Freitag, 30. Dezember 2016

ധ്രുവദീപ്തി: Christianity // St.Chavara // His Vision about Women // Fr. Dr. Thomas Kadankavil CMI

ധ്രുവദീപ്തി: Christianity // 

St. Chavara // His Vision about Women //

Fr. Dr. Thomas Kadankavil CMI



Though the modern ideas of liberation and empowerment of women were unknown to Chavara and his contemporaries he was well aware that the stability and sanctity of families depended mostly on well-groomed women in siciety. One of the main reasons for starting a religious congregation for women at Koonanmavu was that besides attaining personal holiness, they could also be instuments in educating girls who would become wives and mothers of Christian families.

 Fr. Dr. Thomas
Kadankavil CMI
In the 19th century social life of Kerala, women did not enjoy equality with men in any area. Their education was limited to that of aquiring basic skils in reading and writing at the single-teacher village school called Kalari. The training given to them was mostly focused on cooking, child-rearing and household works. They were given away in marriage at avery tender age too. In christian families women did not have any right or title to the family property. Only the sons could inherit the property. The tradition amoung the Syrian Christian was that women could not hold property or forms of wealth in their on name. What she receives from her family as the 'girls share' (DOWRY) becomes the property of her husband and his family and they handle it the way they wanted.

A women's main duty was to make the family atmosphere homely and enjoyable through the proper exercise of her twin roles as wife and mother. In short, women were expected only to work and do their duty as wife and mother. They had no rights, no voice, either in the family or in the society. Girls belonging to lawer castes were not admitted even to the single teacher village schools. Women were not allowed to go for amusements or other culturel events that took place even in the Church compounds. Father Bernard , the eminent church historian remarks that women did not participate even in the retreats that were conducted for the people at the church. Even BL. Chavara admonished that girls, twelve years and older should not be taken to social functions like death aniversary celebrations, feasts and other liturgical celebrations, dinner, weddings etc. They should be rather kept at home and given instruction in some usefull trade or craft(Letters, p. 114, No.1).

We all know that in the Indian society the position and status of women has not improved much even at the present time. Even today women are not represented in the parish councils of the syrian church. They are excluded from theological studies. Thus catholic women have been very backward ecclesiastically, socially, ecconomically and educationally. It is in the context of this unfortune situation that chavara's vision on women in favour of educating them becomes revolutionary and far ahead of this times.

Chavara's Personal Relation to Women.

 St. Chavara
Chavara's vision on women is lofty. There are those who see him as the pioneer of women's emancipation, as the leader of the women's uplift movement. Many people and the influence of various situations helped Chavara to form a noble vision regarding women, especially housewives. First and formost amoung these factors is his own mother and her lasting influence on him.

a)- His own mother : Some of the earliest memories of Chavara of his mother are given expresion in his work ' Compunction' of the Soul. Concerning the dedication his mother made of him to Mary he writes:
 And while on nectar mother on the earth fed me
 Mary at her feet fondly kept me safe.
Accept him as your humble slave
To your maternal love, I entrust him.
My humble womb's worthless 'tender fruit'
So saying, me her infant child
At Mary's feet, she humbly laid (P.lines 3-9)

In section 1from lines 44 to 88 we have a very vivid descreption of how Chavara's mother taught him devotional prayers:

And, while my infant tongue, 'began to lisp'
up to the sky, her finger pointing oft
The holy names of Jesus, Mary, and Josef
She, my noble mother made me repeat (p.3,lines 67-70).
Never once did she use the rod to chastise
Nor with a harsh touch did the smite me
Her eyes, they wielded the mighty power to hit me
Or needs be, to fondle me, in approval (p3,lines 81-84)

b)- Mother of God

It was from his mother that Chavara got his devotion to the blessed Virgin Mary and the holy family. It is with a heart full of devotion and gratitude that Chavara recalls his being dedicated to Mary. Throughout Compunction of the soul we see Chavara lost in the ecstatic devotion to the Blessed Mother.

c)- Devotion to Teresa of Avila.

 St. Teresa of Avila
Chavara always addressed St.Teresa as "my mother". He was convinced that his mother had accepted him as one of her spiritual sons. To learn the meditation techniques of St Teresa, Chavara showed interest in learning Spanish. He wished to read the Interior Castle in its original language. He writes about this in his Colloquies with the Heavenly father: "St Teresa, as a mother in spirit and mistress of contemplative life, would certainly see to my spiritual need. For she is the author of the Interior Castle with its seven mansions. She knows how to teach teach her children the way taking them through it. So I beseech your help, O mother, in comprehending the language or the subline inner meaning of the Interior Castle or inspiring the same into my heart"(P.2).

In his letter addressed to the community of the sisters he again referred to the Interior Castle of St.Teresa. " Then the bride will love more and more and the bridegroom will rejoice over it and adom her with ornaments. Thus commences the divine union from then on there will be no fear.

1)- Reading-
2)- Solitude
3)- Mediative prayer
4)- Mediation

It is enough for the mediative time being used to aspire to this fourth degree of prayer. Our mother Teresa attained the seventh stage. Some of her sisters reached up to the fifth and sixth.We must reach at least the fourth".

d)- Devotion to Repentant Holy Women:

Extremely humble as he was, Chavara always felt that his compunction was not in proportion to the magnitude of his sins. He, therefore, cultivated a special devotion those repentant holy women who, renouncing their old sinfull life became acceptable to the lord. He prayed " As my sorrow bears no proportion to the magnitude of my sins, I take heart to go to my heavenly Father by offering to him, with my sorrow and grief, the penance and penitence of the great penitence like Mary Magdalena, Mary of Cortona who have always been helpfull to me in repentance for my sins".

e)- Prayer of a  Holy Girl for Happy Death:

Chavara used to say a prayer for a happy death composed by a holy girl who was converted to catholicism at the age of fifteen and died in the order of sanctity at the age of eighteen. This prayer which descreibes in detail the final stages of death and its agonies will certainly enable any faithful to face death with a calm and serene mind. Many Christian families used to recite it during their evening prayer for a happy death.

f)- Anasthasia's Martyrdom :

Anasthasia's Martyrdom is a poem that Chavara composed with a view to strengthening the faith and unity of the Kerala Syrian Church and Christian families when its foundations were shaken in the strom that the schism raised. Just as he selected the prayer of a Holy girl, He also selected, as the role model, a girl from amoung the many holy martyrs to serve as an edifying example to the faithfull.

g)- Mothers of Great Men:

Chavara has written the biographies of great men who have had significant influence on his life. In these biographies he has always made reference to the significant role their mothers have played in their personality development. In the Mannanam Chronicle we read the following about the mother of Father Thomas Palackal:" His father also died in the epidemic. He had one elder brother and two sisters. As the former was too young and incapable, mother suffered a lot to bring her children up. But she did not lose her patience because she was one of the most pious women of the time and had a younger sister to help her.

Similarly, while speaking about the life and circumstances of Anna, one of the first members of the convent at Koonanmavu, Chavara remembers Anna's mother and aunt too with great respect and admiration: " Father delegate got down Thomman Varikka, the younger brother of the girl's father who was looking after her properties. The Rev. Father undertook to clear all the debts and asked him to build a small house for them. He and his wife, who were very pious people, took great interest, but as they had no money the work dragged on.

The above are a few instances which testify Chavara's respect and admiration towards women who were great and hounarable in the eyes of God. Chavara held the lofty ideal that all women should be hounered and respected in the family, in the society and in the nation. Hence it is clear that he saw women's uplift as a very effective means to improve the quality of life in the families. He then acted with the conviction that the first towards this should be the formation of a group of consecrated women in the Church.

Establishment of a Convent and the Renewal of the Family.

 CMC Sisters
A women is the light of the family. She has a unique role to play in giving a good formation to her children. With these convictions Chavara attempted to uplift women by founding a convent for them. These efforts, he believed, would ultimately result in the betterment of the Christian family as a whole. In the chronicle of the CMC convent at Koonanmavu the foudation statement regarding the aim of the convent is given as follows:

" to clear the debts and then to have the remaining plot enclosed and to put up a house where the two could be together. They could take care of their spiritual life, teach girls prayers and train them in certain handicrafts".

There are three elements in this foundation statement:

1)- Meet one's spiritual needs effectively. 2)- Achieve Christian formation through Christian instructions and studies. 3)- Learn and give training in trade or craft.

" To teach to pray" means 'to bring up children in the fear of God". St.Chavara knew that when women become capable of leading family prayer, children would get good character formation. When women achieve the capacity to earn, they get recognition and influence in the family. Thus when convent was furnished, there were not only the facilities for leading a spiritual life but also other tools for crafts, like "...nippers, thin wires, scissors, needles, thread, a penknife, inkpot, quill,paper, nails hammer, ...fork, knife pitcher and goblet".

The aim was to enable them to integrate prayer and manual labour and thus achieve the integral development of the whole person. The learning of the craft was meant not merely for the sisters, rather the sisters, having learnt them, were supposed to teach them to other children. This wider concept of the integration of spiritual life and some useful trade was very much in the mind of the founding Fathers of the CMC convent right from the the time of the founding of the bamboo mat convent. Later when they made plans to build a new, solid building for their convent they also had plans to start with it a school and boarding house. .. that the convent is to be built in two stories and that that the boarding house and the school building must be enclosed by a compound wall. With these objectives the foundations of the western and eastern walls of the convent were dug up again and broadened and strengthend so that the foundation may be strong enough for a two-story building.

Here we can see that the boarding house, the school, and the convent are part of an integral plan, a total vision. As early as 1868 a good number of girls had come to live in the boarding house. All these girls were not candidates for religious life. They came there desirous of good training in Christian life and in becoming good housewives. Accordingly they were taught such useful subjects as language, mathematics, cooking, music, Tamil, and Latin.Thus Chavara founded the convent with a view to achieving, through the renewal of the family and through the life and work of the sisters, the all- round development of the Kerala Church.

Although it was his own community that received the bulk of the benifits of his services, others also have their share in the fruits of the pioneering labours of this great soul. His God-orientation always started from his own person but it grew through the family and his own community, the country at large and finally embraced the whole church. Even if some people hold that St.Chavara served only his own community, it does not in any way diminish the universal appeal of his services.

What keep a family a true family are the virtues of love, peace, sacrifice, prayer and mutual understanding. The Family Directives and Regulations that Chavara prepared for the families and the instructions he gave regarding the upbringing of children are certainly in keeping with the insightsof modern psychology. Many of his admonitions still influence our families and serve as bright beacons that guide our lives. His insights regarding women women and his efforts for their betterment were certainly real challenges to the thought-pattern and practices of his time. The efforts St.Chavara had made for the renewal of family life shine forth brightly even today, keeping their own identity and uniquencess. //-  
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ധൃവദീപ്തി  ഓണ്‍ലൈൻ
www.Dhruwadeepti.blogspot.de 
DHRUWADEEPTI ONLINE
Published from Heidelberg, Germany,   
in accordance with the European charter on freedom of opinion and press. 

DISCLAIMER:   Articles published in this online magazine are exclusively the views of the authors. Neither the editor nor the publisher are responsible or liable for the contents, objectives or opinions of the articles in any for

Sonntag, 25. Dezember 2016

ധ്രുവദീപ്തി: ക്രിസ്മസ് ചിന്തകൾ // Sr. സിസിലി മാത്യു

Xmas Thoughts // 

ക്രിസ്മസ് ചിന്തകൾ: 

 Sr. സിസിലി മാത്യു, സുപ്പീരിയർ, 

ഹോളി ക്രോസ് കോൺവെന്റ്, മണ്ണക്കനാട്  


 Sr. Cicily Mathew,
Holy Cross Convent
മ്മുടെയെല്ലാം മനസ്സിൽ ഇന്ന് പൂർണ്ണമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ ജന്മദിനത്തെ ആഘോഷിക്കുന്ന ക്രിസ്തുമസ് എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഓർമ്മദിനത്തെയാണ്. നാം മാത്രമല്ല, ലോകമെമ്പാടും ക്രിസ്ത്യാനികളും ക്രിസ്ത്യാനികൾ അല്ലാത്തവരും പോലും ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനദിവസം ആഘോഷമായി അനുസ്മരിക്കുകയാണ്. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ യേശുവിന്റെ ജനനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി എല്ലാ വർഷവും ഈ ദിവസം ക്രിസ്മസ് ദിനം ലോകമൊട്ടാകെ ആഘോഷിക്കുകയാണ്. 

ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ക്രിസ്മസ് ഡിസംബർ 25-നു ആഘോഷിക്കുന്നത്? യേശു ക്രിസ്തു ദൈവപുത്രനാണ് എന്ന് ക്രിസ്ത്യാനികൾ വിശ്വസിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് യേശുവിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ ഓർമ്മക്കായി ക്രിസ്മസ് ആഘോഷിക്കുന്നത്. യേശു നമുക്ക് വേണ്ടി മരിച്ചു, അതിനുശേഷം വീണ്ടും ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവന്നു എന്ന് നാം വിശ്വസിക്കുന്നു." ക്രിസ്തു-മാസ്സ്" കുർബാന സൂര്യാസ്തമനം കഴിഞ്ഞു പാതിരായ്ക്ക് ആണ് നടത്തപ്പെട്ടിരുന്നത്. ക്രിസ്‌തുവിനെ സ്മരിക്കുന്ന Christ-Mass- ൽ (Communion, Euscharistie) നിന്നാണ് ക്രിസ്മസ് എന്ന പേര് നമുക്ക് ലഭിച്ചത്.

 ബേത്ലഹേമിൽ ഒരു തൊഴുത്തിൽ
യേശു പിറന്നു.
 
യേശുവിന്റെ ജനനത്തിനു കുറച്ചുനാൾ മുൻപ് യേശുവിന്റെ അമ്മയും യൗസേപ്പ് പിതാവും നസ്രത്തിൽനിന്നും ബെത്ലഹേമിലേയ്ക്ക് താമസം മാറ്റിയെന്നും അവിടെ താമസത്തിനുള്ള ഒരു സൗകര്യവും  അവർക്കന്ന് ലഭിക്കാതെ വന്നതിനാലാണ്   ഒരു തൊഴുത്ത് താമസത്തിനായി തെരഞ്ഞെടുത്തതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ആ തൊഴുത്തിലാണ് യേശു ജനിച്ചതും. യേശുവിന്റെ ജനനസമയവും ജനനസ്ഥലവും മറ്റും ആട്ടിടയന്മാർക്കും ലോകത്തിനും അറിയിച്ചത് ആകാശത്തിൽ വഴികാട്ടിയായെത്തിയ അതിശോഭയേറിയ ഒരു നക്ഷത്രമായിരുന്നു എന്ന് നാം വായിക്കുന്നു. 

യേശുവിന്റെ ശരിയായ ജനനത്തിയതിയോ മാസമോ അറിയില്ലെങ്കിലും നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ക്രിസ്മസ് ദിനം ഡിസംബർ 25 ആണെന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. പിന്നീട് പൗരസ്ത്യരാജ്യങ്ങളും അതംഗീകരിച്ചു. വിശുദ്ധ ബൈബിളിൽ ജനനദിവസത്തെക്കുറിച്ചോ മാസത്തെക്കുറിച്ചോ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടർ പ്രകാരം ഡിസംബർ 25 ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനദിവസം എന്നത് ആധുനിക ലോകരാജ്യങ്ങളുടെ മുഴുവൻ പുതിയ  സിവിൽ കലണ്ടറുകളിൽ അതേപടി സ്വീകരിച്ചു അംഗീകരിക്കുകയാണുണ്ടായത് . എന്നാൽ ചില പൗരസ്ത്യ സഭകൾ ജനുവരി 7-നു ആചരിക്കുന്നുണ്ട്. അത് പുരാതനകാലത്തെ ജൂലിയൻ കലണ്ടർ പ്രകാരവും ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടർ പ്രകാരവുമുള്ള കണക്കുകളുടെ വ്യത്യാസത്തെ കണക്കിലെടുത്താണ്, അല്ലാതെ അതൊരു നിഷേധ തീരുമാനമോ അല്ല.

ലോകരാജ്യങ്ങളിൽ മുഴുവനുമുള്ള ലക്ഷോപലക്ഷം ജനങ്ങൾ ഈ ദിവസം മതപരമായും സാംസ്കാരികമായും പൊതുവെ എല്ലായിടത്തും ഡിസംബർ 25- നാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്. അതേസമയം, ഇത് ക്രിസ്ത്യൻ ലിറ്റർജിക്കൽ വർഷത്തിന്റെ പ്രധാനദിവസത്തെ ആഘോഷത്തിൽ മനുഷ്യന് സമാധാനവും പ്രതീക്ഷയും നൽകുന്ന നോയമ്പു കാലത്തിന് അവസാനം, ആഗമനക്കാലത്തിനു ശേഷമുള്ള ഓർമ്മ ദിനവുമാണ്. ചിലരാജ്യങ്ങളിൽ ക്രിസ്മസ് തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുന്നത് ഇരുപത്തിനാലാം തിയതിയാണ്. ലോകരാജ്യങ്ങളിൽ എല്ലാം തന്നെ ഈ ദിവസം പൊതു അവധി ദിവസമായും അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില ക്രിസ്ത്യൻ വിഭാഗങ്ങൾ ഈ ദിവസം ക്രിസ്മസ് ആചരിക്കുന്നതിനോടും യോജിക്കുന്നില്ല. എങ്ങനെയാണ് ഈ ആഘോഷദിവസം ആചരിക്കുന്നത്? യേശുവിന്റെ ജനനം നടന്ന സമയം എന്നതനുസരിച്ചു പാതിരായ്ക്ക് ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയങ്ങളിൽ ആഘോഷമായ വിശുദ്ധ കുർബാനയും പ്രത്യേക പ്രാർത്ഥനകളും നടത്തപ്പെടുന്നു. യേശു പിറന്നുവീണ കാലിത്തൊഴുത്തിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന പുൽക്കൂടുകൾ ഉണ്ടാകും. ഇവിടെ യേശുവിന്റെ ആഗമനത്തെ ആഘോഷത്തോടെ അനുസ്മരിക്കുകയാണ്.  ഇരുപത്തിയഞ്ചു ദിവസം ആഗമനകാലമായി അഥവാ നോയമ്പ് കാലമായി ക്രിസ്ത്യാനികൾ ആചരിക്കുന്നുണ്ട് . അവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ ആഗമനത്തെ കാത്തിരിക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ ജനനദിവസം കൊണ്ടാടുന്ന ഈ ദിവസം സന്തോഷത്തിന്റെയും സമാധാനത്തിന്റെയും അടയാളമായി ഇക്കാലത്തു കുടുംബാംഗങ്ങൾ അങ്ങുമിങ്ങും സമ്മാനങ്ങൾ നൽകും, അവർ ഒന്നിച്ചു പരമ്പരാഗതമായ, ആഘോഷമായ, രുചികരമായ ഭക്ഷണ വിഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം യേശുവിന്റെ ജനനദിവസത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായിട്ടാണ് നടത്തപ്പെടുന്നത്.

ഇന്നത്തെ ദിവസം യേശുവിന്റെ ജനന ദിവസം ആഘോഷിക്കുന്നതിനായി നാമെല്ലാം ഇന്നിവിടെ വന്നു ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അതുപക്ഷേ ഈ ദിവസം വരുവാൻ നാമെല്ലാം പ്രാർത്ഥനയിലും ത്യാഗത്തിലും നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തെ ക്രമീകരിച്ചുകൊണ്ട് നാമെല്ലാം ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. ആ ദിവസങ്ങളായിരുന്നു ആഗമനക്കാലം എന്ന് നാം അറിയപ്പെടുന്ന നോയമ്പ് കാലം. ക്രിസ്തുമസ് ദിനത്തിനായി നമ്മുടെ തയ്യാറെടുപ്പ് തുടങ്ങുന്നതിനുള്ള മഹത്തായ ഒരുക്കമാണ് സഭയിലെ  ആഗമനപ്പെരുന്നാൾ കാലം. ഏറ്റവും പ്രശാന്തമായ കാലം. ഈ ഭൂമിയിൽ വളരെയേറെ മനുഷ്യർക്ക്‌ പ്രത്യാശ നൽകുന്ന വർഷത്തിലൊരിക്കൽ മാത്രമുള്ള ദൈവീകമെന്നൊ അതി വിശിഷ്ടമെന്നോ പറയാവുന്ന നിത്യ പ്രതീക്ഷയുടെ മനോഹര ദിന രാത്രങ്ങൾ. ഇറ്റാലിയൻ ഭാഷയിൽ "അവ്വെന്റൊ" (AVVENTO), എന്ന് പറയും.   മറ്റു ചില പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ ഈ സുന്ദരമായ ദിനങ്ങളെ "അഡ്വന്റു കാലം" എന്നും  പറയും.

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ആഗമനകാലപെരുന്നാൾ, അഥവാ നോയമ്പ്കാലം ലോകം മുഴുവനുമുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഭക്തിപൂർവം ആചരിക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോരോ രാജ്യങ്ങളിലെയും  വ്യത്യസ്തമായ പാരമ്പര്യ ആചാരക്രമം അനുസരിച്ചു പെരുന്നാൾ ദിനങ്ങളിലെ ആഘോഷരീതികൾക്കും വ്യത്യസ്തത കാണാം. ഇന്ത്യയിൽ വിശിഷ്യ കേരളത്തിൽ ക്രിസ്ത്യൻ വിശ്വാസികൾ നോയമ്പ് ആചരിച്ച് അവരുടെ  ദേവാലയങ്ങളിലെ വിശുദ്ധ കുർബാന തുടങ്ങി വിശുദ്ധ കർമ്മങ്ങളിൽ കുടുംബാംഗങ്ങൾ മുഴുവൻ പ്രാർത്ഥനാപൂർവം പങ്കുകൊള്ളുന്നു. മുമ്പൊക്കെ വീടുകളിൽ പ്രത്യേക അലങ്കാരവേലകൾ ചെയ്തു വയ്ക്കുന്ന പാരമ്പര്യം ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയാം. എങ്കിലും കാലങ്ങൾ മാറിമറഞ്ഞതോടെ ആഘോഷങ്ങളും പ്രൗഢഗംഭീര അലങ്കാരവേലകളും കേരളത്തിൽ പൊതുവെ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ എല്ലാ ക്രിസ്ത്യൻ കുടുംബങ്ങളിലും തന്നെ ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന പാരമ്പര്യാചാരക്രമമനുസരിച്ച്‌ അഡ്വന്റു ദിനങ്ങളിൽ പുഷ്പഹാരങ്ങളും മെഴുകുതിരികളുംകൊണ്ട് അവർ എല്ലാവരും   വീടുകൾ അലങ്കരിക്കുന്നത് സാധാരണമാണ്.

 ഗബ്രിയേൽ മാലാഖ 
കന്യകാ മറിയത്തെ
യേശുവിന്റെ ആഗമന വാർത്ത
അറിയിക്കുന്നു. 
ആഗമനപ്പെരുന്നാളിന് "അഡ്വന്റ്" എന്ന പേരുണ്ടായത് ലത്തീൻ ഭാഷയിൽ നിന്നാണ് (Adventus Domini-Lat.). ആരുടെയോ വരവിനെപ്പറ്റിയുള്ള സൂചനയാണ് ഈ വാക്കിൽ ഉൾക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. ഇതിന് ലോകത്തിലെ വിവിധ ഭാഷകളിൽ വത്യസ്തമായ പദപ്രയോഗങ്ങൾ കാണാം. മലയാളത്തിൽ ഇതിനെ "സാന്നിദ്ധ്യം, ആഗമനം, സന്ദർശനം "എന്നൊക്കെയും പറയും. ഇവിടെയിപ്പോൾ "ആഗമനം" എന്ന വാക്കിലൂടെ വിശ്വാസികൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നത്‌, ഒരു രാജാവിന്റെയോ ചക്രവർത്തിയുടെയോ വരവ് സൂചിപ്പിക്കാൻ ഈ പദം എപ്രകാരം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്നതാണ്. ഗ്രീക്കു ഭാഷയിൽ എങ്ങനെ ഈ പദം ഉദ്ദേശിച്ചുവെന്നു നോക്കാം. ഗ്രീക്കുകാർ തങ്ങളുടെ ദേവാലയങ്ങളിൽ ദൈവങ്ങളുടെയും ദൈവീകത്വത്തിന്റെ ആഗമനത്തെയും ഇപ്രകാരം "എപ്പിഫാനെയാ" (പ്രത്യക്ഷപ്പെടൽ) എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. ഇതേ അർത്ഥത്തിലുള്ള "ആഗമനകാലം", യേശുവിന്റെ പിറവിത്തിരുനാൾ കാലം എന്ന വാക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ക്രിസ്ത്യാനികൾ സ്വീകരിക്കുകയാണുണ്ടായത്.

ആഗമനക്കാലത്തിന്റെ തുടക്കം നവംബർ ഇരുപത്തിയേഴിനും, ഡിസംബർ മൂന്നിനും ഇടയ്ക്കുവരുന്ന ഞായറാഴ്ചയും ഒടുക്കം ക്രിസ്തുമസിന്റെ തലേ ദിവസവുമാണ്. പ്രാചീനകാലം മുതൽക്കേ അഡ്വന്റു കാലം (ആഗമനകാലം) നോയമ്പ്കാലം അല്ലെങ്കിൽ വൃതകാലം എന്നാണറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അക്കാലത്ത് നവംബർ പതിനൊന്നു മുതൽ ക്രിസ്തുമസ് ദിനവും വെളിപാട് പെരുന്നാൾ ദിനവുമായ ജനുവരി ആറാം തിയതി വരെ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഉപവാസ ദിനങ്ങളായിരുന്നു. ആകെ എട്ട് ആഴ്ചകൾ. അതിൽ ശനിയാഴ്ചകളും  ഞായറാഴ്ച്ചകളും ഒഴിവാക്കി നാൽപ്പതു ഉപവാസ ദിവസങ്ങൾ ആയിരുന്നു.

ആദിമ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ആഗമനകാലം പ്രശാന്തമനോഹരമായി അക്കാലത്ത് ഭക്തിപൂർവം ആചരിച്ചിരുന്നു. അഞ്ചാംനൂറ്റാണ്ടിൽ ഇറ്റലിയിലെ "റിവന്നാ" പ്രദേശങ്ങളിൽ ആഗമനത്തിരുന്നാൾകാലം ആഘോഷിച്ചിരുന്നു. അന്നുവരെ ഈ ആചാരം സഭാതലത്തിൽ ആയിരുന്നില്ലായെന്നു ചരിത്രം വ്യക്തമായി സ്ഥിരീകരിക്കുന്നുണ്ട്. അക്കാലത്തിന് ശേഷം ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആണ് കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ തലവൻ ഗ്രിഗോർ മാർപാപ്പ ആഗമനകാല ലിറ്റർജി ക്രമം പ്രഖ്യാപിച്ച് മിശിഹായുടെ ആഗമനകാലത്തെ തിരുന്നാൾ ദിനങ്ങളാക്കി ഉയർത്തിയത്. ആഗമനകാല പെരുന്നാൾ ഞായറാഴ്ചകൾ എത്ര ദിവസങ്ങൾ ആയിരിക്കണം എന്നുകൂടി അന്ന് മാർപാപ്പ നിശ്ചയിച്ചു. ഇതോടെ സഭയിലെ ആഗമനകാലപെരുന്നാൾ ഞായറാഴ്ചകളുടെ എണ്ണം നാലായിട്ട് കുറച്ചു.

ആഗമനകാലം എന്നു നാമുദ്ദേശിക്കുന്ന കാലയളവ് യഥാർത്ഥത്തിൽ പുരാതന ക്രിസ്ത്യൻ സഭയിലെ നോയമ്പ് ആചരണകാലമാണ്. സൃഷ്ടാവായ  ദൈവത്തിന്റെ വരവിനെ അഥവാ നമ്മുടെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യാവതാരത്തിനുള്ള ഒരുക്കവും ശാശ്വത പ്രതീക്ഷയുടെ കാത്തിരിപ്പ് സമയവുമായിരുന്നു. പ്രശാന്ത സുന്ദര നിശബ്ധമായിരുന്ന കാലം. അക്കാലത്ത് വലിയ ആഘോഷങ്ങൾ, ഡാൻസുകൾ, എന്നിവ നടത്താറില്ല. ആഘോഷങ്ങളടങ്ങിയ വിവാഹങ്ങൾ നടത്താറില്ല. ഈയൊരു ആചാരക്രമങ്ങൾക്കും പില്ക്കാലത്ത് മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി. 1917 മുതൽ സഭയിൽ കർശനമായി നോയമ്പ് ആചരിക്കുന്നത് സഭ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല.

 പീയൂസ് അഞ്ചാമൻ
മാർപാപ്പ 
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ നാല് മുതൽ  ആറ് ഞായറാഴ്ച്ചകൾവരെയുള്ള കാലം നോയമ്പ് കാലമായിരുന്നു. നാലാഴ്ചകൾ എന്നത് ലോക രക്ഷകന്റെ വരവിനായുള്ള നാലായിരം വർഷങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതീകമായിട്ടാണ്‌ കരുതിയത്‌. അതുപക്ഷേ  സഭയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരമാണ് അങ്ങനെയൊരു കാലം തീർച്ചയാക്കപ്പെട്ടതും. അതായത്, പറുദീസയിലെ പാപത്തിന്റെ പരിഹാര പ്രതീകമായി രക്ഷകന്റെ വരവിനായുള്ള നീണ്ടകാല  പ്രതീക്ഷാ പ്രതീകാത്മക കാത്തിരിപ്പ്‌. ഇതിനെല്ലാം ശേഷമാണ് പീയൂസ് അഞ്ചാമൻ മാർപാപ്പ റോമൻ സഭയ്ക്ക് വേണ്ടി പുതിയ രീതിയിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ആഗമനകാലലിറ്റർജി പരിഷ്കരിച്ച് പ്രഖ്യാപിച്ചതും. ഒന്നാമത്തെ അഡ്വന്റു ഞായർ മുതൽ ഒന്നാമത്തെ ലിറ്റർജിക്കൽ വർഷം തുടങ്ങുന്നു.

പാശ്ചാത്യ ക്രിസ്ത്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ    എങ്ങനെയാണ് ക്രിസ്ത്യാനികൾ ആഗമനകാലത്തു ആഘോഷമായ ഈ അലങ്കാരവേലകൾ ചെയ്യുന്നതെന്ന് പറയട്ടെ. പുതിയ നാല്  മെഴുകുതിരികൾ ആഘോഷത്തിന് വേണ്ടി അതിപ്രൌഡിയിലും ശ്രദ്ധയോടും മനോഹരമായും അലങ്കരിച്ചാണ് നിർമ്മിച്ച്‌ വയ്ക്കുന്നത്. ഈ നാലു മെഴുക് തിരികൾ ഓരോ അഡ്വന്റു ഞായറാഴ്ചകളുടെ പ്രതീകമാണ്. ഓരോരോ വീടുകളിലും ഇപ്രകാരം ചെയ്യുന്നു.

 നാല് മെഴുകുതിരികളുടെ 
സത്യസന്ദേശം.
പക്ഷെ, ഇതിനു പ്രതീകാത്മകവും മനോഹരവുമായ സാന്ത്വന സ്പർശം നൽകുന്ന മറ്റൊരു യഥാർത്ഥ സത്യം വേറെയുണ്ട്. ലോകത്തിൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന മൂല്യച്യൂതിയെ കണ്ട് നമ്മൾ വിലപിക്കുന്നതു കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം, ജീവിത രഹസ്യത്തിന്റെ ഉറവിടം ഇവിടെയുണ്ട് എന്നു നമ്മെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് തരുന്ന പ്രകാശപൂർണമായ പ്രശാന്ത സുന്ദര ശീതളമായ നിലാവൊളിയായി ഈ നാല് മെഴുകുതിരികൾ ഇവിടെ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

ഈ രൂപാന്തരപ്പെടലുകൾ ഇവിടെ പരിപൂർണ്ണമാകുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: സമാധാനം, വിശ്വാസം, സ്നേഹം, പ്രതീക്ഷ. സമാധാനം നഷ്ടപ്പെട്ട, വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ട, പരസ്പര സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ട, പ്രതീക്ഷകൾ പാടേ തകർന്നടിഞ്ഞ ഒരു ലോകത്തിനു ഈ നാല് മെഴുകുതിരികളെല്ലാം എങ്ങനെയോ കെട്ടുപൊയാലും വീണ്ടും വീണ്ടും അത് മഹത് വിസ്മയമായി തെളിഞ്ഞു പ്രകാശിക്കും. ഈ നാല് മെഴുകുതിരികളുടെ സത്യസന്ദേശം.

ഈ നാല് മെഴുകുതിരികൾ ആഗമനത്തിരുന്നാൾ ആഘോഷത്തിന് വേണ്ടി പിറവിത്തിരുന്നാൾ ദിനംവരെ പ്രൌഡ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചാണ് വയ്ക്കുന്നത്. മനോഹരമായി നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന പുഷ്പഹാരത്തിന്റെ നടുവിലാണ് ഈ മെഴുകു തിരികൾ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെയുള്ള പുഷ്പഹാരങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി "ഫിർമരങ്ങളുടെ" ഇലകൾ നിറഞ്ഞ നല്ല കമ്പുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. സൂചി പോലെ ആകൃതിയുള്ള ഇലകൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ ഫിർമര ചില്ലകൾ മുറിച്ചെടുത്തു വളരെ മനോഹരമായി പുഷ്പഹാരങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, തയ്യാറാക്കിയ "അഡ്വന്റുമെഴുകുതിരി"കളും, പുഷ്പഹാരങ്ങളും എല്ലാ വീടുകളിലും ആഗമനകാലത്തു സ്ഥാനം പിടിക്കും. സിറ്റിംഗ് റൂം പോലെയുള്ള പ്രധാന മുറികളിൽ തിരികളും അതുപോലെ വീടിന്റെ പ്രധാന വാതിലിൽ പുഷ്പഹാരങ്ങളും അലങ്കരിച്ചു വയ്ക്കും. ഇങ്ങനെ വയ്ക്കുന്നത് സാധാരണ വീടുകളിൽ മാത്രമുള്ള പ്രത്യേക പതിവാണെന്നും കരുതേണ്ടതില്ല. പള്ളികളിലും സ്കൂളുകളിലും കച്ചവട സ്ഥാപനങ്ങളിലും ഓഫീസുകളിലും നിരത്തുകളിലും എല്ലാം ഇപ്രകാരം അലങ്കരിച്ച് ആഘോഷമായിത്തന്നെ ആഗമനകാലത്തെ കാത്തിരിക്കുന്നു.

കുട്ടികൾ മുതൽ മുതിർന്നവർ വരെയും വരാനിരിക്കുന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ ആഗമനകാലത്തെ ഭക്തിപൂർവം ആചരിക്കുകയാണ്. ഒന്നാം ഞായറാഴ്ച ആദ്യത്തെ ഒന്നാമത്തെ തിരി കത്തിക്കും. രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച രണ്ടാമത്തെ തിരികത്തിച്ചു വയ്ക്കും. ഇങ്ങനെ നാല് തിരികളും ക്രമമായി അവിടെ തെളിയും; ഇങ്ങനെ നോയമ്പ്‌ കാലം മുഴുവൻ രക്ഷകനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യാവതാര ദിനത്തെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഓർമ്മയിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു.

1939 ലാണ് ജർമനിയിൽ ആദ്യമായി ആഗമനത്തിരുന്നാൾ ദിനങ്ങളിൽ പുഷ്പഹാരങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച്‌ അലങ്കരിച്ചു തുടങ്ങിയത്. "ജോഹാൻ ഹൈൻറിഷ് വിഷേണ്‍ " എന്ന ഒരു ജർമൻകാരനാണ് ഇത് തുടങ്ങി വച്ചത്. അദ്ദേഹം ജർമനിയിലെ "ബറ്റ്സാൾ" എന്ന സ്ഥലത്തു അനാഥക്കുട്ടികളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന അനാഥമന്ദിരത്തിൽ ഇത്തരമൊരു അതി മനോഹരമായ പുഷ്പഹാരം ഉണ്ടാക്കി തൂക്കിയിട്ടു. തടിയിൽ രൂപപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ഈ പുഷ്പഹാരത്തിൽ അദ്ദേഹം അന്ന് ഇരുപത്തിമൂന്ന് മെഴുക് തിരികളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

അതിൽ നാലുതിരികൾ വിശുദ്ധ സായാഹ്നത്തിന് മുമ്പ് വരുന്ന ഓരോരോ ഞായറാഴ്ച്ചകളുടെയും  പ്രതീകമായിട്ടും ബാക്കിയുള്ള ചെറിയ തിരികളെല്ലാം ക്രിസ്തുമസ് ദിവസം വരെയുള്ള എല്ലാ അമൂല്യമായ ഓരോ പ്രവൃത്തി ദിവസങ്ങളുടെയും മഹനീയമായ നന്ദിപ്രതിരൂപമായിട്ടും കരുതിയിരുന്നു. ഇതിന് ഓരോ കുടുംബത്തിലെയും കുട്ടികൾ ഓരോ ദിവസവും ഓരോ തിരി മാത്രം കത്തിക്കുന്നു. ഡിസംബർ മാസം ഇരുപത്തിനാലിന് എല്ലാത്തിരികളുംകൂടി ഒന്നിച്ചു കത്തിക്കുന്നു. ഇതോടെ ക്രിസ്തുമസ് ദിനത്തിൽ തിരികൾ കത്തിച്ചുവച്ചുള്ള ഈ ആചാരവണക്കം തീരുന്നു.

യേശുവിന്റെ ആഗമന പെരുന്നാൾ യൂറോപ്പിൽ വളരെ പ്രത്യേക സവിശേഷതയിലാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയിലും മറ്റു വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലും എല്ലാം അതാതു സംസ്കാരത്തിന്റെ ശൈലിയിലും മട്ടിലും എല്ലാ മതവിശ്വാസികളും ഈ പുണ്യആഘോഷദിനങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു, ആഘോഷമായി ആചരിക്കുന്നു. വ്യത്യസ്ത മതദർശനങ്ങളുടെ പുറംചട്ട വ്യതസ്തമെങ്കിലും ഉറവിടം ഒന്നാണെന്ന ബോധ്യം. യേശുവിന്റെ മനുഷ്യാവതാര രഹസ്യവും ഇതിന്റെ അനന്തരഫലമായിത്തീരുന്നു.

 കേരളത്തിൽ ക്രിസ്മസ്
കുർബാനയർപ്പണം  
കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും  കൂടുതലും ദേവാലയങ്ങളിലെ ചടങ്ങുകളിൽ ആണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നല്കിയിരുന്നത്. യൂറോപ്പിലെ പാരമ്പര്യ ആഘോഷരീതികൾ കേരളത്തിലും സാവധാനം അത് അനുകരിച്ചു കാണുവാനും തുടങ്ങി.

എല്ലാ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും യേശു ജനിച്ച ബേത്ലഹേമിലും, നസ്രത്തിലും ആഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി ക്രിസ്തുമസ് കേക്കുകളും മറ്റ് പലതരം മധുരപലഹാരങ്ങളും വിവിധതരത്തിൽ   വർണ്ണങ്ങളിലും രുചിയിലും എല്ലാ വീടുകളിലും ബേക്കറികളിലും ഉണ്ടാക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ നാമെല്ലാം, അതെ, കുടുംബാംഗങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു കൂടുന്ന ഏറ്റവും സന്തോഷകരമായ ദിവസം. കേരളത്തിന്റെ തനതു ശൈലിയിലും രുചിയിലും അമ്മമാരും അപ്പന്മാരും ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന ഭക്ഷണം ക്രിസ്മസ് ദിനത്തിലെ മായാത്ത ഓർമ്മകളായിട്ട് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ മഹത്തായ സന്ദേശം നൽകി നിൽക്കുകയും ചെയ്യും..

വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ എന്തൊക്കെയാണ് വിഭിന്ന നിറമുള്ള രുചിയുള്ള മധുരപലഹാരങ്ങൾ?  നൂറു നൂറു ഇനങ്ങൾ മാർക്കറ്റിൽ കിട്ടും. വീടുകളിൽ വിവിധ മധുരപലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും. ഫീർമര ചില്ലകൾ കൊണ്ട് വീടുകളും ദേവാലയവും കെട്ടിടങ്ങളും റോഡുകളും ക്രിസ്മസ് മാർക്കറ്റുകളും എല്ലാം ക്രിസ്തുമസ് ട്രീ ഉണ്ടാക്കി അലങ്കരിച്ചു വയ്ക്കും. സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നും മാലാഖമാർ വിതറുന്ന മുല്ലപ്പൂക്കൾ പോലെ അഡ്വന്റു കാലാരംഭത്തിൽ ആദ്യമായി ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് പെയ്തിറങ്ങുന്ന തിളങ്ങുന്ന വെള്ളനിറമുള്ള പുത്തൻ പൊടി മഞ്ഞിന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗീയ പ്രഭയിൽ നാട്ടിൻപുറങ്ങളെല്ലാം വർണ്ണപ്രകാശ പൂരിതമായിരിക്കുന്നു. കുട്ടികളുടെയും മുതിർന്നവരുടെയും ആഹ്ളാദ ദിനങ്ങൾ. 

യൂറോപ്പിലെ മഞ്ഞിൽ പൊതിഞ്ഞ പ്രശാന്തസുന്ദരമായ റോഡുകളും വീടുകളും ക്രിസ്തുമസ് കച്ചവടസ്ഥലങ്ങളും രാവും പകലും മിന്നി പ്രകാശിക്കുന്ന മെഴുക് തിരികളും വൈദ്യുത വിളക്കുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. കിടുകിടാ മരവിച്ചു വിറയ്ക്കുന്ന തണുപ്പിൽ എത്തുന്നവർക്ക് വേണ്ടി ചൂട് റെഡ് വൈൻ വിതരണം ചെയ്യുന്ന ക്രിസ്തുമസ് മാർക്കറ്റുകൾ, ചൂട് ഭക്ഷണം നല്കുന്ന ചെറിയ ചെറിയ പാതയോര ഇംബിസുകൾ തിരക്കിയെത്തുന്നവർ, കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും മറ്റുള്ള അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ക്രിസ്മസ് സമ്മാനങ്ങൾ വാങ്ങുവാൻ നോക്കി നടക്കുന്നവർ - ഇങ്ങനെയെല്ലാം കൊണ്ടും നിരത്തുകളെല്ലാം തിക്കും തിരക്കും നിറഞ്ഞ ഉത്സവവേദിയായി മാറുന്നു. സന്ദർശകർക്ക് അവിടെനിന്നും എന്തെങ്കിലും വാങ്ങുന്നതിനോ ഉദ്ദേശമില്ലെങ്കിൽപോലും കുട്ടികളും അവരുടെ മാതാപിതാക്കളുമൊത്ത് മനോഹരമായി മിന്നിതിളങ്ങുന്ന ആഗമനകാലത്തെ ആഘോഷിക്കുന്ന ക്രസ്തുമസ് മാർക്കറ്റിൽ ഒരു സന്ദർശനം നടത്തുന്നത്  എത്രമാത്രം ആനന്ദദായകമാണ്. ഇവിടെ ദൈവം വസിക്കുന്നു.

 ക്രിസ്മസ് ആശംസകൾ 
നാമെല്ലാവരും പൂർണ്ണ സമാധാനവും വിശ്വാസവും സ്നേഹവും പ്രതീക്ഷയും നിറഞ്ഞ പ്രശാന്ത സുന്ദരമായ ക്രിസ്മസ് രാത്രിയെ പ്രതീക്ഷയോടെ വരവേറ്റു. യേശുവിന്റെ വരവിനെ കാത്തിരുന്ന നാം ഒരു വർഷത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ആ ദിനം ഇപ്പോൾ ആഘോഷിക്കുകയാണ്. ക്രിസ്മസിന്റെ പുണ്യനാളുകളിൽ ലോകത്തിൽ നിത്യ സമാധാനവും  നിത്യമായ  സന്തോഷവും ഉണ്ടാകുന്നതിനായി ഈയവസരത്തിൽ പ്രാർത്ഥനയോടെ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ നമുക്കെല്ലാവർക്കും ആഘോഷിക്കാം. ലോകത്തിൽ കുടുംബാംഗങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒത്തൊരുമിച്ചു കൂടുവാനുള്ള തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അവസരമായി ദൈവപുത്രനായ യേശുവിന്റെ പിറന്നാൾദിനമായ ഇന്ന് ക്രിസ്മസിനെ കാണാൻ കഴിയണം.

ഈയവസരത്തിൽ നിങ്ങളെല്ലാവർക്കും യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ പിറവിത്തിരുന്നാളിന്റെ ആശംസകൾ നേരട്ടെ.// -
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Freitag, 23. Dezember 2016

ധ്രുവദീപ്തി : The Christmas Mystery // Fr. Sebastian Thottippatt // Christmas 2016

 Christmas : 

The Christmas Mystery


 Joy of  Christmas


Fr. Sebastian Thottippatt //
Christmas 2016



 Fr. Sebastian Thottippatt
Christmas is the celebration of a mystery and not merely the celebration of the Birthday of Jesus Christ. Obviously at Christmas our thoughts turn to Bethlehem and all that took place there on that first Christmas night. As Mary and Joseph huddled together around the newborn Child, they were painfully aware of the poverty and discomfort of the shelter for animals they were in but in stark contrast to that they faced the awesome mystery of God who had become flesh under their very eyes. It was Emmanuel, God-with-us, who lay in the manger surrounded by animals and the shepherds who had come to pay him homage, as told to them by the angels. The creator God was visibly present within his creation in the Word made flesh. That was the Good News that was announced to the shepherds. And this indeed is the mystery that we seek to grapple with at Christmas as life unfolds before our eyes in its ordinariness. It is the mystery of God who is with us as we continue our journey of life along diverse paths. The joy of Christmas is the awakening to this reality in the heart of life.


 The arduous journey of 70 miles 
to Bethlehem in the last month
of Mary’s pregnancy.
Christmas is not a fairy tale of old but a truth that every human being is invited to realize in the depth of his or her being that we are soaked through and through with the presence of God in a most mysterious way. It was not easy for Mary and Joseph to allow this truth to sink into them. It began with the overwhelming challenge offered to them individually to accept into their lives a child born not in the manner of all human beings but through the power of the Holy Spirit. Then they had to make the arduous journey of 70 miles to Bethlehem in the last month of Mary’s pregnancy. The impossible became possible because they put their absolute faith in God setting aside ordinary human reasoning and the tradition they were familiar with, thus making room for God’s mystery to descend into their lives. Mary and Joseph surrendered themselves to the will of God which was not within the range of their understanding. They become witnesses of the union of divinity with humanity in ordinary human life.

The same path is open for us too in order to usher in the joy of Christmas into our lives. We are invited to make way for grace to touch our lives and let God make a breakthrough into our hearts. It is not the entry of someone outside of us but rather it is an awakening to a presence that fills our being all the time. “It is in him that we live, move and have our being (Acts 17:28). Unfortunately, Christians are more accustomed to worship Christ than follow him because that is usual teaching they are given by the Church. But Jesus had prayed: “that they may be one as we are one, I in them and you in me. Thus they shall reach perfection in unity so that the world shall know that you have sent me…” (Jn: 17:22-23). Nevertheless we human beings continue our lives as if we have a life apart from God and turn to him for help when our resources seem to be exhausted. Our anxieties and fears are fed by this utter lack of awareness of our intimate link with God through Christ. 

Our mind with its stream of thoughts, emotions and feelings, subject to changing circumstances, keep us in the illusory world of an artificial separation between our impermanent self and God. Christmas invites us to break this separation and begin to live in faith the truth within. However, it does not in any way mean that we are free from the limitations of a contingent world of which our outer self is part. The gospel says: “She wrapped him swaddling clothes and laid him in manger because there was no place for them in the inn” (Luke. 2: 7). It implies, therefore, that we too shall have to embrace various stages of sufferings in mind and body owing to their contingent nature. It is rightly expressed by Paul in his letter to the Romans: “We know that the whole creation has been groaning as in the pangs of childbirth even until now. Not creation alone, but even we ourselves, who have the first fruits of the Spirit, groan in our innermost being, eagerly awaiting the day when God will adopt us as sons, the redemption of our bodies” (Rom. 8:22-23).

“The false self feels very inadequate”, says Fr. Richard Rohr, “and it is indeed unstable in many ways, which is why we call it false! The false self is overwhelmed with its own unworthiness, psychological wounds, and its passing nature. Only the True Self can dare to believe the Good News of the Gospel, which is actually God-in-you doing the believing. The small, separate self cannot trust such immensity and giftedness.” We consider the Good news to be too good to be true. We are not accustomed to think in terms of God’s mystery being within us because He does not come easily within our perception. Neither are we generally taught in the Church to perceive the presence of God’s mystery within ourselves. Hence we have recourse to the Eucharist to sense that mystery in profound worship of it or we find it in reading the Word of God. But ultimately until the mystery of God is perceived within, it is hardly possible to perceive it outside of ourselves.

We can affirm, however, that God makes it possible to perceive him within ourselves at some time or another. It can be through some experience of ours that leaves us staggering with amazement. It may be a sudden realization of the beauty of nature or the kindness of someone who is a total stranger to us or escaping unscathed through a dangerous situation. We find ourselves awakening to a reality that we had not thought was within our reach. Suddenly God opens our eyes and we sense the hidden reality within ourselves.

Since we tend to associate God with the extraordinary, it is only through divine grace that we can discern the extraordinary in the ordinary. We require tuning in to the wave length of God to recognize divinity in what is common place. But once we begin to live in the level playing field with God it is easy to perceive that we are in him. We begin to love ourselves as we can recognize ourselves being loved by God. By the same standards it will be no strain to grant the same inherent dignity to everyone around and love them as we love ourselves.

Christmas means joy and peace to all who possess good will regardless of their religion, race or culture because that was the assurance given by the angels. Good will is openness to reality as it is and accepting it in its freshness without resistance or desire for change. We stop judging by appearances that may be good or otherwise. In fact God is more often found in persons and events that are plain and common rather than special. This is amply clear to us in the Christmas story. Around the crib of Bethlehem there was no angelic choirs singing or ministering to Baby Jesus. Only the shepherds heard them. Mary and Joseph had to use their good sense and the available help at hand to keep the Baby warm and comfortable in the crude environment of a cave. 


“Joseph took the child
 and his mother and 
left that night for Egypt” (Mathew 2:14). 
When the threat from Herod came the message was conveyed to Joseph in a dream but no angel transported the Holy Family to Egypt. “Joseph took the child and his mother and left that night for Egypt” (Mathew 2:14). That is the ordinary life open to all mortals. Everything looks very ordinary but the hand of God present in it makes it special to the one who has faith. When it becomes the normal disposition of a person, he or she is said to live the truth of the Incarnation. It is authentic Christian life that looks forward eagerly to the Second coming of Christ whenever it may come. Jesus came among us in lowly form so that we too may discover him in humble situations of life when we realize our own smallness. Christmas, then, is not just an event that comes once a year but an ever present openness of the human person to the Divine reality present in every name and form.//-
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Dienstag, 20. Dezember 2016

ധ്രുവദീപ്തി: Divine Thoughts // Change Gear without Fear // Mrs.Elsy Mathew, Bangalore

 Divine Thoughts:  

Change Gear without Fear

"Inner darkness cannot be filled with outside consolations" –Pope Francis 

Mrs. Elsy Mathew, Bangalore

Mrs. Elsy Mathew 
Man is a vehicle, his attitude the gears, his mind the steering wheel, his heart the engine and his life the journey. A new vehicle is registered when a new child is baptized. A man sitting on the fence is like a vehicle parked in neutral. When he has an ambitious attitude he shifts to first gear-just moving ahead! With a positive attitude he changes to second—more forceful. And with a successful attitude to life he drives in top gear. But with a negative attitude he changes to reverse gear which hampers his progress. However, the journey (life) is not always smooth. You encounter stray cattle (thoughts), pedestrians (temptations) speed-breakers (failures), and highways (illnesses, setbacks). If you are not alert there can be mishaps (sin).—some serious ones (mortal sins). And if you do meet with an accident (sin) then you can avail of insurance (reconcile with God). Your garage is the confessional box; you get worked on, pay the bill (penance) and return to the road again. A vehicle may be petrol driven or diesel driven. The use of super petrol or diesel ensures smooth functioning of the engine.  Reading good, thought-provoking material adds vigour to your spiritual life. Note that thrash, gossip, hatred, and vengeance are like adulterated lubricants.


There are many disowned vehicles (orphans) lying on the road. There are those lying in oblivion (aged homes). There are some who need attention (moral support, consolation) from the mechanics (priests, family and friends). There are those with weak bodies (fragile people) and some others with strong ones (the healthy). As long as a vehicle is in good condition it is road-worthy. But when the engine (heart) fails then it is consigned to the scrap yard (grave). A competent driver changes gear without fear and at the exact moment. Similarly, a man whose faith is deeply rooted in God, forges ahead in life fearlessly trusting in Him. --(from the book Thoughts for Daily Living).

 Pope Francis
Pope Francis speaks about conversion and preparing the way for Jesus during the time of Advent. The pope remembered that John the Baptist was like missionaries throughout the world today who meet with the people and deliver the "central message” of Christianity. "This phrase is very important: 'The kingdom of God is among you,' says Jesus. And John announces that Jesus will say later: 'The Kingdom of God is at hand and is indeed in the middle of us.' This is the central message of every Christian mission.” However, Pope Francis explained that there is one condition in order to enter to this kingdom: heeding the call to conversion. "The condition to become part of this kingdom is to make a change in our life; that is to repent. To convert every day, to keep moving forward every day. It is to leave the streets, convenient but misleading, the idols of this world: success at all costs, power at the expense of the weak, the thirst for wealth, pleasure at any price and instead to open the way for the Lord who comes.” With this call to conversion, the pope explained that following Christ does not "take away our freedom,” but instead brings "true happiness,” as it frees Christians from "selfishness, sin and corruption.”

 

Again Pope Francis says, darkness in ones hearts separates people from others and from God, leading to a life of pain and desolation. He said filling life with outside consolations or trying to escape from reality, leads to inner torture. "Those who do not know the caress of the Lord does not know Christian doctrine! Those who refuse to be caressed by the Lord is lost! This is the Good News. This is the sincere joy that we want today. This is the joy, this is the consolation that we seek: the coming of the Lord in His power, which are His caresses, to visit us, to save us, just as He would for a lost sheep to bring it into the fold of His Church.” 

The Kingdom of God 
The pope also said the Good News of Christmas asks Christians to share in the sincere gladness and comfort of the Lord, which has the power to change the heart and heal inner division. "The lost sheep who is the most perfect in the Gospel of Judas, of a man who always, had something bitter in soul, words in which to criticize others, always detached. He did not know the sweetness of gratitude to live in harmony with everyone else. Always, because he was not satisfied with this sheep - Judas was not a happy man! - He escaped. He ran away because he was a thief, which became a part of him. Some are lustful, others are ... But there are always escapees because of the darkness in their hearts, which separates them from the herd. And 'that double life, the double life of many Christians, even with pain, we can say, priests, bishops ... And Judas was a bishop, he was one of the first bishops, eh? The lost sheep. The poor man!  We need to understand the lost sheep. Also we always have a little something in us, little or not so little, like the lost sheep."

യേശു പിറന്ന സ്ഥലം- 
ബെത്ലഹേമിൽ   
"There is a word in the Bible - the Lord is good, even for these sheep who never stop to look for Him. There is one word that says that Judas hanged himself, hung and 'repented'. I believe that the Lord will take that word and will bring with it, I do not know, but perhaps that word makes us doubt. But that word means what? That until the end, the love of God was working in that soul, until the moment of despair. And this is the attitude of the Good Shepherd with the lost sheep. This is the message, the Good News that brings us to Christmas and asks us to share in this sincere gladness that changes the heart, which leads us to take comfort in the Lord, and not the consolations that we use to try to let off steam, or to escape from reality, escape from the inner torture, the interior division." May the Lord give us this grace, to wait for Christmas with our wounds and with our sins sincerely acknowledged in order to wait for the power of God who comes to console, who comes with power, but power in tenderness, and in caresses that were born from His heart, His heart so good that He gave his life for us."

 Advent
Advent is a period of waiting for the coming of the Saviour. But it is a paradoxical waiting because the Saviour has already come in history although he has yet to come into our personal lives in some respects at least. Hence advent takes on three dimensions: namely, the commemoration of the long years of waiting by the Jewish race, the Second Coming of Christ at the end of the world and the coming of Christ to each one of us in our daily lives. The prophet Isaiah portrays the eager longing of the Jews for the Saviour and comforts them saying that the Mountain of the Lord has appeared at the horizon and invites them to go towards it and ascend its height to see what awaits them in the Day of the Lord. Although St. Mathew paints the Day of the Lord as a day of reckoning it is actually a wake-up call for everyone to be awake and aware of the presence of the Lord in their midst. It is a presence that builds and enhances.

Dorothy Day compares advent to a woman expecting a child. “She lives in such a garment of silence as though she were listening to hear the stir of life within her.” When the Saviour came in history his coming was not on expected lines. He did not come as a warrior doling out vengeance on evil doers. But rather he came as the rebuilder of Israel bringing them healing and invited everyone to love God and one another. He established peace and reconciliation between people. Thus Christ’s coming in our midst today is not as a threat but one that kindles the true life of God within us. It is available to anyone who is awake and aware of what goes on in his or her life at the present moment. Many people are awake to what goes on around them but few are awake and aware of what goes on within them. We need to be aware of what God is doing with our lives in every detail of it and not take the events of life for granted. Sometimes we are lost in some minute details and miss the big picture that God is making of our lives by his intervention in mysterious ways. It is by remaining awake and aware that we are able to recognize the presence of God who is constantly doing something beautiful with it. Our lives are cluttered and require overhauling. It is Christ who can do it for us if we invite him into our lives.

 Xams gift
I am short of words! What Manner of Man is This? I went for shopping to get Jesus a New Year Gift and this was what I had to go through.

I wanted to buy Him a “Shoe”. But what kind of shoe can you buy for a man who has the earth for his foot stool?


I considered getting Him a “Three Piece Suit”  But what kind of suit will I give a Man clothing filled the Temple?


I thought of buying him “Dinner” But this man fed  5000 with 2 fishes and 5 loaves of bread..

I said maybe I should bake Him a Cake, But He sent Manna from above.

I settled to play Him an “Orchestra, But what kind of music can be compared to the Host of Angels that Continually Sing his Praise?

I wanted to give Him a “Telephone”  But which network will you give a man that is everywhere at the same time?

I thought of getting Him a “ticket” to ascent, but He just went up like that, not needing an Aeroplane.

I resolved for the Best “Wine” But quickly remembered He turned water into Wine.

Okay, “Binoculars or cameras” But He sees even the inner heart of a man with His bare eyes.

I wanted to give him “Money” But silver and gold belongs to Him.

I could get Him a Designers “Perfume” But a much costly one was used for his feet.

“What Manner of Man is This?” In my confused state, I heard a voice saying give him thanks, praise, worship and Adoration.

 ------------------------------------------------------------*****-----------------------------------------------------------------