Freitag, 29. Mai 2015

ധ്രുവദീപ്തി //Autobiography: Journey of a Missionary Priest. / Evangelization in Jabalpur Diocese / Fr. George Pallivathukal

ധ്രുവദീപ്തി //Autobiography:

Evangelization in Jabalpur Diocese- 
A Short History.

Fr.George Pallivathukal

We cannot force our views on anybody else.We have to work tactfully and persevere patiently for social change. Only education can change the mentality of the people. This takes a long time. Even today caste system is very strong even among educated Indians. /   Fr. G. Pallivathukal. 
Fr.George Pallivathukal

Evangelization in Jabalpur Diocese- A Short History.

A missionary needs to have a sense of history if he wants to be successful because he is supposed to build on the foundation laid by his predecessors. Hence in the evenings when we were relaxing after supper I ussed to ask Fr. Paymans how he started the mission work and how he came to Junwani. Then he would start his story from the beginning.When he started speaking about the mission he would forget himself and sometimes would go on talking till after midnight. I would sit besides him and listen to him like those Israeli boys who would listen to their elders about the story of their life in Egipt and their liberation from slavery. Following is what I learned from this pioneer missionary.

Jabalpur was a visiting station of Nagpur diocese. When the soldiers of the Madras regiment from Kamptee shifted to Jabalpur,M.S.F.S (Missionaries of St.Francis De Sales) fathers accompanied them as military chaplains. There were Christians among the soldiers. Nainpur hosted the Divisional Headquarters of South Eastern (S.N.Rly) Railway. The MSFS fathers used to come to Nainpur also to cater to the religious needs of Christains working in the Railways.

In 1933 the Holy See gave an Independent mission terrritory consisting of 13 districts with Headquarters at Jabalpur to the Dutch Norbertines. Norbertines were at time working in south India.Some places belonging to the Allahabad diocese like Bina, Sager, Satna, Rewa etc. were among the thirteen civil districts given to the Norbertines. Norbertines replaced the MSFS fathers. and was brought under the "Propaganda Fide" for Mission administration and Mgr. Conrad Dubbelman O'Praem was appointed Prefect Apostolic.

Fr. Otto Paymans came to India in the year 1933 and soon he was appointed as parish priest of Nainpur. He was not satisfied with just looking after the pastoral needs of his parishioners who were few in number. He was a zealous missionary. He wanted to do more and go further. Five kilometers from Nainpur was Dhanora where a group of French Salesian Missionary Sisters of Mary Immculate (SMMI) had a convent. Fr. Paymans was also chaplain to these sisters. The sisters had done extensive tour of Mandala district in their bullock cart and they knew much about the people of this district.

Mandla- a tribal district.

Mandla is a tribal district situated in the east-central part of Madhaya Pradesh. The district lies almost entirely in the catchment of river Narmada & its tributaries. A district with a glorious history, Mandla comprises of numerous rivers and endowed with rich forests. The world's famous Tiger Sanctuary, Kanha National Park located in the district, is one of the hottest targets for both the domestic as well as foreign tourists.

The extreme length of the district is about 133 Kms. from north to south and extreme breadth is 182 Kms from east to west. It covers a total area of 8771 Sq.Km. and consists a total population of 779414.  
     There are 9 blocks 6 Tehsils and 1247 villages in the district. With the promulgation of Madhya Pradesh reorganisation of district has been bifurcated into the Mandla and Dindori districts. The Dindori, Shahpura Tahsils and Mehandwani development block formed Dindori district while rest of the area existed in Mandla District.

Mandla was a tribal district inhabited by the gonds and the Baigas. Some minor tribes and castes were also seen amoung them. Cities were mostly inhabited by caste Hindus who had come from other states. There were lots of Muslims also in the cities. They were all traders. Money was in the hands of Hindu banias. Gonds were farmers. Gonds were a great strength in the district. They had their own Gond rulers both male and female. Rani Durgawathi was a powerful queen who fought with the British. Gond kings had their palaces in Ramnagar near Mandala and Madanmahal in Jabalpur. Baigas were more primitive than the other tribes. Since Fr. Paymans was interested in the evangelization of the district, the sisters shared with him all the information and experience they had about the district and the people and guided him in his attempt.

The failure of the sisters.

Sisters were the pioneers of evangelization work in this area. They were the Landlords of Dhanora village. The villagers were their farm labourers. It seems that they had baptized all the villagers wchich created a lot of resentment among the people. They had an orphanage for a short while. In order to to teach orphan boys some trade for their lovelihoodsisters started carpendary and Leather works. Sisters had made arrangements with the cobblers of the neighboring villages to supply them with cured animal skin. People in the village and the boys in the boarding revolted. Unlike Europe India is a highly caste concious country. People of defferent castes use each other for their benifit but they have no inter caste social communication.

Cobblers, locally known as chamars, were considered and categorized as outcastes. This attitude is unjust and inhuman according to our christian beliefs and understanding. However we cannot force our views on anybody else.We have to work tactfully and persevere patiently for social change. Only education can change the mentality of the people. This takes a long time. Even today caste system is very strong even among educated Indians.

People of Dhanora and the neighbouring villages rejected the religious nuns. People boycotted them. They considered the sisters to be low caste chamars. Sisters had no other option but to leave the place. The French sisters themselves were not free from discremination. There were also Indian sisters in the convent. They had the same formation, same rules and same vows as the French. Since their skin was black, they were treated differently. Indian sisters had a separate building to stay. Their dress was different. The French had chairs and tables and the Indians had to sit on the floor. The French had beautiful plates and other crockery whereas the Indians had their mud bowls.The French had beds and matteresses for their rest while the Indians had their mats spread out on the floor to sleep. In the chapel Indians had their mats right in the front to sit and to kneel while the French had their prie-dieus and chairs.

The elders in Dhanora village still remember the double standard practiced by the sisters. It was not edifying at all. No wonder, God did not bless the efforts of these sisters in Dhanora. Those who do not practice chritain charity in their own homes have no right to preach the Good News. This was a great lesson for Fr.Paymans.

Mistakes of the Protestants.

English Protestant missionaries had come to Mandla district decades before the Dutch missionaries. The protestants came with the English rulers. Those days the collector, Superintendent of Police and other high officials of the district were all British. The Protestant missionaries had converted a lot of tribels into their faith. But they did a great blunder. They forced the newly-baptized christains to eat cow meat. These people were not in the habit of eating cow meat. Although the tribals were not Hindus, they also held cow as a sacred animal. Many of the neophites were unhappy over this incedent. Some of them vomited after eating the meat because they were eating it for the first time in their lives. and that too unwillingly. Second blunder the missionaries did was that after baptism they forced the christains into inter-caste marriages. Most of the new christians resisted and left the religion. This too was a great lesson for Fr. Paymans.

Christians converted by the British Protestants were known as Isais, those who follow Isa, Jesus. People of the place looked at the Isais with contempt because in their eyes Isais were people who destroyed their culture culture and spoiled their women. So Fr. Paymans projected a defferent identity of himself. He said that he was not an Isai, but a Roman Catholic. He taught his converts to call themselves catholics. He told them by becoming a catholic a Gond doesnot cease to be a Gond, a tribal continues to be a tribel. So he allowed them to follow their own customs, which were not sinful. He told them to keep away from idolatry and polygamy and such evil practices. This remeinded me of the council of Jarusalem recorded in Acts Ch.15. /-

Visit for up-to-dates and FW. link 
Send Article, comments and write ups to :
Published from Heidelberg, Germany, 
in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. DISCLAIMER: Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors. Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents, objectives or opinions of the articles in any form."

Montag, 25. Mai 2015

ധ്രുവദീപ്തി // Society / Family / കുടുംബം : യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും വെല്ലുവിളികളും. Part II- Fr. Dr. Thomas Kuzhinapurathu.

 ധ്രുവദീപ്തി  // Society 

 കുടുംബം : യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും വെല്ലുവിളികളും. Part II- 

Fr. Dr. Thomas Kuzhinapurathu.

അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽ ഉരുവാകുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ തന്റെ സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് കരുതലുള്ള ദൈവത്തെ, തങ്ങളുടെ വാക്കുകളിലൂടെയും പ്രാർത്ഥനകളിലൂടെയും പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിലേയ്ക്ക് സംവേദനം ചെയ്യുവാൻ അവർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന ബോധ്യം സഭ പങ്കു വയ്ക്കുന്നു. ഇക്കാലയളവിൽ കുടുംബത്തിൽ സംജാതമാകുന്ന പ്രാർത്ഥനയുടെയും ദൈവിക സമാധാനത്തിന്റെയും അന്തരീക്ഷം ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമാണ് ചെലുത്തുന്നത്. /- Part II-തുടർച്ച...

കുട്ടികളുടെ വളർച്ചയും ശിക്ഷണവും.

നവജാതശിശു മുതൽ പ്രായപൂർത്തിയാകുന്നവർ വരെയുള്ള കാലയളവിൽ കുട്ടികളുടെ പരിശീലനത്തിൽ മാതാപിതാക്കൾക്കും മറ്റ് കുടുംബാംഗങ്ങൾ ക്കും ശൈശവ, ബാല്യ, കൗമാര ദശകളിലുള്ള കുട്ടികൾ മുന്നിലേയ്ക്ക് അട ർന്നു വീഴുന്ന വ്യക്തിത്വശകലങ്ങളാണ്. ഇവരുടെ ഓരോ വാക്കുകളും പ്രവർ ത്തികളും എന്ന ബോധ്യം ഇവർക്കുണ്ടാകണം. ഇവയെയറിയാതെ തന്നെ കുട്ടികൾ ഇവയെല്ലാം പെറുക്കിയെടുത്ത് അവരുടെ വ്യക്തിത്വസൌധങ്ങൾ പണിയുകയാണ്. അവർ ചേർത്തുവയ്ക്കുന്ന ഓരോ ഇഷ്ടിക തുണ്ടിലും മാതാ പിതാക്കളുടെയും അവരുമായി സംസർഗ്ഗം ചെയ്യുന്നവരുടെയും വ്യക്തിമുദ്ര കൾ പതിയുന്നുണ്ടെന്നകാര്യം ഉരുവിടുന്ന ഓരോ വാക്കിനു മുമ്പിലും ഉണ്ട് എന്ന കാര്യം മുതിർന്നവർ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. ഈ ഉത്തരവാദിത്വബോധ ത്തോടെ തങ്ങളുടെ വാക്കുകളെയും പ്രവൃത്തികളെയും കുട്ടികളുടെ ശിക്ഷ ണത്തിനു അനുയോജ്യമാക്കുവാൻ മാതാപിതാക്കളും മറ്റുള്ളവരും ശ്രദ്ധിക്കേ ണ്ടതുണ്ട്.

വാർദ്ധക്യവും വൈധവ്യവും അർത്ഥപൂർണ്ണമാക്കാം.

അനന്തര തലമുറയും 
വാർദ്ധക്യം കുടുംബത്തിന്റെ ഒഴി ഞ്ഞ മൂലയിലേയ്ക്ക് തള്ളപ്പെടേണ്ട ഒരു അവസ്ഥയല്ല എന്ന ബോധ്യം കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കു മുണ്ടാകണം. വാർദ്ധക്യവും ഫലദാ യകമാണെന്നു വി. പൌലോസ് ശ്ലീ ഹാ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. "പ്രാ യം  ചെന്ന പുരുഷന്മാർ മിതത്വം പാലിക്കുന്നവരും ഗൗരവ ബുദ്ധിക ളും വിവേകികളും വിശ്വാസത്തി ലും സ്നേഹത്തിലും സഹനത്തി ലും ദ്രുഢതയുള്ളവരും ആയിരി ക്കാൻ നീ ഉപദേശിക്കുക. പ്രായം ചെന്ന സ്‌ത്രീകൾ ആദര പൂർവ്വം പെരുമാറുകയും പരദൂഷണം ഒഴി വാക്കുകയും നല്ല കാര്യങ്ങൾ പഠി പ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം. ഭർത്താക്ക ന്മാരെയും കുട്ടികളെയും സ്നേ ഹിക്കുവാനും വിവേകവും ചാരിത്ര ശുദ്ധിയും കുടുംബ ജോലികളിൽ താൽ പര്യവും ദയാശീലവും ഭർത്താക്കന്മാരോട് വിധേയത്വവും ഉള്ളവരാകുവാ നും അവർ യുവതികളെ പരിശീലിപ്പിക്കട്ടെ. ഇപ്രകാരംതന്നെ ആത്മനിയന്ത്ര ണം പാലിക്കുവാൻ യുവാക്കന്മാരെയും ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുക" 1 തിമോ. 5,3-16 ).

അപ്പനമ്മമാരെ കുടുംബത്തിന്റെ അതിർവരമ്പുകളിലേയ്ക്കോ വൃദ്ധസദന ങ്ങളിലേയ്ക്കോ തള്ളി നീക്കുമ്പോൾ ഇന്നത്തെ അണുകുടുംബത്തിനു നഷ്ട മാകുന്നത് ഈ പതംവന്ന പരിശീലനവും ശിക്ഷണവും ആണെന്ന വസ്തുത നമുക്ക് മറക്കാതിരിക്കാം. വാർദ്ധക്യത്തിലെത്തിയവർ അനന്തര തലമുറയെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള തങ്ങളുടെ ദൈവീകമായ ദൗത്യത്തെ തിരിച്ചറി ഞ്ഞു അവരുടെ ജീവിതത്തെ അർത്ഥപൂർണ്ണമാക്കേണ്ടതും അനിവാര്യമാണ്.


ജീവിതത്തിന്റെ സായാഹ്നത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ മദ്ധ്യപ്രായത്തിൽ തന്നെ യോ തങ്ങളുടെ ജീവിത പങ്കാളികളെ നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിയുന്നവരോട് മറ്റ് കുടും ബാംഗങ്ങൾ ആദരപൂർവ്വം പെരുമാറണമെന്ന് വചനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. "യഥാർത്ഥത്തിൽ വിധവകളായിരിക്കുന്നവരെ ബഹുമാനിക്കുക. എന്നാൽ ഒരു വിധവയ്ക്ക് മക്കളോ മക്കളുടെ മക്കളോ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ ആദ്യമായി തങ്ങളുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളോടുള്ള മതപരമായ കർത്തവ്യം എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുകയും തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളോടുള്ള കടമകൾ നിറവേറ്റു കയും ചെയ്യട്ടെ. അത് ദൈവത്തിനു സ്വീകാര്യമാണ്"(1.തിമോ.5,3-4). ജീവിത പങ്കാളികളെ നഷ്ടപ്പെടുന്നവർ ജീവിത സായാഹ്നത്തിലായാൽ പോലും അനു ഭവിക്കുന്ന ഏകാന്തതയിൽ അവരോട് സഹാനുഭൂതിയോടെ പെരുമാറാൻ മക്കൾക്കും മറ്റ് കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും ഉത്തരവാദിത്വം ഉണ്ട്.

ഇന്നത്തെ കുടുംബം അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികൾ:

 1. കുടുംബങ്ങളിൽ അപൂർവ്വമാകുന്ന ആശയവിനിമയം.

അപൂർവ്വമാകുന്ന ആശയവിനിമയം.
കുടുംബത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും ദൈവീക ദൌത്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചതിനുശേഷം ഇന്നത്തെ കുടുംബം അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ചില വെല്ലുവിളികളെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യാം. രണ്ടു വ്യത്യസ്ത കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നും കടന്നു വരുന്ന സ്ത്രീപുരുഷന്മാരിൽ നിന്നുമാണല്ലോ ഒരു കുടുംബം ജന്മം കൊള്ളുക. ഇവരുടെ വ്യത്യസ്ത ആശയങ്ങളും ചിന്താഗതികളും മനോഭാവങ്ങളും അനുരൂപപ്പെടേണ്ടത് കുടുംബത്തിന്റെ ഭദ്രതയ്ക്ക് അനിവാര്യമാണ്. ഇതിനു ആശയവിനിമയം ഏറെ ആവശ്യമാണ്. നമ്മുടെ കുംബങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും ഇത് അത്രകണ്ട് പ്രകടമാക്കപ്പെടുന്നില്ല.

2. മാദ്ധ്യമങ്ങൾ.

സംവേദനം ചെയ്യപ്പെടാത്ത ആശയങ്ങളും അഭിലാഷങ്ങളും ദമ്പതികൾക്കിടയിൽ അകൽച്ചയും ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ക്ഷണിക്കപ്പെടാത്ത അതിഥികളെപ്പോലെ മാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ കടന്നുവരവ്. ജീവിത പങ്കാളിയിൽനിന്നും ലഭിക്കാത്ത സ്നേഹത്തിനു പകരം അവർ ചാനലുകളേയും വെബ്സൈറ്റുകളെയും ആശ്രയിക്കുന്നു. അതിലൂടെ ജീവിതപങ്കാളിക്കായി സമർപ്പിക്കേണ്ട സമയവും ജീവിതവും മാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ ഭാവനാലോകത്ത് അവർ പാഴാക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ ചില പുതിയ ബന്ധങ്ങളിലേയ്ക്ക് അത് വഴി തുറന്നു എന്നും വന്നേക്കാം.

 3. സാമ്പത്തിക സ്വയം പര്യാപ്തതയും കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ തകർച്ചയും.

ഇന്ന് സാമ്പത്തിക സ്വയം പര്യാപ്തതയിലേയ്ക്ക് കുടുംബാംഗങ്ങൾ എല്ലാവരും വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ചയാണ് കാണുവാൻ കഴിയുക. ആർക്കും ആരെയും ആശ്രയിക്കാതെ ജീവിക്കാമെന്ന അവസ്ഥ. കുടുംബ ബന്ധങ്ങളിലെ പ്രതിബദ്ധതയുടെ സുവർണ്ണ നൂലുകൾ പെട്ടെന്ന് അറ്റുപോകുന്നു. ഞാനെന്തിനു ഇവിടെ ഈ കുടുംബത്തിന്റെ നാല് ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ എന്നെ തളച്ചിടണം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന അവസ്ഥ യിലേയ്ക്ക് വരെ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇന്നത്തെ അണുകുടുംബങ്ങൾ. പക്ഷെ ഇത് നിരാശയിലേയ്ക്കും അരക്ഷിതാവസ്ഥ യിലേയ്ക്കുമാണ് വ്യക്തികളെ തള്ളിയിടുന്നത് എന്ന ബോധ്യവും ആധുനിക കുടുംബങ്ങൾ മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്നുണ്ട്‌.

4. എല്ലാറ്റിന്റെയും സംലഭ്യതയിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ജീവിതം.

ഇന്നത്തെ കുടുംബങ്ങളിൽ വളരുന്ന കുട്ടികൾ എല്ലാറ്റിന്റെയും സംലഭ്യ തയിലാണ് അവരുടെ ജീവിതം ആ രംഭിക്കുന്നത്. ജീവിതത്തിന്റെ പരു പരുത്ത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും ക്ലേശങ്ങ ളും അവർക്ക് അന്യമാണ്. ഇതിലൂടെ പ്രായപൂർത്തിയായി തനിയെ ഒരു കുടുംബത്തെ നയിക്കുവാൻ പോരു ന്ന ഒരു വലിയ പരിശീലനമാണ് അ വർക്ക് നഷ്ടമാകുന്നത്. അവർ പരിശീ ലിക്കുന്ന ആസൂത്രണ വൈദഗ്ദ്ധ്യ വും സിദ്ധാന്തശകലങ്ങളും കുടുംബ ത്തിന്റെ പ്രായോഗികതയിൽ അത്ര കണ്ട് വിലപ്പോകില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലേയ്ക്ക് മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികളെ നയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

5. കൌമാരപ്രായ പ്രശ്നങ്ങൾ.

കൗമാരത്തിലേയ്ക്ക് കടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്ക് ഒരുപാട് ജിജ്ഞാസകളും ഉത്കണ്ഠകളും ഉണ്ടാകും. ഇതിനെ അതിജീവിക്കുവാൻ പോരുന്ന ഒരു സൗഹാർദ്ദാന്തരീക്ഷം പലപ്പോഴും കുടുംബങ്ങളിൽ കാണാറില്ല. ലൈംഗിക വിദ്യാഭ്യാസമുൾപ്പടെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യാൻ പോരുന്ന സൗഹാർദ്ദ വേദികളായി കുടുംബങ്ങൾ ആയിത്തീരണം. മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ മക്കൾക്ക്‌ വേണ്ടി ജീവിത പങ്കാളികളെ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ ശരിയായ അന്വേഷണം നടത്താത്തത് കുടുംബജീവിതത്തിനു വെല്ലുവിളി ഉയർത്തുന്ന മറ്റൊരു വസ്തുതയാണ്. വൈകാരികമായും സാംസ്കാരികമായും ഒക്കെ തങ്ങളുടെ മക്കൾക്ക്‌ ചേർന്ന ജീവിതപങ്കാളിയാണ് എന്ന ഉത്തമ ബോദ്ധ്യം വന്നതിനുശേഷം വിവാഹജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് അവരെ ആനയിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. യുവതീയുവാക്കൾ സ്വയം കണ്ടെത്തുന്ന ജീവിതപങ്കാളികളുടെ കാര്യത്തിലും ഈ അന്വേഷണത്തിന് അർഹമായ പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതുണ്ട്. 

6. മദ്യപാനം.

കുടുംബബന്ധങ്ങളെ തച്ചുടയ്ക്കുന്ന മറ്റൊരു വെല്ലുവിളിയാണ് മദ്യപാനം തുടങ്ങിയ ശീലങ്ങൾ. പക്ഷെ, ഏതു ദുശീലത്തിനടിമപ്പെട്ട ഭർത്താക്കന്മാരെ യും പ്രാർത്ഥനാപൂർവകമായ പരിചരണത്തിലൂടെ നേർവഴിക്ക് കൊണ്ടുവ രാൻ സ്ത്രീകൾക്ക് സാധിക്കുമെന്ന് പല അനുഭവങ്ങളും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തു ന്നു. ക്ഷമാപൂർവ്വമായ കാത്തിരിപ്പ് ഇവിടെ അനിവാര്യമാണ്. പത്രോസ് ശ്ലീ ഹായുടെ വാക്കുകൾ ഒരിക്കൽക്കൂടി നമുക്ക് ഓർക്കാം. "വചനം അനുസരി ക്കാത്തവരെ വാക്കുകൊണ്ടല്ല പെരുമാറ്റംകൊണ്ട്‌ വിശ്വാസത്തിലേയ്ക്ക് നയിക്കുവാൻ ഭാര്യമാർക്ക് കഴിയും. (1 പത്രോ.3-1)

 ഇങ്ങനെ ഓരോ വ്യക്തിയും സ്വയം അറിഞ്ഞും പരസ്പരം വളർത്തിയും ആണ് കുടുംബം കരുപ്പിടിപ്പിക്കേ ണ്ടത്. പലപ്പോഴും ഈ വൈകാരിക പക്വതയിലേയ്ക്ക് കുടുംബാംഗങ്ങൾ വളരുന്നില്ലയെന്നത് ആധുനിക കു ടുംബം നേരിടുന്ന മറ്റൊരു വെല്ലുവി ളിയാണ്. സാഹചര്യങ്ങളെ മനസ്സിലാ ക്കാതെ പെട്ടെന്ന് പ്രതികരിക്കുന്ന കുടുംബാംഗങ്ങൾ കുടുംബ ശൈഥി ല്യത്തിന് വഴിമരുന്നിടുകയാണ്. ഇതിനുവേണ്ട പക്വതയും പാകതയും കൗമാരക്കാലം മുതൽക്കേ പകർന്നു കൊടുക്കുവാൻ മാതാപിതാക്കൾക്കും അദ്ധ്യാപകർക്കും സാധിക്കണം.

 ഉപസംഹാരം - അടിയുറച്ച അർപ്പണബോധം.

ദൈവത്തിന്റെ പ്രത്യേക പദ്ധതിയുടെ നിവ്രുത്തിയാകലിനു ദൈവം സ്ഥാപിച്ച സാമൂഹിക സംവിധാനമാണ് കുടുംബം. കുടുംബത്തിൽ ദമ്പതികളുടെ ക്ഷേമവും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ പരിശീലനവും ഉറപ്പാക്കപ്പെടണം. വൃദ്ധരും വിധവകളും കുടുംബങ്ങളിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം. ഇന്നത്തെ കുടുംബം അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികൾക്ക് മുന്നിൽ തളരുകയല്ല വേണ്ടത്. സമചിത്തതയോടെ അവയെ നേരിടുകയാണ് ആവശ്യം. ദൈവം സ്ഥാപിച്ച ഒരു സംവിധാനത്തെ സംരക്ഷിക്കുവാൻ ദൈവത്തിന്റെ കരം എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാവുമെന്നും ആ വിശ്വാസത്തിലുള്ള അടിയുറച്ച അർപ്പണബോധം ആണ് ഈ വെല്ലുവിളികൾക്കുള്ള ഏക പ്രത്യുത്തരമെന്നും നാം തിരിച്ചറി യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

സിനഡിൽ പ. പിതാവ് ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ ഒക്ടോബർ 19 ന് നൽകിയ സമാപന സന്ദേശത്തോടെ ഈ ലേഖനം ഉപസംഹരിക്കട്ടെ. "കുടുംബത്തിലെ ആത്മാക്കളുടെ നന്മയ്ക്കായി നമുക്ക് ഉത്സുകരാകാം. അതാണല്ലോ അത്യുന്നത നിയമം". /- (അവസാനിച്ചു.)

Visit for up-to-dates and FW. link 
Send Article, comments and write ups to :
Published from Heidelberg, Germany, 
in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. DISCLAIMER: Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors. Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents, objectives or opinions of the articles in any form."

Donnerstag, 21. Mai 2015

ധ്രുവദീപ്തി // Society / Family / കുടുംബം : യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും വെല്ലുവിളികളും. Fr. Dr. Thomas Kuzhinapurathu

 ധ്രുവദീപ്തി  // Society //  Family //  

കുടുംബം : യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും വെല്ലുവിളികളും: Fr. Dr. Thomas Kuzhinapurathu

( സ്വദേശീയ സമൂഹത്തിനും  ലോകം മുഴുവനുമുള്ള പ്രവാസീമലയാളീ സമൂഹത്തിനും അവരുടെ വരും തലമുറകൾക്കും കൂദാശാ ജീവിതത്തിലും, അടിയുറച്ച കുടുംബ ജീവിതത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം ഒരുക്കുന്നതിനൊപ്പവും, മനുഷ്യന്റെ നന്മയ്ക്കായി ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച ഒരു വിശുദ്ധ യാഥാർത്ഥ്യമാണ് "കുടുംബം" എന്ന് നാമേവരെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതാണ് ഫാ. ഡോ.തോമസ്‌ കുഴിനാപ്പുറത്തിന്റെ ലേഖനം. മലങ്കര സുറിയാനി കത്തോലിക്കാസഭയുടെ തിരുവനന്തപുരം മേജർ അതിഭദ്രാസന ജുഡീഷ്യൽ വികാരിയാണ്‌ ലേഖകൻ /- ധൃവദീപ്തി.)

   Fr. Dr. Thomas Kuzhinapurathu
2014 ഒക്ടോബർ 5 മുതൽ 19 വരെ വത്തിക്കാനിൽ നടന്ന അസാധാരണ സിനഡിൽ, കർദ്ദിനാൾമാരും മെത്രാപ്പോലീത്തമാരും മെത്രാന്മാരുമടങ്ങുന്ന 191 പ്രതിനിധികൾ പ. പിതാവ് ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്ന, "കുടുംബം" എന്ന വിഷയത്തിലേയ്ക്ക് ആഗോള മാദ്ധ്യമശ്രദ്ധ വേണ്ട വിധം പതിഞ്ഞിരുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടകമായ കുടുംബ ജീവിതത്തിന്റെ ദൈവിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെയും അത് നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളെയും കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചയ്ക്ക് ഒരു വേദി തുറന്നിടുക മാത്രമാണ് ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത്.

Fr. Dr. Thomas Kuzhinapurathu

കുടുംബം ഒരു ദൈവിക യാഥാർത്ഥ്യം

സഭ എക്കാലവും കുടുംബത്തെ നോക്കികണ്ടിരുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധ തി സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യമായിട്ടാണ്. 1980-ൽ വി. ജോണ്‍പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ വിളിച്ചുകൂട്ടിയ പ്രത്യേക സുന്ന ഹദോസ്സിലും "കുടുംബം" എന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് ചില അടിസ്ഥാന കാഴ്ചപ്പാടുകൾ മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്രിസ്തുവിൽ ദൈവത്തിന്റെ കൃപാവരം സ്വീകരിച്ചു പരസ്പരം വളർത്തുകയും ആദരിക്കുകയും പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് പരിശീലനം നല്കി പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ  ഒരേ സമയം, ദൈവീകവും സാമൂഹികവുമായ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാവുകയാണ് കുടുംബം.

വി. പൌലോസ് ശ്ലീഹാ
വിശുദ്ധ പൌലോസ്ശ്ലീഹ പഠിപ്പിക്കുന്നു: "കർത്താ വിൽ പുരുഷനും സ്ത്രീയും പരസ്പരം ആശ്രയിച്ചാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. എന്തെന്നാൽ സ്ത്രീ പുരുഷനിൽ നിന്നു ഉണ്ടായതുപോലെ, ഇന്ന് പുരുഷൻ സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് പിറക്കുന്നു." (1.കൊറി. 11,11 -12 ). വീണ്ടും പൌ ലോസ് ശ്ലീഹാ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. "യഹൂദനെ ന്നൊ ഗ്രീക്കുകാരനെന്നോ അടിമയെന്നോ സ്വതന്ത്ര നെന്നോ പുരുഷനെന്നോ സ്ത്രീയെന്നോ വ്യത്യാസ മില്ല. നിങ്ങളെല്ലാവരും യേശു ക്രിസ്തുവിൽ ഒന്നാണ്" (ഗലാ. 3, 28). പുരുഷനെയും സ്ത്രീയെയും ക്രിസ്തുവിൽ ഒരുമിപ്പിച്ച് ദൈവം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു ദൈവിക യാഥാർത്ഥ്യമാണ് കുടുംബം. പരസ്പരം നൽകുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ഓരോ മനുഷ്യവ്യക്തിയും കുടുംബ ത്തിലൂടെയാണ് വിശാല മനുഷ്യസമൂഹത്തിലേയ്ക്ക് പരിചയപ്പെടുന്നത്. അതോടൊപ്പം ഓരോ വ്യക്തിക്കും ലഭിക്കുന്ന ദൈവിക ജീവൻ കെട്ടുപോ കാതെ നിരന്തരം പ്രോജ്ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന പരിശീലന കളരികൂടിയാണ്  കുടും ബം. ഇത് ആദ്ധ്യാത്മികതയിലും കൂദാശാ ജീവിതത്തിലും അടിയുറച്ച കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സംഭവിക്കേണ്ടത്‌. ദൈവിക പദ്ധതിയിൽ രൂപപ്പെടുന്ന കുടുംബത്തിനു ദ്വിവിധ ലക്ഷ്യങ്ങൾ സഭ മുന്നോ ട്ടു വയ്ക്കുന്നു. അവയിതാണ്:

1). ദമ്പതികളുടെ നന്മ.
2). സന്താനങ്ങളുടെ ജനനവും പരിശീലനവും.  

ദമ്പതികളുടെ നന്മ.

ദമ്പതികളുടെ നന്മ വിവാഹജീവിതത്തിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും ഒരു അടിസ്ഥാന ലക്ഷ്യമായി സഭ കരുതുന്നു. "ദൈവമായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്തു, മനുഷ്യൻ എകനായിരിക്കുന്നത് നന്നല്ല, അവനു ചേർന്ന തുണയെ ഞാൻ നൽകും" (ഉൽപ. 2, 18). മനുഷ്യന് തുണയുണ്ടാവുകയും അവർ ഒരുമിച്ച് കുടുംബജീവിതം കെട്ടിപ്പെടുക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി. ഏകനായിരിക്കുന്ന മനുഷ്യനിൽ അവന്റെ നന്മ പൂർണ്ണമാകുന്നില്ലയെന്ന സന്ദേശവും ഈ വചനം നൽകുന്നു. പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഒരുമിച്ചു പരസ്പരം വളർത്തുകയും പുതുതലമുറയ്ക്ക് ജന്മം നൽകുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അവരുടെ നന്മ പൂർണ്ണമാകുന്നത്. പൌലോസ് ശ്ലീഹാ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു, "എന്നാൽ വ്യഭിചാരം ചെയ്യാൻ പ്രലോപനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്നതുകൊണ്ട് പുരുഷന് ഭാര്യയും സ്ത്രീക്ക് ഭർത്താവും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ."


വിശുദ്ധ യാഥാർത്ഥ്യമാണ് കുടുംബം
ഭർത്താവ് ഭാര്യയോടുള്ള ദാമ്പത്യ ധർമ്മം നിറവേറ്റണം. അതുപോലെ തന്നെ ഭാര്യയും. ഭാര്യയുടെ ശരീര ത്തിന്മേൽ അവൾക്കല്ല അധികാരം, അവളുടെ ഭർത്താവിനാണ്. ഭർത്താ വിന്റെ ശരീരത്തിന്മേൽ അവനല്ല, ഭാര്യയ്ക്കാണ് അധികാരം"(1 കൊറി. 7, 2-3 ). മനുഷ്യന്റെ നന്മ യ്ക്കായി ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച ഒരു വി ശുദ്ധ യാഥാർത്ഥ്യമാണ് കുടുംബം എന്ന് പൌലോസ് ശ്ലീഹ ഇവിടെ ഓ ർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

കുടുംബത്തിൽ ദമ്പതികൾ പരസ്പരം വളർത്തുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക യും ചെയ്യുന്നവരാകണമെന്ന കാഴ്ചപ്പാട് ആദിമ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തന്നെ സഭ യ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് സഭയിലെ അതിപുരാതനമായ ആരാ ധനക്രമമായ അന്ത്യോക്യൻ ക്രമത്തിൽ നാം ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. " നിങ്ങളോരോരുത്തരും അവനവന്റെ ഭാര്യയോടുള്ള ബന്ധം എങ്ങനെ ആയിരിക്കണമെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക. എന്തെന്നാൽ അവൾ സ്വജനങ്ങളെ വിട്ട് ഭർത്താവിനോട് യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ അവൻ അവളെ പ്രീതിപ്പെ ടുത്തി, അവളോട് ദയാപൂർവ്വം വർത്തിക്കണം. സ്വപ്രാണനെപ്പോലെ അവൻ അവളോട് വർത്തിക്കണം. അവൻ വിശന്നിരുന്നാലും അവൾക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം. അവൻ ദാഹിച്ചിരുന്നാലും അവൾക്ക് കുടിക്കുവാൻ കൊടുക്ക ണം. അവളും അവനെ യഥോചിതം പരിചരിക്കുവാൻ കടപ്പെട്ടവൾ ആകുന്നു . സകലത്തിലും സൌഹാർദ്ദത്തോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടെ അവൾ അവ ന്റെ അടുക്കൽ പെരുമാറണം." (കൂദാശ ക്രമം, 2008, പേജ് 83). 


അതുപോലെതന്നെ ദൈവവചനം വീണ്ടും കുടുംബജീവിതത്തിലെയ്ക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നു." ഭാര്യമാരെ ഭർത്താക്കന്മാർക്ക് വിധേയരായിരിക്കുവിൻ. വചനം അനുസരിക്കാത്ത ആരെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ അവരെ വാക്കുകൊണ്ടല്ല, പെരുമാറ്റം കൊണ്ട് വിശ്വാസത്തിലേയ്ക്ക് ആനയിക്കുവാൻ ഭാര്യമാർക്ക് കഴിയും. അവർ നിങ്ങളുടെ നിഷ്കളങ്കവും ആദരപൂർവ്വകവുമായ പെരുമാറ്റം കാണുന്നത് മൂലമാണ് ഇത് സാധ്യമാവുക. ബാഹ്യമോടികളായ പിന്നിയ മുടിയോ സ്വർണ്ണാഭരണമോ വിശേഷ വസ്ത്രങ്ങളോ അല്ല നിങ്ങളുടെ അലങ്കാരം. പിന്നെയോ ദൈവസന്നിധിയിൽ വിശിഷ്ടമായ സൌമ്യവും ശാന്തവുമായ ആത്മാവാകുന്ന അനശ്വരരത്നം അണിഞ്ഞ ആന്തരിക വ്യക്തിത്വമാണ്. 

ഇങ്ങനെ തന്നെ ഭർത്താക്കന്മാരെ നിങ്ങൾ വിവേകത്തോടെ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ മാരോടൊത്തു ജീവിക്കുവിൻ. സ്ത്രീ ബലഹീനപാത്രമാണെങ്കിലും ജീവദായ കമായ കൃപയ്ക്ക് തുല്യ അവകാശിയെന്ന നിലയിൽ അവളോട് ബഹുമാനം കാണിക്കുവിൻ. (പത്രോ. 3,1-7). ദമ്പതികൾ സ്നേഹത്തോടെയും ആദരവോ ടെയും പരസ്പരം വളർത്തുമ്പോൾ നല്ല കുടുംബം രൂപം കൊള്ളുന്നു. ഇവിടെ, ദമ്പതികളുടെ നന്മ എന്ന കുടുംബത്തിന്റെ ഒരു പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യം സാക്ഷാ ത്കരിക്കപ്പെടുന്നു.

സന്താനങ്ങൾ കുടുംബത്തിന്റെ ഐശ്വര്യം.

കുടുംബജീവിതം സ്ത്രീയുടെയും പുരുഷന്റെയും നന്മമാത്രം ലാക്കാക്കിയു ള്ള ഒരു സംവിധാനമല്ല. പുതുതലമുറയുടെ പിറവിയും അവരുടെ പരിശീല നവും കുടുംബത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ദൈവം പറ ഞ്ഞു: "സന്താന പുഷ്ടിയുണ്ടായി, പെരുകി, ഭൂമിയിൽ നിറയുവിൻ" (ഉത്പ.9,1). ഇതിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ഛായയിലും സാദൃശ്യത്തിലും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടികർമ്മത്തിന് സഹകാരിയാവുകയാണ് ചെയ്യുക. 

പുതുതലമുറയുടെ പിറവി
പരിപാവനവും ദൈവനിയോഗിതവുമായ ഒരു ഉത്തരവാദിത്വമാണ് കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്‌ ജന്മം ന ൽകുകയെന്നത്. ഇതിൽ പങ്കാളികളാകുമ്പോൾ ദമ്പതികൾ സംശുദ്ധമായ മനസാക്ഷിയും നിർ മ്മലമായ സ്നേഹവും ദമ്പതികൾ കാത്തുസൂ ക്ഷിക്കണം. ഇത് അനന്തര തലമുറയുടെ സ്വഭാ വ രൂപീകരണത്തിനും വൈകാരിക പക്വത യ്ക്കും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. തികച്ചും ദൈവീകമായ ഒരു അർത്ഥം ദാമ്പത്യ ബന്ധത്തിൽ കാണുമ്പോൾ ഒരു തിരു കർമ്മത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയോടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്‌ ജന്മം നൽകാൻ ദമ്പതി കൾക്കാകുന്നു. 

കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഗർഭസ്ഥാവസ്ഥ മുതൽ അവരുടെ പരിശീലനവും ആരംഭി ക്കുന്നു. ഗർഭസ്ഥാവസ്ഥയിൽ തന്നെ അമ്മയുടെ ശരീരവുമായുള്ള സംസർ ഗ്ഗത്തിലൂടെ ശിശു ഏറെക്കാര്യങ്ങൾ അഭ്യസിക്കുന്നു. ഈ അവസരത്തിൽ അമ്മയുടെയും അവരോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നവരുടെയും വിചാരങ്ങളും വി കാരങ്ങളും തീരുമാനങ്ങളും പ്രവൃത്തികളും ഒക്കെ അമ്മയിലൂടെ ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിൽ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം ചെറുതല്ല. തന്മൂലം ഗർഭാവസ്ഥയിൽ മാതാവു മാത്രമല്ല അവരോട് ചേർന്ന് നിലക്കുന്നവരും കുഞ്ഞിന്റെ പരിശീ ലനത്തിൽ തങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞു ഉണർന്നു പ്രവർ ത്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. 

അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽ ഉരുവാകുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ തന്റെ സൃഷ്ടിയെക്കു റിച്ച് കരുതലുള്ള ദൈവത്തെ, തങ്ങളുടെ വാക്കുകളിലൂടെയും പ്രാർത്ഥനക ളിലൂടെയും പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിലേയ്ക്ക് സംവേദനം ചെയ്യുവാൻ അവർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന ബോധ്യം സഭ പങ്കു വയ്ക്കുന്നു. ഇ ക്കാലയളവിൽ കുടുംബത്തിൽ സംജാതമാകുന്ന പ്രാർത്ഥനയുടെയും ദൈവി ക സമാധാനത്തിന്റെയും അന്തരീക്ഷം ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിന്റെ വ്യക്തിത്വ ത്തിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമാണ് ചെലുത്തുന്നത്. /-

        (കുടുംബം : യാഥാർത്ഥ്യവും വെല്ലുവിളികളും / തുടരും)- ധൃവദീപ്തി).

Visit for up-to-dates and FW. link
Send Article, comments and write ups to :
Published from Heidelberg, Germany, 
in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. 

Sonntag, 17. Mai 2015

ധ്രുവദീപ്തി // Literature/ കവിത - ഒരു ചോദ്യം മറിയമ്മേ ? / Nandhini Varghese

ധ്രുവദീപ്തി  // Literature


ഒരു ചോദ്യം മറിയമ്മേ ?

                                                           കവികള്‍ക്ക് ലഹരി  കവിതകളും

കഥാകൃത്തുക്കള്‍ക്കോ കഥകളും
തുറന്ന കണ്‍കളും കാതുകളും
           നിറങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തുന്നു  തൂലികയും ....

ഇന്നു ഞാനേറെ പറയാന്‍ കൊതിക്കുന്നു
മറിയമ്മ തന്‍ മുഖം മായാതെ നില്‍ക്കുന്നു
പണ്ട് മരിച്ചു പോയ് എന്നു പറഞ്ഞോരാ...
മറിയമ്മ വീണ്ടും ഉയിര്‍ത്തതു  കാണുവാൻ.
നാല് പതിറ്റാണ്ട്  മുമ്പരങ്ങ്‌ തകര്‍ത്തൊരാ,
വായനക്കാരെ പിടിച്ചു കുലുക്കിയ,
കഥകള്‍ പകര്‍ന്നോരാ തൂലികാ ശക്തിയെ
പിന്നാരും കാണാത്തതെന്തന്നറിയില്ല.

ആസ്വാദകര്‍ അന്നേറെ വളർന്നതും,
വിമർശകർ ഒട്ടും കുറയാതിരുന്നതും..
അക്ഷരം ചാലിച്ച  തൂലികാശക്തിയോ ....
കഥകൾ തുടര്‍ന്നും പറഞ്ഞു സുലഭമായ്.

ആസ്വാദനങ്ങളും‍ വിമര്‍ശനങ്ങളും,
അരങ്ങു തകര്‍ത്തങ്ങാടി തിമിര്‍ത്തപ്പോള്‍......
ഒരുനാള്‍ കണ്ടില്ല  തൂലികാ ശക്തിയെ
ഒരുപാട് തിരഞ്ഞവര്‍ കണ്ടില്ലോരേടത്തും.

വായനക്കാർക്കൊരു സംശയം ബാക്കിയായ്
 മരിച്ചു എന്നവര്‍ ചിന്തിച്ചുറക്കെയും....
തിരയാന്‍ സ്ഥലമില്ല ഭൂവിലൊരേടത്തും
മറിയമ്മ എന്നൊരു പേര്‍ മാത്രം ബാക്കിയും .....

ഇന്നിതാ വീണ്ടും ഞാന്‍ കണ്ടു മറിയമ്മെ,
തൂലികാ നാമത്തില്‍ ഒതുങ്ങിയ പാടവം
അക്ഷര സിദ്ധികള്‍ കൊരുത്ത കരങ്ങളി -
ന്നെന്‍ പ്രിയ താതന്റെയാണെന്ന വാസ്തവം ....!

ഉയര്‍ന്നു വരുന്നോരാ ചോദ്യശരങ്ങളെ
തേങ്ങലായ് ഉള്ളില്‍ അടിച്ചമര്‍ത്തുമ്പോഴും
വായനക്കാര്‍ക്കൊപ്പം ചോദിച്ചു പോയി ഞാൻ ....‍
എന്തിനു  ബന്ധിച്ചു അക്ഷര സിദ്ധിയെ .....?

Montag, 11. Mai 2015

ധ്രുവദീപ്തി · // Religion - Faith-/ ദൈവമെന്ന പദം / Dr. Dr. Joseph Pandiappallil

ധ്രുവദീപ്തി ·  // Religion - Faith-/

ദൈവമെന്ന പദം /  

Dr. Dr. Joseph Pandiappallil

Fr .Dr. Dr. Joseph Pandiappallil
 ദൈവമെന്ന പദം രഹസ്യാത്മകത നിറഞ്ഞ, ശക്തി പ്രവഹിക്കുന്ന, അനുഭവം നൽകുന്ന, മാസ്മരികമായ പദമായാണ് മനുഷ്യൻ മനസ്സിലാക്കിയത്. യഹൂദ സംസ്കാരത്തിൽ ഈ പദം എഴുതാനോ പറയാനോ മനുഷ്യൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. വിശുദ്ധമായ ഈ പദം വിശുദ്ധമായി പരിപാലിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ഈ പദത്തിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കാനാണ് യഹൂദർ തീരുമാനിച്ചത്. ഹൈന്ദവ സംസ്കാരത്തിൽ നേരെ മറിച്ചും സംഭവിച്ചു.

ദൈവമെന്ന പദത്തിനെന്തർത്ഥം ?

ദൈവമെന്ന പദംകൊണ്ട് മനുഷ്യൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്താണ്? മനുഷ്യർ പല വിധമാണല്ലോ? ഈശ്വരവിശ്വാസികൾ, നിരീശ്വരർ, ഏകദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ, പല ദൈവങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ, ദൈവത്തെ വ്യക്തിയായി കാണുന്നവർ, ദൈവത്തെ ശക്തിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നവർ തുടങ്ങി പലതരത്തിലും രൂപത്തിലും ദൈവത്തെ സങ്കൽപ്പിക്കുന്ന വ്യത്യസ്ത ചിന്താധാരകളുള്ള ഒരു മനുഷ്യ സമൂഹമാണ് നമ്മുടേത്‌. ദൈവത്തെ വ്യക്തിയായി കാണുന്നവർ തന്നെ പല മതങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ്. ദൈവത്തെ അരൂപിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നവരും, ദൈവം ഒരു വ്യക്തിയല്ലെന്നു പറയുന്നവരും ഒരേ മതവിശ്വാസികൾ അല്ല.

ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരും തത്വശാസ്ത്രജ്ഞരും നിരീശ്വരവാദികളും ദൈവ ത്തെപ്പറ്റി സംസാരിക്കുന്നത് ഒരുപോലെയല്ല. ഭൌതിക വാദികളുടെ ദൈവ മല്ല ഈശ്വരവിശ്വാസികളുടെ ദൈവം. ദൈവമില്ലെന്ന് പറയുന്നവരുടെ ദൈ വവും ദൈവമുണ്ടെന്നു പറയുന്നവരുടെ പറയുന്നവരുടെ ദൈവവും ഒന്നല്ല.

ദൈവം മരിച്ചു എന്ന് വിളിച്ചുപറയുന്നവരറിയുന്നില്ല, മരിച്ചത് ദൈവമല്ലെ ന്നും ദൈവത്തിനു മരിക്കുവാനാവില്ലെന്നും, മരിച്ചാൽ, ദൈവം ദൈവമല്ലാ തായെന്നും. അപ്പോഴൊക്കെ ഉയർന്നു വരുന്നൊരു ചോദ്യമുണ്ട്: ആരാണ് ദൈവം. ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടാൻ ചോദ്യകർത്താവ് ആരാണെന്നു കൂടി പരിശോധിക്കണം. കാരണം നിരീശ്വര വാദികൾ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഭാ ഷയല്ല, ഈശ്വരവിശ്വാസിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്‌. ചോദ്യത്തിന്റെ ഉദ്ദേശവും ഒന്നല്ല. അതുകൊണ്ട് ഉത്തരം കൃത്യമാക്കാൻ ചോദ്യത്തിന്റെ വിവിധ വശ ങ്ങൾ പരിശോധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ദൈവത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ.

ദൈവാനുഭവം വഴി ദൈവത്തെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ സാധിക്കും. പക്ഷെ എ ങ്ങനെയാണ് ദൈവത്തെ അനുഭവിക്കുക? മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ മനസ്സിലാക്കു ന്നത്പോലെയോ ഒരു വസ്തു വിശകലനം ചെയ്യുന്നതു പോലെയോ അല്ല, ദൈ വത്തെ അറിയുന്നതും മനസ്സിലാക്കുന്നതും. വിവിധ ഭാഷകളിൽ വ്യത്യസ്ത പദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുവെന്നത്, ദൈവം എന്ന പദം കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്ന ത് മനസ്സിലാക്കുവാൻ വിവിധ ഭാഷകൾക്കും സംസ്കാരങ്ങൾക്കും തടസ്സമല്ല. എന്നാൽ മനുഷ്യചിന്താഗതിയിലെ വ്യത്യാസം ദൈവത്തെപ്പറ്റി സംസാരിക്കു മ്പോൾ ആരോട് സംസാരിക്കുന്നുവെന്നുകൂടി കണക്കിലെടുക്കുവാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

അതിപുരാതനകാലത്തെ മനുഷ്യർ ദൈവത്തെ സങ്കൽപ്പിച്ചതുപോലെയല്ലാ ഇന്നത്തെ മനുഷ്യരുടെ ദൈവസങ്കൽപ്പം. അന്ന് മനുഷ്യർ ദൈവമെന്നു കരു തിയതൊന്നുമല്ല യഥാർത്ഥ ദൈവമെന്ന് പിന്നീട് മനുഷ്യന് മനസ്സിലായി. വ സ്തുക്കളെയും വൃക്ഷങ്ങളെയും മൃഗങ്ങളെയും ദൈവമായി മനുഷ്യൻ കരു തിയ ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യൻ മഹത്തായതെന്നും ശക്തിയുള്ള തെന്നും കരുതിയതിനെ ദൈവമെന്നു വിളിച്ചു ആദരിച്ച കാലമായിരുന്നു അത്. ചില പ്രത്യേക കല്ലുകൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ മൃഗങ്ങൾ, നദികൾ, കടൽ, മഴ, ഇടിവാൾ തുടങ്ങി പലതിനെയും മനുഷ്യൻ ദൈവമെന്നു വിളിക്കുകയും ആ ദരിക്കുകയും പേടിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സാവകാശം ദൈവമുണ്ടെന്ന സങ്ക ല്പം പോലെതന്നെ ചെകുത്താനുന്ദെന്ന വിശ്വാസത്തിലും മനുഷ്യൻ വളർന്നു. ആത്മാവുണ്ടെന്നും, അരൂപിയുണ്ടെന്നും, മാലാഖമാരുണ്ടെന്നും ഉള്ള വിശ്വാ സം പിന്നീടാണ് വികസിച്ചത്.

ദൈവസങ്കൽപം വിശുദ്ധിയോട് ബന്ധപ്പെട്ടാണ് വ ളർന്നത്. രഹസ്യാത്മകതയും അതിമാനുഷികത യും അതിസ്വാഭാവികതയും നിറഞ്ഞൊരു സങ്കല്പ മായിരുന്നത്. ദൈവമെന്ന പദം കേൾക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ അത്ഭുതത്തോടും ഭയഭക്തിബഹുമാന ങ്ങളോടും കൂടി കാതോർക്കുകയും നില കൊള്ളു കയും ചെയ്തുപോന്നു. ശാസിക്കുകയും ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവ ത്തെക്കുറിച്ചും സ്നേഹിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തെക്കു റിച്ചും മനുഷ്യൻ പഠിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. 

ദൈവമെന്ന പദം രഹസ്യാത്മകത നിറഞ്ഞ, ശക്തി പ്രവഹിക്കുന്ന, അനുഭവം നൽകുന്ന, മാസ്മരികമായ പദമായാണ് മനുഷ്യൻ മനസ്സിലാക്കിയത്. യഹൂദ സംസ്കാരത്തിൽ ഈ പദം എഴുതാനോ പറയാനോ മനുഷ്യൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. വിശുദ്ധമായ ഈ പദം വിശുദ്ധമായി പരിപാലിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ഈ പദത്തിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കാനാണ് യഹൂദർ തീരുമാനിച്ചത്. ഹൈന്ദവ സംസ്കാരത്തിൽ നേരെ മറിച്ചും സംഭവിച്ചു. ദൈവം ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നവനാകകൊണ്ട് ദൈവം സ്വന്തമാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു. അവിടെയും ആദരവ് ഈ പദത്തോട് മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു. 

ദൈവനാമം വിളിച്ചാണ് മനുഷ്യൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. ഈ നാമത്തിന്റെ അർത്ഥം വിശദീകരിക്കാനാവില്ല. എല്ലാ മനുഷ്യനും ദൈവനാമം വിളിക്കുമ്പോൾ ദൈവമാരെന്നറിയുന്നു. ആ അറിവിനും അനുഭവത്തിനും വിശേഷണങ്ങളും വിശദീകരണങ്ങളും ആവശ്യമില്ല. വിശ്വസിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റം പ്രാഥമിക ആവശ്യമാണ് ദൈവനാമം. ദൈവനാമം വിളിക്കാനാവില്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യൻ താനാരാണെന്ന് അറിയാത്തവനാണ്. //-