൽഡിയൻ) ആചാരത്തെ പിന്തുടരുകയാണ്. ഇന്ന് കൊച്ചി ആസ്ഥാനമായുള്ള എറണാകുളം-അങ്കമാലിയിലെ മേജർ ആർച്ച് ബിഷപ്പാണ് ഇതിന്റെ ആത്മീയനേതാവ്. ഈ സീറോ-മലബാർ സഭയ്ക്ക് ഏകദേശം 3.8 ദശലക്ഷം അംഗങ്ങളുള്ള ഒരു സഭയാണ്. ഇത് പ്രധാനമായും ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ കേരളത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യു ന്നത്, കൂടാതെ ബാംഗ്ലൂർ, ഡൽഹി, മദ്രാസ്- മൈലാപ്പൂർ എന്നീ സ്ഥല ങ്ങളിലും യു. എസ്. എ, കാനഡ, യൂറോപ്പ്, ഗൾഫ് മേഖല, ഓസ്‌ട്രേലിയ എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇത് ഏറെ പ്രചരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് ചരിത്രപരമായി, എന്നാൽ കാനോനികമായി അല്ലെങ്കിലും, സീറോ-മലബാർ സഭയും കിഴക്കൻ സുറിയാനി ആചാരത്തിന്റെ ഒരു കൽദായ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ഇന്ത്യൻ ശാഖയാണ്. 

റോമുമായുള്ള വിഭജനവും പുനരേകീകരണവും തോമസ് ക്രിസ്ത്യാ നികളെ വത്തിക്കാന്റെ അധികാരത്തിന് കീഴ്‌പ്പെടുത്തിയത്, വിപുല മായ ലാറ്റിനൈസേഷനിലും അവരുടെ കിഴക്കൻ ഓർത്തഡോക്സ് പാര മ്പര്യങ്ങളോടുള്ള അവഗണനയിലും പ്രകടമായി, ഒടുവിൽ അത് റോമു മായുള്ള വിഭജനത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. ഇന്നത്തെ നില- സീറോ-മലബാർ കത്തോലിക്കാ സഭയായി മാറിയതിനുശേഷം, തോമസ് ക്രിസ്ത്യാനി കളിൽ വലിയൊരു പങ്കും റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയിലേക്ക് മടങ്ങി.

കത്തോലിക്കാസഭയിലെ അടിസ്ഥാനപരമായ ഒരു പിരിമുറുക്കമാണ് ഈ പ്രതിസന്ധി ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത്. പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ യും പൗരസ്ത്യ സഭകളുടെ സിനഡുകളുടെയും അധികാരങ്ങൾ പ്രാദേ ശിക അജപാലന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുമായും, ചില സമൂഹങ്ങളുടെ തനി സ്വത്വവുമായും, വിശ്വാസികളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവുമായും എങ്ങനെയത് പൊരുത്തപ്പെടും? ഇതൊരു അമൂർത്തമായ ചോദ്യമല്ല: ഈ വൻ വിഭജന സംഘർഷത്തിൽ, ഇന്ന് ആഗോളതലത്തിലുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതം അപകടത്തിലാണ്. മാത്രമല്ല ഇന്ത്യയ്ക്കും കേരളത്തിനും അപ്പുറം, ഈ സീറോ-മലബാർ പ്രതിസന്ധി മുഴുവൻ കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കും വിലമതിക്കാനാവാത്ത പാഠങ്ങൾ നൽകുന്നു. ഒന്നാമതായി, ആരാധനക്രമം ഒരിക്കലും വെറും കുറെ റൂബ്രിക്കുകളുടെയോ കാഴ്ചപ്പാടിന്റെയോ വിഷയമല്ലെന്ന് ഇത് തുറന്ന് കാണിക്കുന്നു: അത് ഒരു ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെയും, ആത്മീയതയു ടെയും, സാംസ്കാരിക സ്വത്വത്തിന്റെയും പ്രകടനമാണ്. ആരാധന ക്രമം മാറ്റുക എന്നത് ഒരു വിശ്വാസി സമൂഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആഴത്തിലുള്ള വ്യക്തിപരമായ ഒന്നിനെ ആക്രമിക്കുക എന്നതാണ്. 

ക്രൈസ്തവ ഐക്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള കാര്യാലയവുമായി ഒരുമിച്ചു മറ്റു ക്രൈസ്തവസമൂഹങ്ങളുടെ പ്രേഷിതപ്രവർത്തനങ്ങളോട് ചേർന്ന് സാഹോദര്യപൂർണ്ണമായ സഹപ്രവർത്തനവും ക്രമീകരിക്കുന്നതിന് ശ്രമിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പക്ഷെ, സഹവർത്തിത്വമോ മാനുഷിക ബന്ധമോ സീറോമലബാർ സഭയിൽ അല്മായരുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് അവസരം ലഭിക്കുന്നില്ല. ഉദാ: മലങ്കര സഭയിൽപെട്ടവരും സീറോമലബാർ സഭ യിൽപെട്ടവരും പരസ്പരം സമ്മതിച്ചു വിവാഹം നടത്തുന്നതിൽ സീറോ മലബാർ പുരോഹിതർ എതിർത്തിട്ടുള്ള സംഭവങ്ങൾ പലതുണ്ട്. ഇവ സാദ്ധ്യമാകുന്നിടത്തോളം പിളർപ്പിന്റെ ദുർമാതൃക ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയും. തൊഴിൽ ചെയ്തു സ്വന്തം കുടുംബസംരക്ഷണത്തിന് വേണ്ടി മറുനാട്ടിൽ പോയവരുടെ മക്കളുടെ വിവാഹം നടത്തുന്നതിന് സ്വന്തം നാട്ടിലെ ഇടവകയിൽ ഇടവകവികാരിയുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതിന് വലിയ പ്രതിസന്ധികളുണ്ട്. ഉദാ: അടുത്ത കാലത്ത് കേരളത്തിൽ ഒരു സീറോമലബാർ ഇടവക വികാരി വിദേശത്ത് വസിക്കുന്ന ഒരാളുടെ വിവാഹകർമ്മം ചെയ്തു നൽകുന്നതിൽ എതിർപ്പ് കാണിച്ചു. അപ്പോൾ അത് ഇടവകാംഗം എന്ന നിലയിൽ വലിയ മാനസിക അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടായി. ഇതാണോ സഭാപുരോഹിതരുടെ ആത്മീയപ്രവർത്തനങ്ങൾ?ഈ വികാരിയുടെ അഭിപ്രായത്തോട് എല്ലാവരും യോജിച്ചെന്നു വരില്ല. ഇതിൽ ഏറെ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ള സംഭവങ്ങൾ അവർ കണ്ടെന്നു വരും. ഒരു അല്മായന് വൈദികരുടെ ദുഷ്‌പെരുമാറ്റങ്ങളെപ്പറ്റി എന്നും യാതൊരുവിധ അഭിപ്രായവും പറയാൻ ഭയമാണ്. "ഇങ്ങനെയുള്ളവ രെയും സഹിക്കേണ്ടതായി വരും" എന്ന് ഇത്തരം അനുഭവങ്ങളെപ്പറ്റി പ്രതികരിക്കും. വലിയ യാഥാർത്ഥ്യം ഇതാണ്. ഈ നൂറ്റാണ്ടും വരുന്ന നൂറ്റാണ്ടുകളും, ഇത് പക്ഷെ അല്മായരുടെ ഒരു നൂറ്റാണ്ടുകൂടിയാണെന്ന താണ്. അല്മായർക്ക് സഭയിലുള്ള സ്ഥാനമെന്താണെന്ന് ഇപ്പോൾ ഏറെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വരുന്ന ഒരു നൂറ്റാണ്ടാണ്. തങ്ങളെല്ലാം  തിരുസഭയിലെ ഒരവിഭാജ്യഘടകമാണെന്ന് മാത്രമല്ല, തിരുസഭയുടെ അടിസ്ഥാനഘടകം തങ്ങളാണെന്ന ഉറച്ച  ബോദ്ധ്യം ഇന്നത്തെ ഓരോ അത്മായരിൽ വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നു. മാർപ്പാപ്പയ്ക്കും മെത്രാന്മാർക്കും വൈദികർക്കും ഉള്ളതുപോലെ സ്വന്തമായൊരു ദൗത്യം തങ്ങൾക്കും നിർവഹിക്കാനുണ്ടെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞു. ഈ ബോദ്ധ്യം ആദിമസഭയിൽ വളരെ തെളിവായിരുന്നു. കാലാന്തരത്തിൽ അത് മങ്ങിപ്പോയി. ഏഴാം ഗ്രിഗോറിയസ് മാർപാപ്പയുടെ കാലം മുതൽ റോമൻ സഭയിൽ നവീകരണം ഉണ്ടായി, അന്നുമുതൽ അല്മായരുടെ സ്ഥാനം കുറയാനും തുടങ്ങി. അതുപോലെ അന്നുമുതൽ വൈദികരും അല്മായരും ആ വിടവ് വലുതാക്കി; അല്മായർക്ക് സഭയോടുള്ള ബന്ധം ദുർബലമാക്കാൻ ഇത് കാരണമാക്കി. സീറോമലബാർ സഭയിലെ ചില വൈദികരുടെയും മെത്രാന്മാരുടെയും അല്മായസമൂഹവുമായുള്ള ബന്ധം ഈ അകൽച്ചയിൽ ഏറെ കൂടുതൽ ഇരുളടഞ്ഞതായിട്ടാണ് കാണുന്നത്.  

 ജർമ്മനിയിലെ മലയാളിജീവനക്കാരെ വിറപ്പിച്ച ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ

ഇന്ത്യൻ ബിഷസ് കോൺഫറൻസ് മുൻകാലത്ത്,  1960കൾക്ക് ശേഷം ജർമ്മനിയിലെത്തിയ മലയാളിജീവനക്കാരുടെ ഭാവിയെ വിറപ്പിച്ച ചിലപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തിയത് ഇന്ത്യൻ സർക്കാരിനുപോലും അന്ന് നേരിട്ട് ഇടപെടേണ്ടതായി വന്ന കാര്യമാണ്. തങ്ങളുടെ എല്ലാ വിധത്തി ലുമുള്ള സ്വതന്ത്രമായ ഒരു തിളങ്ങുന്ന സ്വന്തം ഭാവിജീവിതത്തിനുള്ള വഴിതേടി കേരളത്തിൽനിന്ന് ജർമ്മനിയിലെത്തിയവർക്ക്, അവരുടെ ജന്മനാട് കേരളത്തിൽ ഏതൊരു തൊഴിൽ സാദ്ധ്യതകളുമാകട്ടെ ഒരു സ്വപ്‌നമായിരുന്നിരുന്ന അക്കാലത്ത്, ഓരോ തൊഴിൽ  ലഭിച്ചു, അഥവാ നല്ല വിദ്യാഭ്യാസ സാദ്ധ്യത ലഭിച്ചു.  ജർമ്മനിയിലെത്തി ഭാവി ജീവിത വഴികൾ സ്വന്തമായി തെളിച്ചവരെ പിറകോട്ടു വലിച്ചു ഇന്ത്യയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചയക്കുവാൻ ശ്രമിച്ച നടപടി തെറ്റോ ശരിയോ എന്ന് കാലങ്ങൾ തെളിയിച്ചു . കാത്തലിക്ക് ബിഷപ്‌സ് കൗൺസിൽ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ, പച്ചയായ കൊടും ക്രിമിനൽ തട്ടിപ്പ് മനോഭാവത്തിന്റെ ഒട്ടും നിറം മാറാത്ത തനി മകുടോദാഹരണം തന്നെ ! അവരിൽ നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന തട്ടിപ്പുകളുടെ, നിരവധി രഹസ്യ തീരുമാനങ്ങളുടെ തനി പൂർണ്ണരൂപം ക്രൂരത വികസിച്ചു, അവ അതേപടി പ്ലാൻ ചെയ്തു നടപ്പാക്കാൻ ജർമൻ സർക്കാരിലെത്തിച്ച അതിനിഗൂഢമായ അന്തിമ തീരുമാനത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നു, 1976- ൽ പശ്ചിമ ജർമ്മനിയിലെ ബാഡൻവ്യൂർട്ടംബർഗ്ഗ് സംസ്ഥാന സർക്കാർ അവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന മലയാളികൾക്കെതിരെ അന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച നാടു കടത്തൽ കൽപ്പന. 

മലയാളി ജീവനക്കാർക്ക് ജർമ്മൻ സർക്കാർ നൽകിയ ഔദ്യോഗിക  കൽപ്പന ഇങ്ങനെയാണ്: 
 
 " യൂണിവേഴ്സിറ്റി ആശുപത്രിയിലെ തസ്തിക ഒരു ജർമ്മൻ തൊഴിലാളിക്കോ യൂറോപ്യൻ യൂണിയനിൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഏതൊരാൾക്കോ നികത്താമെന്ന് ജർമ്മനിയിലെ തൊഴിൽ ഏജൻസി സ്ഥിരീകരിച്ചാൽ, താമസ പെർമിറ്റിന്റെ കാലാവധി കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം കൂടുതൽ കാലാവധി നീട്ടുന്നത് സാധ്യമല്ല. ഇപ്പോൾ നൽകേണ്ട  താമസ പെർമിറ്റിന്റെ കാലാവധി കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾക്ക് ജർമ്മനി വിടേണ്ടി വന്നേക്കാം എന്നതിനാൽ നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തയ്യാറായിരിക്കണം." 
 
ജർമ്മനിയിലെ മലയാളികളുടെ താമസ-ജോലി-പ്രശ്നങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച്‌  ഞാൻ നൽകിയ രേഖകൾ ബഹു. ശ്രീ. ഉമ്മൻ ചാണ്ടി  മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഫോട്ടോ: 1978

ബഹു. ശ്രീ. ഉമ്മൻ ചാണ്ടി എനിക്ക് എഴുതി അയച്ച കത്തിന്റെ പകർപ്പ് താഴെ കാണാം .    

 

ബഹു. ശ്രീ. ഉമ്മൻ ചാണ്ടി എനിക്ക് എഴുതി 

അയച്ച കത്തിന്റെ പകർപ്പ്  

 
യാതൊരു ഗാരന്റിയുമില്ലാതെ ഇന്ത്യയിലേയ്ക്ക് വന്നാലും  ജോലിസാ ദ്ധ്യതകൾ ഉണ്ടെന്നു ജർമ്മനിയിലെ ദിനപത്രങ്ങളിൽ പോലും അന്ന് പ്രചാരണവുമായി കാത്തലിക്ക് നഴ്‌സസ് ഗിൽഡ് ഓഫ് ഇന്ത്യയും, ചില മലയാളി മെത്രാന്മാർ ഉൾപ്പെട്ട ഇന്ത്യൻ ബിഷപ്‌സ് കോൺഫറൻസും മറ്റു ജർമ്മൻ സംഘടനകളായ കാരിത്താസ് എന്നീ ലോകപ്രസ്ഥാനങ്ങ ളെയും കൂട്ടുപിടിച്ചു ജർമ്മൻ മലയാളികളെ അന്ന് ഒന്നടങ്കം അവരുടെ നിലനിൽപ്പിനെ അങ്ങേയറ്റം അപകടത്തിലേയ്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കാനുള്ള തന്ത്രങ്ങൾ മെനഞ്ഞിരുന്നു. ഇത് ആർക്കുവേണ്ടി, എന്തിനു വേണ്ടിയും ആയിരുന്നു ?.അത്..ജർമ്മനിയിലെ മലയാളി നഴ്‌സുമാരുടെ പേരിൽ റീഇന്റഗ്രേഷൻ പദ്ധതിയെന്നപേരിൽ ഒരു പ്രസ്ഥാനം ഉപയോഗിച്ച് ജർമ്മൻ സർക്കാരിൽ നിന്നും വമ്പിച്ച സാമ്പത്തിക വികസന സഹായം നേടുവാനായിരുന്നു അന്നവർ പിന്നാപുറ നാടകങ്ങൾ അരങ്ങേറിയത്. എന്റെയും സ്വന്തഭാവി ജീവിതത്തെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു നടപടിയായി രുന്നത് മൂലം ഇതിനെ നേരിടാനാണ്, ഞാൻ കേരളത്തിൽ തൊഴിൽ മന്ത്രിയായിരുന്ന ശ്രീ. ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയുമായി മലയാളികളുടെ ജോലി, താമസം സംബന്ധിച്ച പ്രശ്നങ്ങൾ കേരളത്തിലെത്തി നേരിട്ട് കണ്ട് ചർച്ച നടത്തിയത്.  
 
അപ്പോൾ തന്നെ , അദ്ദേഹം എനിക്ക് ഉറപ്പു തന്നു" ഇന്നുവരെയുള്ള ആരെയും തിരിച്ചയപ്പിക്കുകയില്ല. ഇന്നുതന്നെ വിദേശകാര്യമന്ത്രി ശ്രീ. വാജ്‌പേയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കാര്യങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമുണ്ടാക്കാം. ഞങ്ങളുടെ കൂടിക്കാഴ്ച്ച സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങൾ മറ്റുള്ള മലയാളിക ളാരും അറിയരുത് എന്ന് ശ്രീ ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയുമായുള്ള ചർച്ചയെപ്പറ്റി അറിവുള്ള ഒരു ജർമ്മൻകാരൻ വൈദികൻ എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചിരുന്നു. കാരണം, ഒരു സഭാനേതൃത്വം പ്രതിയായിരിക്കുന്നത് പ്രത്യേകമായ സംഭവമാണല്ലോ എന്ന് കൂട്ടിച്ചേർത്തു. മനുഷ്യസ്‌നേഹപരമായ ഈ ഈ കൂടിക്കാഴ്ചയെപ്പറ്റി ജർമ്മൻ മലയാളികൾ ആരും തന്നെ അറിയാ തെയിരിക്കുവാൻ കുറെ സാധിച്ചു.   
 

ഫോട്ടോ: ബഹു. ശ്രീ .ടി. ടി. പി അബ്ദുള്ളയും ജോർജ് കുറ്റിക്കാട്ടും- 1978  

ബഹു. ശ്രീ. ടി. ടി. പി. അബ്ദുള്ള പ്രശ്നവിഷയം സംബന്ധിച്ച രേഖകൾ പരിശോധിക്കുന്ന ദൃശ്യം.  

ഞാൻ കേരളത്തിൽ നിന്നു ജർമ്മനിയിൽ വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തി കുറേ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബഹു. ശ്രീ. ഉമ്മൻ ചാണ്ടി എനിക്ക് എഴുതി അയച്ച ഒരു എഴുത്ത് പോസ്റ്റിൽ ലഭിച്ചു. അതിൽ ഇപ്രകാരം ഒരു ഉറപ്പ് എഴുതിയിരുന്നു. അതനുസരിച്ച് ശ്രീ ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയുടെയും ഇന്ത്യൻ വിദേശകാര്യമന്ത്രിയായിരുന്ന വാജ്പേയിയുടെയും നിർദ്ദേശപ്രകാരം അക്കാലത്ത് സൗദി അറേബ്യാൻ അംബാസിഡർ ആയിരുന്നു ശ്രീ. ടി. ടി. പി. അബ്ദുള്ളയെ ഞാനുമായി ഇന്ത്യൻ വംശജരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യാൻ ജർമ്മനിയിലേക്ക് അയച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹവും ഞാനുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കുശേഷം അദ്ദേഹം എനിക്ക് അപ്പോൾത്തന്നെ ഒരു ഉറപ്പ് നൽകി;"ഇന്നുവരെവേറെയുള്ള ആരെയും ഇന്ത്യയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു അയപ്പിക്കുകയില്ല. ആശങ്കയ്ക്ക് യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ല. "അതിനു ശേഷം യാതൊരുവിധ പ്രശ്നങ്ങളും ജർമ്മൻ അധികാരികളിൽ നിന്നും ഉണ്ടായില്ല. ഇങ്ങനെ കേരളത്തിലെ മെത്രാന്മാരുടെ സാമ്പത്തികബലം ജർമ്മൻ സർക്കാരിൽ നിന്നുള്ള സാമ്പത്തികസഹായം ഉപയോഗിച്ച് വികസിപ്പിക്കാൻ അവർ ചെയ്ത രഹസ്യ കൃത്യമായിരുന്നു,1976- 1977- ൽ ജർമ്മനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഇന്ത്യാക്കാരെ തിരിച്ചയപ്പിക്കാൻ അവർ നടത്തിയ നിഗൂഢമായ ദുഷ്‌കൃത്യം.
 
സീറോ മലബാർ  സഭയിൽ നടമാടുന്ന അല്മായവിരുദ്ധത   

 

സീറോമലബാർ സഭയിൽ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അല്മായവിരുദ്ധ മായ വൈദികരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രത്യേകം എടുത്ത് പറയേണ്ടതാ ണ്. എക്യൂമെനിസം, ആരാധനക്രമം, കൂദാശാകർമ്മങ്ങൾ, കുർബാന, എന്നീ കാര്യങ്ങൾ അല്മായരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കൂടുതൽ ഏറെ പ്രാധാന്യം ഉള്ളതാണ്. സഭാംഗങ്ങൾ എല്ലാവരും, വൈദികരും, മറ്റെല്ലാ വിശ്വാസികളും സഭാധികാരികളും വളരെയധികം ആഴത്തിൽ ഇത് മനസ്സിലാക്കണം വി.കുർബാന അടിസ്ഥാനവും കേന്ദ്രബിന്ദുവുമാക്കി യല്ലാതെ ക്രിസ്തീയ സമൂഹം രൂപീകരിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. ഇതിന് വേണ്ടി വൈദികർ ആരും ഏതെങ്കിലും ആശയഗതിക്കോ വിഭാഗീയ ചിന്തകൾ ക്കോ അടിമയാക രുത്. സീറോമലബാർസഭയുടെ അങ്കമാലി--എറണാ കുളം സഭാപ്രശ്ന ത്തിന് പ്രധാനപ്പെട്ട കാരണവുമിതാണ്. വിശുദ്ധ കുർ ബാന ദിശാവിഷയം മാത്രമല്ല, പൊതുരാഷ്ട്രീയവിഷയങ്ങളിലും ക്രിസ്തു നമുക്ക് നേടിത്തന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക്, സഭ എന്തായിരിക്കാ ൻ നാമെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുകയും പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ അതിന്റെ ഒരു ശരിയായ മാതൃകയായിരിക്കാൻ സീറോമലബാർ സഭ യിലെ സഭാധികാരികളും അല്മായരും നീതിയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വഴി സാർവ്വത്രിക നന്മ കൈവരുത്തുവാൻ പര്യാപ്തമായ തീരുമാനങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി സ്വീകരിക്കുകയും വേണം . 

മതം ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ   

മതം ഉത്തരവാദിത്തം വഹിക്കുമെങ്കിൽ, ആഗോളവൽക്കരണകാല ഘട്ടത്തിൽ സമാധാനത്തിന് നേരിടുന്ന ഭീഷണികളെയും ആഴത്തിൽ  പരിഗണിക്കണം. ഉയർന്ന സത്യത്തിലേക്കുള്ള ദിശാബോധത്തിനായു ള്ള മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യത്തിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ മതങ്ങളും ഉടലെടു ക്കുന്നത്. എല്ലാ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളും മനുഷ്യരാണ് എഴുതിയത്. എല്ലാ മതങ്ങളും, എല്ലാ സിദ്ധാന്തങ്ങളും, എല്ലാ പാരമ്പര്യങ്ങളും മതപരമായ ആചാരങ്ങളും മനുഷ്യ സൃഷ്ടികളാണ്. വിദേശങ്ങളിൽ മലയാളികൾ എവിടെയെല്ലാം കൂടുതൽ ഉള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ സീറോ മലബാർ സഭാ  നേതൃത്വം വൈദികരെ അവിടെ അയച്ചു അവിടെയെല്ലാം അവരിൽ നിന്നും പണം ശേഖരിച്ചശേഷം ഇടവകകകളും വലിയ പള്ളികളും സൃഷിക്കുകയാണ്. അവിടെ മലയാളികളിൽനിന്നും ശേഖരിക്കുന്നത്  ആത്മീയതയല്ല, പണമാണ്.  

ഇങ്ങനെയുള്ള ഈ പ്രശ്നത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, നാളത്തെ ലോകത്തി ലെ പൊതുകഷ്ടകാലത്തിനെതിരേ സഹായിക്കാൻ നമ്മെ നിർബന്ധി ക്കുമ്പോൾ, "ക്രിസ്ത്യാനിത്വത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ" അല്ലെങ്കിൽ നമ്മു ടെ ക്രിസ്ത്യൻ വിശ്വാസത്തിൽ ന്യായീകരിക്കാവുന്ന ഒരു തീരുമാനം എടുക്കുന്നതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ് ?, എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന തിലൂടെ ലോകത്തിന്റെ ആ ഭാഗങ്ങളിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളാ ക്കുകയേയുള്ളൂ എന്നാണ് ഇപ്പോൾ മേൽക്കുറിച്ച അനുഭവങ്ങൾ നമ്മെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.? മനുഷ്യ ജീവിതത്തിനും അതിന്റെ മാനുഷി ക അന്തസ്സിനും വേണ്ടി വാദിക്കുന്നതിനും, പിന്നീട് അത് ആളുകളു മായി അവയെ പങ്കിടേണ്ടിവരുന്ന ഒരു ഭാവിയിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ ഈ പങ്കിട്ട ഉത്തരവാദിത്തത്തിനും ഇടയിൽ എവിടെയാണ് അപകടകര മായ പാത ഉള്ളതെന്ന് നാം ചിന്തിക്കാം.? എന്നാൽ ഈ പാത എവിടെ കണ്ടെത്താനാകും? 

സമൂഹത്തിൽ അവരോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങളിൽ നി ന്നും ഗ്രൂപ്പുകളിൽ നിന്നും സഭകളെ വ്യത്യസ്തരാക്കുന്നത്, നമ്മുടെ ദൈ നംദിന അനുഭവത്തിനപ്പുറത്തേക്ക് നീങ്ങുന്ന, ജീവിതത്തിന്റെ അർ ത്ഥവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാനുഷിക ചോദ്യങ്ങൾക്ക് അവ ഉത്തരം നൽ കുന്നു എന്നതാണ്, അതിൽ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ദൈവത്തിലുള്ള അവരു ടെ ആശ്രയത്വം കൂടുതൽ തിരിച്ചറിയുന്നു. അതിരുകടന്ന മണ്ഡലത്തി ലെ അവരുടെ ആത്യന്തികമായ അടിത്തറയിൽ നിന്നാണ് സമൂഹത്തി ലെ മൂല്യങ്ങളുടെയും ധാർമ്മികതയുടെയും കാര്യത്തിൽ സഭയുടെ പ്രത്യേക ദൗത്യം ഉയർന്നുവരുന്നത്. സ്വന്തം അടിത്തറയിൽ അവർ നി രന്തരം ആശ്രയിക്കുന്നതിൽ നിന്ന്, മനുഷ്യ അസ്തിത്വത്തിന്റെ അർത്ഥ ത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ധാരണയിൽ നിന്ന്, സഭയുടെ പ്രഖ്യാപന ങ്ങളുടെ ബന്ധനശക്തി ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവരുന്നു. 

സീറോ മലബാർ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ സമീപകാല പ്രഖ്യാപനങ്ങ ൾ ഞാൻ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, പ്രധാന പരാതി, അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങൾ അപകടത്തിലാണെന്നതാണ് . തുടർന്ന് സഭാ ഭരണകൂടം അല്മായരുടെ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഈ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും അവയെ ചർച്ചയ്ക്ക് വിധേയമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു വെന്ന ആരോപണം പതിവായി ഉയർന്നുവരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ, അവ കൂടുതൽ വ്യക്തമായും ഇവിടെ പറഞ്ഞാൽ: സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങൾക്കായുള്ള അതിന്റെ കടമയും ഉത്തരവാദിത്ത വും ഇപ്പോൾ സീറോ മലബാർ കത്തോലിക്കാ സഭ യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെ കാണുന്നു?

കേരളത്തിലെ സീറോമലബാർ സഭയുടെ ആരാധനക്രമപാരമ്പര്യം, റോമൻ സഭാധികാരം, ജനസംഖ്യാപരമായ പുതിയ വെല്ലുവിളികൾ- കേരളത്തിൽനിന്ന് അനേകലക്ഷം ആളുകൾ വിദേശങ്ങളിലേയ്ക്ക് കുടിയേറി-ഏറ്റുമുട്ടുന്ന ഒരു നിർണ്ണായക ഘട്ടത്തിലാണ്. കേരളത്തിൽ സഭാംഗങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രാഥമിക ധാരണയുണ്ടായിട്ടും സ്ഥിതിഗതികൾ ഏറെ ദുർബലമായി തുടരുന്നു. സഭയ്ക്കുള്ളിലെ തർക്കവിഷയമായ ഏകീകൃത കുർബാന, അനുരഞ്ജനം എന്നിങ്ങനെ അല്മായരുടെയും  വളരെയേറെ ആവശ്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കാതെ വരും കാലങ്ങളിൽ അവ സീറോമലബാർ സഭയ്ക്ക് ഒരു വെല്ലുവിളിയായി മാറുമോ?  // 

***************************************************

 Browse and share: https://dhruwadeepti.blogspot.com 

 ഈ ബ്ളോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെ  ഉത്തരവാദിത്തം

 

  അതെഴുതുന്ന വ്യക്തികള്‍ക്കു മാത്രമായിരിക്കും. സഭ്യമല്ലാത്ത ഭാഷയും

 

  അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്തുന്ന പദപ്രയോഗങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക-

    

 https://dhruwadeepti.blogspot.com
 
for up-to-dates and FW. link Send Article, comments and write ups to :
 
  DHRUWADEEPTI ONLINE LITERATURE.
 
Published from Heidelberg, Germany, in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. 
DISCLAIMER:  Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors. 
Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents, 
objectives or opinions of the articles in any form."

****************************************************